Κάποιος έπρεπε να τα πει στο ΠΑΣΟΚ και ο κλήρος έπεσε στην Άννα Διαμαντοπούλου, που διακρίνεται για το πολιτικό της θάρρος. Τη ρητορική που χρησιμοποιούν στην υπόθεση των Τεμπών η Μαρία Καρυστιανού και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την ιδιότητα της συνηγόρου οικογενειών θυμάτων της τραγωδίας, σχολίασε σε έντονο ύφος από το Κιλκίς η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής, ασκώντας κριτική στη ρητορική τους, την οποία συνέκρινε με τον διχαστικό και δημαγωγικό λόγο της εποχής των μνημονίων. Η πρώην υπουργός τόνισε ότι οι κινήσεις αυτές θυμίζουν τη στρατηγική που ακολούθησε ο Αλέξης Τσίπρας, εργαλειοποιώντας τον θυμό της κοινωνίας με επιθετικό λαϊκισμό, υπονομεύοντας θεσμούς και ενισχύοντας τον διχασμό. Απλά και ουσιαστικά λόγια, που σίγουρα βρίσκουν απήχηση σε όσους δεν ξεχνούν ότι οι δήθεν λύσεις της πλατείας και του καφενείου οδηγούν απλώς στην καταστροφή και σε χειρότερες ημέρες, όπως συνέβη το 2015. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, πάντως, παραμένει, σε ό,τι αφορά το στιλ και τη λογική, αμετανόητος. Σε παρέμβασή του για τον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, με αφορμή το αίτημα της εκταφής θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη, ο πρώην πρωθυπουργός έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα: «Η απαγόρευση εκταφής θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών αποτελεί απόπειρα ταφής της αλήθειας. Υπεύθυνος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης».
Ο… γυμνός Ερντογάν
Μετά τον Εμανουέλ Μακρόν και ο πολύς και βαρύς… σουλτάνος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναγκάστηκε να περιμένει οκτώ ολόκληρα λεπτά ακινητοποιημένος σε δρόμο της Νέας Υόρκης για να περάσει η αυτοκινητοπομπή του Ντόναλντ Τραμπ. Στις ΗΠΑ -το έχουμε εμπεδώσει πλήρως- το πρωτόκολλο τηρείται απολύτως. Ειδικά όταν πρόκειται για τον πρόεδρο της χώρας δεν υπάρχει καμία δύναμη στον κόσμο για να το αλλάξει. Και μπορεί ο Γάλλος πρόεδρος να χαλάρωσε και να απόλαυσε το… καψόνι, κάνοντας χιούμορ και τηλεφωνώντας χαμογελαστός στον Τραμπ, αλλά ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος ούτε χιούμορ διαθέτει ούτε το προσωπικό τηλέφωνο του Τραμπ έχει περασμένο στις επαφές του, δυσαρεστήθηκε. Στράβωσε, που λέει και το πεζοδρόμιο. Το κακό για τον ίδιο είναι ότι βγήκε από το αυτοκίνητο και περίμενε όρθιος ανάμεσα στους σωματοφύλακές του και μπροστά σε κάμερες και κινητά, με αποτέλεσμα όλος ο πλανήτης να τον δει… γυμνό!
Ο γνωστός Τραμπ
Η εμφάνιση του Αμερικανού πρόεδρου στην 80ή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ σίγουρα δεν εξέπληξε πολλούς. Αν και η ομιλία του θα αποτελεί περιεχόμενο στα μελλοντικά συγγράμματα των Πολιτικών Επιστημών. Τόσο για τη γλώσσα που χρησιμοποίησε όσο και για τα πολιτικά μηνύματα που έστειλε προς όλες τις κατευθύνσεις. Είναι από αυτά τα κείμενα που θα λέγαμε ότι καταχωρίζονται στις ενότητες του τι μπορεί και, συγχρόνως, τι δεν μπορεί να λέει ένας πολιτικός ηγέτης στη δημόσια σφαίρα, πόσο μάλλον από το βήμα του ΟΗΕ. Η αλήθεια είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ στο κτήριο του ΟΗΕ στάθηκε άτυχος. Οι κυλιόμενες σκάλες μπλόκαραν και ανέβηκε με τα πόδια και το autocue, στο οποίο είχε φορτώσει την ομιλία του, κρέμασε και υποχρεώθηκε να διαβάζει από τα χαρτιά σκύβοντας. Φυσικά ο Τραμπ δεν πτοήθηκε και εξαπέλυσε το δικό του πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό μανιφέστο για ό,τι απασχολεί τον πλανήτη Γη, δηλώνοντας εμφατικά ότι αυτός είναι το… αφεντικό και ο σερίφης μαζί. Πάντως οι επιστήμονες του κόσμου ίσως να αρχίζουν να σκίζουν τα πτυχία τους… Διότι το να λέει ο πρόεδρος των ΗΠΑ ότι η κλιματική αλλαγή -ούτε καν ως κλιματική κρίση δεν την αναγνωρίζει- είναι μια απάτη, σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητο!
Η απόσταση της γλώσσας
Πολλές φορές η κοινωνική συνεννόηση είναι θέμα γλώσσας. Πολύ απλά, όταν κάποιος μιλάει μόνο κινέζικα και κάποιος άλλος μόνο ολλανδικά μάλλον δύσκολα θα συνεννοηθούν. Την ώρα, λοιπόν, που παγκοσμίως οι συζητήσεις, οι εξελίξεις και τα συμφέροντα στρέφονται πέριξ της Τεχνητής Νοημοσύνης, στην Ελλάδα οι μεν πολιτικοί αρχηγοί επιλέγουν να μιλήσουν σε συγκεντρώσεις σε πάρκα, στο πλαίσιο διαφόρων φεστιβάλ αλά… παλαιά, οι δε συνδικαλιστές εξαγγέλλουν γενικές απεργίες. Και οι μεν και οι δε βαδίζουν στην πεπατημένη, μετρώντας συνεχώς απώλειες ακροατηρίου και συμμετοχής. Αλλά μάλλον δεν τους νοιάζει, αφού βασικό μέλημα κάθε ανθρώπου -και οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί παράγοντες άνθρωποι είναι- παραμένει η επιβίωσή του όχι μόνο σε βιολογικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Επομένως οι πρόεδροι πρέπει να κάνουν κινήσεις για να δικαιολογήσουν τη θέση τους. Όχι τίποτε άλλο αλλά είναι δύσκολο για έναν πρόεδρο με αρκετά χρόνια στην καρέκλα να επιστρέψει στον βιοπορισμό. Σκέτη κατάθλιψη!
Οδηγός στην Κύπρο
«Είσαι επαγγελματίας οδηγός; Έλα στην ομάδα μας. Μισθοί (με υπερωρίες) μέχρι και 3.000 ευρώ μεικτά τον μήνα». Όχι, δεν πρόκειται για φάρσα αλλά για αγγελία που φιγουράρει σε αστικά και υπεραστικά λεωφορεία της Κύπρου, προσκαλώντας τους ενδιαφερόμενους να… αναλάβουν δράση.
Η αλήθεια είναι πως οι συγκοινωνίες στην Κύπρο απέχουν πολύ από τη σημασία της λέξης εξυπηρέτηση, καθώς σχεδόν το σύνολο των ντόπιων κυκλοφορούν με τα δικά τους, συχνά πολυτελή, οχήματα, ενώ οι τουρίστες επιλέγουν να νοικιάζουν αυτοκίνητα. Όσοι βέβαια δεν τρομάζουν με την ιδέα του δεξιοτίμονου αυτοκινήτου. Βλέπετε στη μαρτυρική Μεγαλόνησο η κουλτούρα των μέσων μαζικής μεταφοράς δεν βρίσκει έδαφος να αναπτυχθεί. Όσοι τουρίστες, πάντως, επιλέγουν την κλασική διαδρομή με τα λεωφορεία θα πρέπει να είναι οπλισμένοι με υπομονή, καθώς τα λιγοστά αστικά περνούν κάθε 15 ή 30 λεπτά, ενώ τα υπεραστικά που ενώνουν τις κυπριακές πόλεις πραγματοποιούν περιορισμένα δρομολόγια ημερησίως. Μάλιστα τα υπεραστικά λεωφορεία μετατρέπονται κατά κάποιον τρόπο σε αστικά, καθώς πριν φτάσει ο επιβάτης στο τέρμα της διαδρομής του δρομολογίου πρέπει να περάσει τη βάσανο άλλων πέντε ή επτά στάσεων… Φυσικό κι επόμενο, λοιπόν, να προσκαλούν τους ενδιαφερόμενους να εργαστούν ως οδηγοί λεωφορείων με τον άκρως παχυλό μισθό για τα ελληνικά δεδομένα. Άλλωστε το επάγγελμα του επαγγελματία οδηγού έχει έλλειψη -άρα και σημαντική ζήτηση- διεθνώς. Πάντως δεν είναι το μοναδικό επάγγελμα που βρίσκεται σε… αναζήτηση στην Κύπρο, καθώς λίγο-πολύ όλοι οι επαγγελματικοί χώροι αντιμετωπίζουν πρόβλημα για την κάλυψη των κενών θέσεων, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι από τρίτες χώρες να κάνουν… θραύση. Ό,τι συμβαίνει και στην Ελλάδα, μόνο που στη χώρα μας οι ανάλογες πρωτοβουλίες είναι μάλλον διστακτικές και γι’ αυτό περιορισμένες.