Μπορεί οι αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να είναι δυνατές και να καταγράφουν μια μεγάλη ιστορία διασπάθισης ευρωπαϊκού χρήματος, ωστόσο οι… άτυπες, οι λεγόμενες off the record, συζητήσεις αποκαλύπτουν πολλά περισσότερα. Εκπρόσωπος συνεταιρισμού από τη Θεσσαλονίκη σε κατ' ιδίαν συζητήσεις αναφέρει ότι ήταν σε καθημερινή επικοινωνία με στέλεχος Ομοσπονδίας, που όπως αποδείχθηκε ήταν για τα καλά «χωμένο» στην υπόθεση. Ένας ακόμα εκπρόσωπος Ένωσης χαρακτηρίζει ως κοινό μυστικό ότι εδώ και χρόνια οι μυημένοι ήξεραν πώς να τσεπώνουν ζεστό χρήμα από επιδοτήσεις, ωστόσο η κατάσταση ήταν εμφανές ότι είχε ξεφύγει τα τελευταία δύο - τρία χρόνια. Και μάλιστα κάποιοι εξομολογούνται σήμερα ότι απορούσαν πώς και δεν αποκαλύπτονταν η κομπίνα, αφού πολλοί ήταν αυτοί που είχαν αποθρασυνθεί. Στο τραπέζι μάλιστα έχουν πέσει και ονόματα γνωστών ατόμων στις κοινωνίες πέριξ του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης, που είτε λάμβαναν παχυλές επιδοτήσεις που δεν δικαιολογούνταν είτε έπαιζαν κομβικό ρόλο ώστε χρήματα από την Ευρώπη να καταλήγουν σε χέρια που κανονικά δεν θα έπρεπε. Κοινώς μιλάμε για βαρέλι δίχως πάτο
Το κλειστό μουσείο
Για πρώτη φορά στην ιστορία του έκλεισε για το κοινό η μόνιμη έκθεση του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και παρά την ανακοίνωση που λέει πως αυτό συνέβη για 15 μέρες -από τις 14 Ιουλίου-, οι εκτιμήσεις αναφέρουν πως δεν θα ανοίξει πριν τον Δεκαπενταύγουστο. Αιτία είναι η έλλειψη προσωπικού και το γεγονός πως άργησαν να τρέξουν οι διαδικασίες για την πρόσληψη 68 ατόμων μεταξύ των οποίων 55 φύλακες και 3 νυχτοφύλακες. Λόγω του καλοκαιριού και των αυξημένων αναγκών οι φύλακες του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού μετακινήθηκαν στον Λευκό Πύργο, -το μνημείο υπάγεται στο ΜΒΠ- που λειτουργεί πλέον με διευρυμένο ωράριο, καθημερινά (Δευτέρα με Κυριακή) από τις 8 το πρωί ως τις 8 το βράδυ κι έτσι έμεινε άδειο από προσωπικό το Μουσείο. Στην ανακοίνωση αναφέρεται πως «από τη Δευτέρα, 14 Ιουλίου αναστέλλεται προσωρινά, για 15 ημέρες, η είσοδος κοινού στις αίθουσες εκθέσεων του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, λόγω εκτάκτων αναγκών στην αναδιάταξη εσωτερικών λειτουργιών του Μουσείου». Ωστόσο θεωρείται περισσότερο από βέβαιο πως το Μουσείο δεν θα ανοίξει πριν από τις 15 Αυγούστου, καθώς η σχετική προκήρυξη για την υποβολή των αιτήσεων είναι ανοιχτή μέχρι τις 29 Ιουλίου. Στη συνέχεια θα χρειαστεί χρόνος για να εξεταστούν οι αιτήσεις, να επιλεγεί το προσωπικό, να υπογραφούν οι συμβάσεις 7μηνης διάρκειας, για να αναλάβουν οι νέοι φύλακες. Προφανώς υπάρχει κάποια αβλεψία στην όλη διαδικασία, καθώς θα μπορούσε να είχε βγει η προκήρυξη νωρίτερα, να είχαν ολοκληρωθεί έγκαιρα οι διαδικασίες και σήμερα το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού να ήταν ανοιχτό. Όπως συμβαίνει στο γειτονικό Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το οποίο λειτουργεί όλο τον χρόνο, με όλες τις αίθουσες ανοιχτές από τις 9 το πρωί ως τις 5 το απόγευμα και την πρώτη Πέμπτη κάθε μήνα από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο μέχρι τις 10 το βράδυ. Και το έκτακτο προσωπικό φύλαξης είναι στη θέση του εδώ και αρκετό καιρό...
Τρόμος στην Πυλαία
Ανάστατοι είναι οι κάτοικοι μιας μεγάλης περιοχής στην Πυλαία, στην προέκταση της οδού Γεννηματά και μέσα στο ρέμα, λόγω του ότι κυκλοφορούν αγέλες αδέσποτων σκυλιών. Όπως αναφέρουν, έχουν μετρήσει τουλάχιστον 20 σκυλιά το τελευταίο διάστημα, ενώ κάποια από αυτά έχουν γεννήσει με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να αυξάνεται.
Κάτοικοι της περιοχής, που έστειλαν και το σχετικό βίντεο στο Cafe Αριστοτέλους, μας είπαν πως έχουν επανειλημμένα απευθυνθεί στον δήμο, στην αστυνομία, μέχρι και στον εισαγγελέα έφτασαν, αλλά οι αγέλες εξακολουθούν να… περιπολούν. Πριν από λίγο καιρό ο δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη μάζεψε αρκετά σκυλιά, αλλά προφανώς δεν στειρώθηκαν όσα έμειναν στους δρόμους κι έτσι υπήρξαν νέες γεννήσεις κι ο αριθμός τους αυξήθηκε. «Φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε στην περιοχή. Επιπλέον τα αυτοκίνητα περνούν με ταχύτητα από τον δρόμο και είναι θέμα χρόνου να γίνει κάποιο σοβαρό ατύχημα», σχολιάζει αναγνώστης της στήλης.
Στάχτες στο Καπάνι
Τους κόπους μιας ζωής να γίνονται στάχτη μέσα σε λίγη ώρα είδαν οι ιδιοκτήτες ενός καταστήματος λαϊκής τέχνης και σουβενίρ στο Καπάνι την περασμένη Κυριακή. Η φωτιά που ξέσπασε μέσα στο κατάστημα βρήκε πρόσφορη καύσιμη ύλη από τα είδη πώλησης και στην κυριολεξία κατέκαψε τα πάντα καταστρέφοντας ολοκληρωτικά την επιχείρηση.
Η επόμενη ήμερα βρήκε τους ανθρώπους του μαγαζιού να μετρούν τις πληγές τους. Με την ένταση και τη στενοχώρια ζωγραφισμένη στο πρόσωπά τους προσπαθούσαν να απομακρύνουν με φτυάρια τα αποκαΐδια, χωρίς -στην κυριολεξία- να ξέρουν από πού να αρχίσουν.
Το διπλανό ουζερί, που μετρά πολλά χρόνια στην αγορά, υπέστη, επίσης, ζημιές. Οι γείτονες των δύο επιχειρήσεων παρέμειναν σιωπηροί, καθώς δεν θέλησαν να πουν κουβέντα για την καταστροφή. Ωστόσο ο προβληματισμός τους είναι έντονος για την κατάσταση παρακμής στην οποία έχει περιέλθει η ιστορική αγορά της Θεσσαλονίκης.
Η ανάπλαση, ένα φιλόδοξο έργο για την αναβάθμιση κάποιων υποδομών, έχει καταντήσει σαν το γεφύρι της Άρτας με άγνωστο τον χρόνο κατά τον οποίο οι εργασίες θα τελειώσουν. Ακόμη όμως κι αυτές να ολοκληρωθούν, η εικόνα της αγοράς χρήζει ρηξικέλευθες παρεμβάσεις, προκειμένου αφενός να κρατήσει τον ιστορικό και παραδοσιακό της χαρακτήρα και αφετέρου να εκσυγχρονιστεί, έτσι ώστε να υπάρχει ασφάλεια και να αυξηθούν οι εμπορικές αξίες, ώστε να ανοίξουν ξανά τα πολλά κλειστά καταστήματα. Διότι μια ανοιχτή αγορά στο κέντρο μιας σύγχρονης πόλης ούτε αυτονόητη, ούτε απλή συνθήκη είναι. Το παρελθόν για να εξυπηρετήσει το παρόν χρειάζεται δημιουργικές παρεμβάσεις. Αλλιώς συνιστά… ανορθογραφία, μια καρικατούρα με φθίνουσα γραφικότητα.
Μια ιστορία σύγκρουσης
Πριν από περίπου 150 χρόνια ο Andrew Dickson White, Αμερικανός ιστορικός, συνιδρυτής του πανεπιστημίου Cornell των ΗΠΑ, πολιτικός και διπλωμάτης, παρουσίασε το δίτομο έργο «History of the Warfare of Science with Theology in Christendom», με το οποίο αποπειράθηκε να αναδείξει το διαχρονικό χάσμα μεταξύ της χριστιανικής θεολογίας και της επιστημονικής σκέψης. Φυσικά μέσα στο πλαίσιο των αντιλήψεων και της επιστημονικής προόδου της εποχής του. Ιστορικοί του 20ου αιώνα το χαρακτήρισαν ως ένα από τα πιο επιδραστικά κείμενα αναφορικά με τις συγκρουσιακός σχέσεις επιστήμης και θρησκείας, που ταυτόχρονα υπερτονίζει την αρνητική επίδραση του χριστιανικού ιερατείου, που εμποδίζει τον εκσυγχρονισμό της ανθρωπότητας μέσω των εργαλείων του ορθού λόγου και της επιστημονικής σκέψης.
Το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην χώρα μας με τίτλο «Η ιστορία της σύγκρουσης επιστήμης και χριστιανισμού» και υπότιτλο «Η δημιουργία του κόσμου και η θεωρία της εξέλιξης» (Εκδόσεις iWrite, πρόλογος Σπύρος Σφενδουράκης) αποτελεί μέρος του έργου του White και συγκεκριμένα τις ενότητες για τη δημιουργία του κόσμου και τη θεωρία της εξέλιξης. Κατά τον συγγραφέα, οι θεολογικές από τη μία και οι επιστημονικές από την άλλη θέσεις πρακτικά υψώνουν ένα αδιαπέραστο τείχος ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς και διαχρονικά συγκρουόμενους μεταξύ τους κόσμους. Μια θέση άκρως επίκαιρη, ιδιαίτερα εάν αναλογιστεί κανείς ότι στις μέρες μας κερδίζει έδαφος η άποψη της σύγκλισης της χριστιανικής θεολογίας και των επιστημονικών εξελίξεων. Ένα βιβλίο που έρχεται σήμερα να μας διηγηθεί μία λησμονημένη μεν, άκρως ενδιαφέρουσα δε πτυχή αυτής της μάχης του πνεύματος που δόθηκε πριν από περίπου ενάμιση αιώνα, αλλά στην πραγματικότητα εξακολουθεί να μαίνεται. Κι ας βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα του εξορθολογισμού και της επιστημονικής προέλασης σε όλα τα πεδία.
