Δύο τρισ. δολάρια είναι πολλά λεφτά. Αλλά μπορεί να αποδειχθούν και λίγα. Όλα θα ξεκαθαρίσουν σήμερα, την -κατά Τραμπ- «Ημέρα απελευθέρωσης», κατά τη διάρκεια της οποίας ο Αμερικανός πρόεδρος θα ανακοινώσει τους εισαγωγικούς δασμούς των ΗΠΑ που ο ίδιος θα επιβάλλει σε προϊόντα και χώρες προέλευσης. Στην ουσία θα κηρύξει έναν γενικευμένο -στην πραγματικότητα παγκόσμιο- εμπορικό πόλεμο. Έναν πόλεμο που δεν είναι από την αρχή ξεκάθαρο ποιος θα νικήσει, αλλά είναι βέβαιον ποιος θα χάσει. Διότι η παγκόσμια οικονομία θα βγει λαβωμένη κατά τουλάχιστον 2 τρισ. δολ. το 2025, ενώ υπάρχουν και ακραίες προβλέψεις για γενικευμένη ύφεση. Ανάλογη με αυτή που πυροδότησε το κραχ του 1929 στις ΗΠΑ, οι συνέπειες του οποίου «πέρασαν» στην Ευρώπη και οδήγησαν στην αύξηση του πληθωρισμού στη Γερμανία και τη συνακόλουθη άνοδο των Ναζί στην εξουσία και τελικά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι οικονομολόγοι περιμένουν ότι οι δασμοί θα μπορούσαν να στοχεύσει το 15% των εταίρων που έχουν επίμονες εμπορικές ανισορροπίες με τις ΗΠΑ, μια ομάδα που ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, ονόμασε «Dirty 15». Οι ΗΠΑ έχουν μερικά από τα μεγαλύτερα ελλείμματα σε αγαθά με την Κίνα, την ΕΕ, το Μεξικό, το Βιετνάμ, την Ταϊβάν, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τον Καναδά και την Ινδία.
Δικαιοσύνη αλά Σπίρτζη
Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στον πλανήτη και οι σοβαρότεροι ανάμεσά μας απανταχού της Γης κρατούν την αναπνοή τους, η Ελλάδα -δηλαδή το καράβι που λέγεται Ελλάδα- ταξιδεύει αμέριμνο, άγνωστο προς τα πού ακριβώς. Το πρόβλημα της δεξιόστροφης κυβέρνησης της χώρας είναι η εσωτερική της συνοχή που δοκιμάζεται ενώπιον του μείζονος ζητήματος της αύξησης στις αμοιβές των ενστόλων -όλων ή των… μισών;- και της αριστερόστροφης αντιπολίτευσης η… ευαισθησία του Χρήστου Σπίρτζη, ο οποίος δύο χρόνια και κάτι μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών σκέφτηκε να ζητήσει την παραπομπή του στη Δικαιοσύνη γιατί δεν ολοκλήρωσε την περίφημη σύμβαση 717 της τηλεδιοίκησης των τρένων. Μόνο που ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και πιο πριν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πάλαι ποτέ πρόεδρος του ΤΕΕ γνωρίζει ότι με βάση το Σύνταγμα και τον κανονισμό της Βουλής κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται να γίνει! Αυτό, τουλάχιστον, γνωστοποίησε ο τυπικός, τυπικότατος σημερινός πρόεδρος της Βουλής. Κάνει λοιπόν τον… γενναίο εκ του ασφαλούς, ενώ ταυτόχρονα ζητά και από άλλους πρώην υπουργούς Μεταφορών να ζητήσουν να καθίσουν μαζί του αυτοβούλως στο σκαμνί, ώστε να λογοδοτήσουν για τη σύμβαση 717, για τους οποίους, επίσης, η υπόθεση έχει παραγραφεί. Δικαιοσύνη εκ του… ασφαλούς λέγεται αυτό. Ή μήπως κάπως αλλιώς;
Οι 14 άδειες
Ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ δημοσίευσε χθες η Voria.gr για την υπόθεση της τοποθέτησης ξύλινου ντεκ στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης, κάτι που θα μεγαλώσει αισθητά τον χώρο στον οποίον θα μπορούν να περπατήσουν οι πεζοί στο συγκεκριμένο σημείο. Το ρεπορτάζ έχει ενδιαφέρον όχι τόσο για το κύριο θέμα του, που είναι οι διαδικασίες που θα οδηγήσουν στην προκήρυξη, ανάθεση, κατασκευή και απόδοση προς χρήση του έργου, κάτι που υπολογίζεται σε περισσότερα από δύο χρόνια, όσο για την λεπτομέρεια ότι για να ωριμάσει η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του δήμου και να ξεκινήσει η υλοποίησή της θα χρειαστούν 14 διαφορετικές άδειες από υπουργεία και οργανισμούς. Εννοείται ότι κάπου εδώ η λογική σταματάει για να… κατεβούμε. Ακόμη καλύτερα για να παραδώσουμε τα κλειδιά -της πόλης, της χώρας και των δύο;- στους επόμενους. Μπας και η απλή λογική βρει ανάμεσά μας κάποιου είδους ανταπόκριση. Διότι το έργο με τις 14 άδειες δεν… παίζει. Δηλαδή δεν βλέπεται. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Είναι η γραφειοκρατία που έχει φύγει από τις υπηρεσίες και, πλέον, επιβάλλει τους νόμους της στους δρόμους, τις πλατείες και τα πεζοδρόμια. Μια γραφειοκρατία που δεν της αρκεί να βασανίζει -για παράδειγμα- τους ανθρώπους που θέλουν να πάρουν τη σύνταξή τους και τους αντιμετωπίζει ως… αόρατους ή όσους αιτούνται κάτι που δικαιούνται, αλλά τους θεωρεί επαίτες. Είναι η γραφειοκρατία που βασανίζει ακόμη και τους… δικούς της, όπως είναι οι δομές της αυτοδιοίκησης, ενώ τα βάζει ακόμη και με τα ψυχρά αντικείμενα, όπως οι αποβάθρες της παραλίας της Θεσσαλονίκης! Περαστικά μας!
Πρωταπριλιά στο σχολείο
Χθες ήταν Πρωταπριλιά. Η επίσημη ημέρα της πλάκας, της μπλόφας και του ψέματος. Σε κάποια δημοτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης οι μικροί μαθητές εφάρμοσαν ένα κόλπο παλιό και πετυχημένο. Σε τάξεις με δύο τμήματα συνεννοήθηκαν και άλλαξαν τάξη για να… μπερδέψουν τους δασκάλους τους. Οι οποίοι -σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις- συντονίστηκαν κι έκαναν κανονικά το μάθημα του πρώτου δίωρου, ο καθένας με τα παιδιά του άλλου τμήματος. Άλλωστε στα τμήματα της ίδιας σε κάθε σχολείο οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονται, ενώ και ο ρυθμός της ύλης είναι ανάλογος. Βρίσκονται, δηλαδή, πάντα περίπου στο ίδιο μάθημα, οπότε η… αλλαγή για ένα δίωρο της Πρωταπριλιάς είναι εύκολη και ανώδυνη. Έως διασκεδαστική.
Το άγχος Θεοδωρικάκου
Η πρώτη κάθε μήνα είναι η ημέρα που η Eurostat, η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανακοινώνει τον πληθωρισμό του προηγούμενου μήνα. Χθες, λοιπόν, ανακοινώθηκαν τα στοιχεία του Μαρτίου, σύμφωνα με τα οποία ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,1%, έναντι 2,2% του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Το πρόβλημα, λοιπόν, παραμένει, με τις υπηρεσίες να αποδεικνύονται το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού οι τιμές στη χώρα μας εξακολουθούν να ανεβαίνουν. Πριν, λοιπόν, αναλάβει κάποιος κυβερνητικός την ευθύνη να εξηγήσει τα πώς και τα γιατί, «πρόλαβε» το υπουργείο Ανάπτυξης και με ενημερωτικό σημείωμα, κάτι που σημαίνει άτυπη ενημέρωση, επιχείρησε να χρεωθεί το θετικό στοιχείο ότι η Ελλάδα τον Μάρτιο κατέγραψε τον δεύτερο χαμηλότερο πληθωρισμό τροφίμων μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, αφού σύμφωνα με την εκτίμηση της Eurostat ο πληθωρισμός τροφίμων στη χώρα μας διαμορφώθηκε στο 1,7%, έναντι μέσου όρου 2,9% στις χώρες της Ευρωζώνης. Και σα να μην έφτανε η διαπίστωση ο υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος και οι συνεργάτες του διαβεβαιώνουν εγγράφως ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη «είναι αποτέλεσμα του συνδυασμού των μέτρων και των πολιτικών του υπουργείου Ανάπτυξης (εντατικοί έλεγχοι για την εφαρμογή των μέτρων ελέγχου των τιμών, εφαρμογή του νέου Κώδικα Δεοντολογίας κοκ)». Και διαβεβαιώνουν ότι «οι έλεγχοι θα συνεχιστούν και θα ενταθούν και κατά την εορταστική περίοδο του Πάσχα με στόχο την προστασία των καταναλωτών και του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών». Είναι προφανές ότι τώρα ησυχάσαμε και μπορούμε άνετα να προγραμματίσουμε το φετινό Πάσχα. Κάποιος μας προσέχει. Εάν όχι εμάς ακριβώς, σίγουρα το τραπέζι μας. Κάποιος αγχώδης υπουργός, που είναι σαφές ότι ασπάζεται απόλυτα το περίφημο «ουδέν κακόν αμιγές καλού»!