Η λύση των δύο κρατών -του Ισραήλ και της Παλαιστίνης -είναι ο μόνος δρόμος για μια δίκαιη ειρήνη στη Μέση Ανατολή». Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν πλέον ακόμη και σημαντικοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως η Βρετανία, ο Καναδάς και η Γαλλία, με την απόφασή τους να αναγνωρίσουν την ύπαρξη Παλαιστινιακού Κράτους. Η Παλαιστίνη είναι από χθες η αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια της 80ής Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Μία ντουζίνα κράτη αναμένεται να ανακοινώσουν σήμερα την αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους, ανεβάζοντας σε 156 τον αριθμό των χωρών που αναγνωρίζουν ένα παλαιστινιακό κράτος σε σύνολο 193 μελών του ΟΗΕ. Το ιδιαίτερο είναι ότι τρία οικονομικά ισχυρά κράτη της G7, μαζί και η Αυστραλία, αναγνωρίζουν για πρώτη φορά ένα παλαιστινιακό κράτος.
Οι λίγο μεγαλύτεροι στην ηλικία, όσοι ήταν νέοι στα χρόνια της μεταπολίτευσης, θυμούνται τις σχεδόν καθημερινές διαδηλώσεις για την Παλαιστίνη στη Θεσσαλονίκη, με ήρωα τον Γιάσερ Αραφάτ. Αν και από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι το παλαιστινιακό δεν έχει λυθεί, κάτι που συνιστά αποτυχία της διεθνούς κοινότητας. Για να δούμε αυτήν τη φορά, που η βιαιότητα των αποφάσεων του Μπένζαμιν Νετανιάχου έχει ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και τις κυβερνήσεις στις πέντε ηπείρους, εάν θα υπάρξει πρακτικό αποτέλεσμα. Το… κλειδί και σε αυτήν την περίπτωση -ουδεμία έκπληξη- κρατούν οι ΗΠΑ και ο Λευκός Οίκος.
Η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς
Επιμένει ότι «η κοινωνία φλέγεται! Οι θεσμοί έχουν καταρρεύσει και η δικαιοσύνη παραμένει άφαντη στη χώρα μας» η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, που διέψευσε χθες δημοσιεύματα που τη θέλουν να προχωρά στην ίδρυση κόμματος με το όνομα «Δικαιοσύνη» ή «Οξυγόνο» ή να εντάσσεται στο ΠΑΣΟΚ. Και καλά έκανε από τη στιγμή που δεν έχει σκοπό ούτε να ιδρύσει κόμμα ούτε να ενταχθεί επισήμως σε κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα. Αλλά «για τους θεσμούς που έχουν καταρρεύσει» και «τη δικαιοσύνη που είναι άφαντη» η χαροκαμένη μάνα οφείλει να είναι πιο προσεκτική. Όχι τίποτε άλλο, αλλά η ίδια στους θεσμούς που έχουν… καταρρεύσει και στη δικαιοσύνη που παραμένει… άφαντη απευθύνει τα αιτήματά της αυτά τα 2,5 χρόνια από το τραγικό δυστύχημα. Όσο για το αν «η κοινωνία φλέγεται», μια βόλτα Σάββατο βράδυ στο κέντρο και στην άκρη της πόλης επιβεβαιώνει το ακριβώς αντίθετο.
Το πάρκο Λυγγερίδη
Ξεκίνησαν εδώ και λίγες ημέρες οι προετοιμασίες στο πάρκο «Αρχιφύλακα Γεωργίου Λυγγερίδη» που βρίσκεται επί της οδού Εγνατίας, μεταξύ των οδών Καμβουνίων και Εθνικής Αμύνης. Ήδη από την αντιδημαρχία Πρασίνου φυτεύτηκαν 600 θάμνοι από οκτώ διαφορετικές ποικιλίες. Σύμφωνα με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Βασίλη Διαμαντάκη, στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας όμορφος θαμνόκηπος στην καρδιά της πόλης. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το γλυπτό με την προτομή του Γιώργου Λυγγερίδη, που είναι δωρεά της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων, σχεδιάζεται να τοποθετηθεί προς το τέλος Οκτωβρίου και πιθανότατα το εορταστικό τριήμερο 26 και 28 του μήνα. Το γλυπτό του γλύπτη Ιωάννη Μπάρδη είναι ύψους 2,3 μέτρων, κατασκευασμένο από χυτευμένο αγγλικό μέταλλο σε χρώμα κόκκινο, ενώ το βάθρο και το υπόβαθρο θα είναι από ημίλευκο μάρμαρο. Πάνω στη μαρμάρινη βάση εκτός από το όνομα του αρχιφύλακα θα αναγράφεται, σύμφωνα με το προσχέδιο του γλυπτού, η φράση «Εσύ που με κοιτάς, μη με ξεχνάς. Δολοφονήθηκα μαχόμενος για την υπηρεσία και την πατρίδα μου».
Η Θεσσαλονίκη των… γενεθλίων
Τα επετειακά τής ταιριάζουν μάλλον της Θεσσαλονίκης. Φέτος είναι η χρόνια της, όπως έλεγε κι ένα παλιό τραγούδι. Το 2025 είναι έτος-ορόσημο για εμβληματικούς φορείς κι οργανισμούς της πόλης. Πάρτε μολύβι και χαρτί και σημειώστε ή απλώς θυμηθείτε τα εξής: Πρώτα από όλα, όπως ξέρουμε όλοι, λόγω και της πρόσφατης διοργάνωσης, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης φέτος σβήνει τα 100 κεράκια της. Επίσης, έναν αιώνα ζωής συμπληρώνει και το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Επίσης, 100 ετών γίνεται και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Τα 60 τους κεράκια, όμως, σβήνουν φέτος τα «Δημήτρια» του δήμου Θεσσαλονίκης. Κι εάν μείνουμε στον χώρο του πολιτισμού θα συναντήσουμε τα 25χρονα για τρία σημαντικά κομμάτια του σύγχρονου παζλ της πόλης. Για το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, που «τρέχει» επί σκηνής ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, για την Αγιορειτική Εστία, αλλά και το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ, που το γιορτάζει με μία συγκλονιστική κι εντελώς πρωτότυπη έκθεση με τίτλο «ΤΕΧΝΗ – ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ, το Μουσείο που δεν έγινε». Από τις προετοιμασίες της έκθεσης είναι και η φωτογραφία. Πάρτε ανάσες και πάμε να σβήνουμε κεράκια. Μακροημέρευση, δημιουργία και προσφορά να ευχηθούμε σε όλους. Διότι κάθε… γενέθλια είναι αφορμή για αναστοχασμό όσων παρήλθαν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά όταν αφορά δημιουργικούς φορείς και οργανισμούς πρέπει να σηματοδοτούν το μέλλον. Διαφορετικά δεν έχουν νόημα…
Μηνύματα αλά… παλαιά
Πολλές φορές υπάρχουν κακοτεχνίες σε δρόμους και πεζοδρόμια, που -όπως είναι λογικό- εγκυμονούν κινδύνους. Ο κάθε δήμος δεν μπορεί να έχει παντού τα μάτια του και αρκετές φορές οι άνθρωποί του, αν και ειδοποιούνται για τα κακώς κείμενα, δεν προλαβαίνουν να καλύψουν όλα τα κενά. Το παράδειγμα της φωτογραφίας είναι χαρακτηριστικό: Στην αρχή της οδού Ολύμπου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κάποιοι πολίτες ήθελαν να καλυφθεί μία τρύπα σε ένα σιφόνι από το οποίο τρέχει νερό. Και το ζήτησαν με τον δικό τους τρόπο. Η… αλληλογραφία παραπέμπει σε παλαιότερες εποχές, τότε που δεν υπήρχαν τα ψηφιακά μέσα ούτε τα κοινωνικά δίκτυα και οι συνεννοήσεις συχνά γίνονταν με… σημειώματα.
Γατάκι στη μηχανή
Σημείωμα, όμως, χρησιμοποίησε και ο ζωόφιλος, ο οποίος περνώντας δίπλα από ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο στην παραλιακή λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου άκουσε νιαούρισμα κάτω από το καπό. Και φρόντισε να ενημερώσει τον ιδιοκτήτη, ώστε να είναι προσεκτικός όταν βάλει μπρος τη μηχανή και ξεκινήσει. Οι Θεσσαλονικείς -το έχουμε επαναλάβει διότι τα παραδείγματα είναι καθημερινά- διακρίνονται όχι απλώς για τη φιλοζωία τους αλλά για την προσοχή τους στα αδέσποτα γατάκια και σκυλάκια, τα πιο ταλαιπωρημένα από τους τετράποδους φίλους μας.
