Είναι πρωτοφανές, αλλά αναμενόμενο. Λίγες ημέρες μετά το σχηματισμό της καινούργιας κυβέρνησης, λίγες ώρες μετά την ορκωμοσία της νέας Βουλής και μία μόλις ημέρα πριν από την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων από τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και το πολιτικό ενδιαφέρον είναι μετατοπισμένο προς την αντιπολίτευση. Κυρίως προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, που μετά την παραίτηση και ουσιαστική αποχώρηση από τις διαδικασίες του Αλέξη Τσίπρα αναζητά βηματισμό, τον οποίο μάλλον θα δυσκολευτεί να βρει. Αλλά και προς το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, το οποίο ολοφάνερα έχει μια μοναδική ευκαιρία για να κερδίσει την ηγεμονία στην κεντροαριστερά, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα την αξιοποιήσει. Ενδιαφέρον, όμως, υπάρχει και προς τα μικρότερα κόμματα, κυρίως τα τρία που εισέρχονται για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο. Πρόκειται για ενδιαφέρον, το οποίο περιορίζεται κυρίως στο στιλ και τη συμπεριφορά και λιγότερο στο περιεχόμενο, αφού όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε τι θα υποστηρίξουν οι Σπαρτιάτες, η Νίκη και η Πλεύση Ελευθερίας. Το πιθανότερο είναι τους επόμενους μήνες να ζήσουμε από το κανάλι της Βουλής… μεγάλες στιγμές, ενδεχομένως να χρειαστούμε και ποπ κορν. Οι πρωταγωνιστές είναι γνωστοί και μη εξαιρετέοι –όπως για παράδειγμα η Ζωή Κωνσταντοπούλου-, όσο και με άγνωστους, αφού το σύνολο σχεδόν των στελεχών Νίκης και Σπαρτιατών –από τους αρχηγούς μέχρι τους βουλευτές- δεν έχουν ακόμη συστηθεί.
Ο ΣΒΕ στον Χατζηδάκη
Άρχισαν από χθες Δευτέρα και ολοκληρώνονται αύριο Τετάρτη οι συναντήσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κ. Χατζηδάκη με τους κοινωνικούς εταίρους. Χθες την πόρτα του υπουργού πέρασε η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, σήμερα είναι η σειρά του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων και αύριο οι υπόλοιποι τέσσερις. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος και τελευταίος χρονικά –αλλά όχι έσχατος- ο εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος. Ως είθισται οι κοινωνικοί εταίροι θα πουν τον πόνο τους στον υπουργό, ένας συνεργάτης του οποίου θα κρατάει σημειώσεις. Το επόμενο διάστημα, μέχρι τα εγκαίνια της ΔΕΘ, στις 9 Σεπτεμβρίου, θα δούμε πόσα και ποια από τα αιτήματα και τις προτάσεις που θα ακουστούν στις συναντήσεις θα υιοθετήσει η κυβέρνηση. Ειδικά για τον ΣΒΕ έχει αξία να δούμε εάν στα αιτήματα συμπεριληφθούν και κάποια ειδικότερα για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα ή αν η απάλειψη του χαρακτηρισμού «Βορείου» από τον τίτλο τα τελευταία χρόνια «περιορίσει» τη συζήτηση στα γενικά.
Μία οφειλή που ξεπληρώνεται εννέα χρόνια αργότερα
Σήμερα το μεσημέρι θα γνωρίζουμε τον νέο πρόεδρο της ΚΕΔΕ, ο οποίος θα διαδεχτεί στην κεφαλή του κορυφαίου οργάνου της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκηση τον παραιτηθέντα δήμαρχο Τρικκαίων, Δημήτρη Παπαστεργίου, που ήδη ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Όπως όλα δείχνουν, η εκλογική διαδικασία θα είναι παράσταση για έναν ρόλο. Ο α' αντιπρόεδρος, δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Λάζαρος Κυρίζογλου, φέρεται να έχει τη στήριξη του Μεγάρου Μαξίμου, που έτσι κι αλλιώς «ελέγχει» την πλειοψηφούσα παράταξη της ΚΕΔΕ, παρά το γεγονός ότι ζωηρό ενδιαφέρον για τη θέση έδειξε και ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης. Μάλιστα, δεν αποκλείεται να είναι τελικά και ο μοναδικός υποψήφιος, αφού ούτε οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης φαίνονται διατεθειμένες έστω να μετρήσουν τις δυνάμεις τους.
Η στήριξη της Νέας Δημοκρατίας ήταν μία οφειλή προς τον δήμαρχο Αμπελοκήπων – Μενεμένης που ήρθε εννέα χρόνια αργότερα. Κι αυτό γιατί το 2014, όταν διεκδικούσε με αξιώσεις τη θέση του προέδρου, έχοντας στην πλάτη του τρεις επιτυχημένες θητείες (εξελέγη για πρώτη φορά το 2002, στη μόνη εκλογική αναμέτρηση που χρειάστηκε δεύτερο γύρο) υποχώρησε χάριν της ενότητας της γαλάζιας παράταξης έναντι του τότε δημάρχου Αμαρουσίου, Γιώργου Πατούλη. Στην επόμενη θητεία, το 2019, έβαλε τελικά υποψηφιότητα, ωστόσο, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις, η ΝΔ επέλεξε να στηρίξει τον απελθόντα δήμαρχο Τρικκαίων. Σήμερα, λοιπόν, φαίνεται πως θα είναι η μέρα της δικαίωσης για έναν άνθρωπο που έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα όχι μόνο για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά πρωτίστως για την αυτοδιοίκηση, κάτι που του αναγνωρίζουν φίλοι και -το κυριότερο- εχθροί.
Ιντιάνα Τζόουνς και Αρχιμήδης
Ο Χάρισον Φορντ στην τελευταία του ταινία ως Ιντιάνα Τζόουνς, που προβάλλεται αυτές τις ημέρες στους κινηματογράφους, μιλάει κάτι σπαστά ελληνικά και μέσω του μηχανισμού των Αντικυθήρων βρίσκεται να συναντάει τον ίδιο τον Αρχιμήδη τις μέρες της πολιορκίας των Συρακουσών το 212 π. Χ. και αντί οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης να τον αφήσουν εκεί όπως ο ίδιος ήθελε, αφού έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να ξαναπαίξει αυτό το ρόλο, τον… γυρίζουν πίσω στη Νέα Υόρκη για να τα ξαναβρεί με τη γυναίκα του. Πολύ… αμερικάνικο, προβλέψιμο και αναμενόμενο τέλος για μια ταινία, που αυτή τη φορά το… παρατράβηξε ως σενάριο και πλοκή κι έχασε την ευκαιρία να σώσει την παρτίδα με ένα τελείως ανατρεπτικό τέλος.
Ντίσκο πάρτι αλά… παλαιά
Ήταν μια βραδιά Παρασκευής που τα είχε όλα! Ολόγιομο φεγγάρι, ιδανική θερμοκρασία, θέα τη θάλασσα και ντίσκο μουσική, που γιόρτασε με αυτό τον τρόπο τα 50 της χρόνια, αφού η ληξιαρχική πράξη γεννήσεώς της γράφει 1972- 1973. Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στον υπαίθριο χώρο ανάμεσα στα δύο κτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης από το απόγευμα, η μουσική ξεκίνησε στις 7 και οι προβολές στις 9. Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία υπήρχαν καθίσματα, κάποιοι προνοητικοί έφεραν τον δικό τους εξοπλισμό, πτυσσόμενες καρέκλες και τραπέζια, μαζί το απαραίτητο φορητό ψυγείο για να μένουν κρύα τα ποτά και τα σνακ. Άλλοι απλώθηκαν στα σκαλιά του Μεγάρου και κάποιο ανέβηκαν πιο ψηλά για να έχουν καλύτερη θέα. Κυρίες ντυμένες στην «πένα» αλλά και αγόρια και κορίτσια με πιο σπορ ντύσιμο. Γονείς με τα παιδιά τους από το χέρι ή στο καρότσι. Στο άκουσμα των γνωστών επιτυχιών της ντίσκο μουσικής, τις οποίες επιμελήθηκε και παρουσίασε –μαζί με «άγνωστα» βιντεο κλιπ της εποχής- ο γνωστός δημοσιογράφος και παραγωγός Λευτέρης Κογκαλίδης, η αυλή του Μεγάρου μετατράπηκε μια μεγάλη πίστα όπου μικροί και μεγάλοι χόρεψαν με την ψυχή τους. Κι όσοι έδειξαν απλώς να παρακολουθούν είναι βέβαιο ότι χόρεψαν από… μέσα τους. Κάτι εξίσου σημαντικό με το να χορεύουν κανονικά. Όλοι όσοι παρευρέθηκαν έζησαν ένα από τα πάρτι της ζωής τους, αφού εκτός από τον χορό, το γέλιο και η επικοινωνία είχαν τον πρώτο λόγο! Χωρίς αμφιβολία σε εποχές οικονομικά δύσκολες για πολλούς, η δωρεάν εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης υπήρξε καλοδεχούμενη. Πολύ περισσότερο που αφορούσε ένα σαρωτικό -για δύο δεκαετίες τουλάχιστον- μουσικό είδος, που σε πολλούς θύμισε τις χρυσές τους εποχές, τα νιάτα τους...