«Εγώ ξέρω ότι παλεύω όλη μέρα για να τα βγάλω πέρα στο μαγαζί, να πληρώσω μισθούς υπαλλήλων, εισφορές, εφορία και για τα υπόλοιπα, άσε με, ρε αδερφέ». Η φράση ανήκει σε καταστηματάρχη - έμπορο της Θεσσαλονίκης, ο οποίος δηλώνει εξαρχής σύμφωνος με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Μου εκμυστηρεύτηκε μόλις χτες την άποψή του, όταν του ανέφερα πως το εν λόγω θέμα δημιουργεί διχασμούς. Μάλιστα, επέμεινε «και πού τους είδες τους διχασμούς;».
Κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί πως πρόκειται για ένα σημαντικό θέμα που άνοιξε από τη μεριά της κυβέρνησης και πως η όλη προσπάθεια έχει να κάνει με τη ρύθμιση δικαιωμάτων. Ωστόσο, φαίνεται πως το θέμα του γάμου των ομόφυλων, η υιοθεσία ή τεκνοθεσία, μονοπωλεί τελικά τη δημόσια συζήτηση. Προσθέστε εδώ, εκτός από το ίδιο το θέμα, και την εκτενέστατη κάλυψη της στάσης των κομμάτων, αρχικά της ΝΔ και των βουλευτών και υπουργών της, ποια στάση δηλαδή θα κρατήσουν όταν και εάν έρθει το σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή. Ο πρωθυπουργός, στην τελευταία του συνέντευξη, άνοιξε και το παράθυρο της αποχής και το «μπαλάκι» πέρασε στην αντιπολίτευση. Πρωτίστως στον ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο είδαμε μέχρι και τον πρόεδρο του κόμματος, κατά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, να ζητάει από όποιον διαφωνεί με την ψήφιση του επικείμενου νομοσχεδίου να… σηκωθεί όρθιος! Και δεν σηκώθηκε κανένας. Το τι προηγήθηκε, γνωστό. Σημειώστε επίσης πως από σήμερα στη ΝΔ αρχίζουν τα… μασάζ και τα φροντιστήρια στους βουλευτές σχετικά με το θέμα, ώστε να εξηγηθούν οι πτυχές της επικείμενης μεταρρύθμισης και να περιοριστούν οι όποιες διαρροές - αποχές βουλευτών κατά την ψήφιση στην Ολομέλεια. Τελευταία σημαντική προσθήκη στο θέμα είναι η χτεσινή, εβδομαδιαία ανάρτηση στο fb του πρωθυπουργού, στην οποία αναφέρει πως «πρόθεσή μου δεν είναι να διχάσω την ελληνική κοινωνία. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να διευθετήσουμε ένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ισότητας. Να αναγνωρίσουμε νομικά μια πραγματικότητα που υφίσταται και στη χώρα μας». Και το ΠΑΣΟΚ έχει μες στη βδομάδα συνάντηση για το ίδιο θέμα.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν πράγματι κομμάτια στο παζλ της συζήτησης που γίνεται για τον γάμο των ομόφυλων. Από το σημείο αυτό όμως μέχρι το να λέμε πως το θέμα θα διχάσει την κοινωνία υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση. Ακόμη κι αν κρατήσει σκληρή στάση για το θέμα η Εκκλησία, που στο κάτω κάτω της γραφής δεν νομοθετεί η ίδια, είναι, νομίζετε, εφικτό να υπάρξει διχασμός; Ο τόπος μας γνώρισε πραγματικούς διχασμούς, φτάνει να μείνουμε στη σύγχρονη ιστορική περίοδο, από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι και σήμερα. Ο διχασμός είναι κάτι πολύ βαρύ, που ανοίγει πληγές οι οποίες για να επουλωθούν, όπως φάνηκε σε άλλες περιπτώσεις, χρειάζεται να περάσουν πολλά χρόνια.
Στο θέμα του γάμου των ομόφυλων μάλλον μιλάμε για έναν δήθεν διχασμό, που λειτουργεί το λιγότερο αποπροσανατολιστικά απέναντι στα εξαιρετικά κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες. Η φράση του εμπόρου που ανέφερα στην αρχή είναι νομίζω χαρακτηριστική και της στάσης της ευρύτερης κοινωνίας. Την ώρα που κάποιος αντιμετωπίζει καθημερινά ζητήματα επιβίωσης λόγω της ακρίβειας και των χαμηλών μισθών, θεωρείτε ότι ασχολείται με το θέμα; Μα φυσικά και όχι. Την ώρα που αντιμετωπίζουν πολλοί θέματα ασφάλειας και εγκληματικότητας, πιστεύετε πως κάθονται να υψώσουν τείχη απέναντι στον οποιοδήποτε έχει άλλη άποψη για τον γάμο των ομοφύλων; Θα έλεγα πως όχι. Θεωρεί κανείς πως, όταν χρειάζεται να περιμένει κάποιος σε ουρές στα Επείγοντα των νοσοκομείων για να αντιμετωπίσει το τελευταίο κύμα ιώσεων, απασχολεί καθόλου το κεφάλι του με το θέμα αυτό; Και πάλι μονολεκτικά όχι.
Την ώρα που ο Ερντογάν ξαναφέρνει -δεν την ξέχασε και ποτέ- τη «γαλάζια πατρίδα» στο προσκήνιο, ο πόλεμος στη Γάζα παίρνει ολοένα και περισσότερο χαρακτηριστικά περιφερειακής σύρραξης -με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την ευρύτερη περιοχή- είναι δυνατόν να σπείρει διχασμό το θέμα στη δημόσια συζήτηση; Έχουμε τόσα πολλά, βαριά θέματα να συζητήσουμε και να λύσουμε, που δεν προλαβαίνουμε να διχαστούμε και για το γάμο. Έχουμε πρωτίστως αγώνα σήμερα. Τον αγώνα για τον επιούσιο…