Η σεμνότητα δεν ήταν ποτέ χαρακτηριστικό του Αλέξη Τσίπρα. Σήμερα μάλλον αμετροεπή μπορεί να τον χαρακτηρίσει κάποιος διαβάζοντας την ανακοίνωση της παραίτησής του από τη βουλευτική ιδιότητα. «Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή που, δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει τον ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν» σημειώνει ο πρώην πρωθυπουργός. Μόνο που ξεχνάει ότι είναι η ίδια αυτή Βουλή -όχι απλώς ως κτήριο ή θεσμός, αλλά σε μεγάλο ποσοστό και ως σύνθεση- που τον στήριξε τις ημέρες της παντοδυναμίας και της… αδυναμίας του. Όταν περνούσε τους νόμους που ήθελε με την πλειοψηφία του κόμματος και του συνεταίρου του Π. Καμμένου, αλλά και όταν κινδύνευε να… γκρεμοτσακιστεί από τους δικούς του στις περιπτώσεις αφενός που έκανε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ΝΑΙ και υπέγραψε το τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο, αλλά και όταν υπέγραψε τη συμφωνία των Πρεσπών. Επίσης δηλώνει «απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν (σ.σ. την κοινωνία). Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο. Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό». Ποιο είναι το αξίωμα που τον πνίγει; Αυτό του βουλευτή. Ποιες οι δεσμεύσεις που τον πιέζουν; Οι κανόνες της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Και ποιοι οι μηχανισμοί που δεν εκφράζουν την κοινωνία; Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα με το οποίο έγινε πρωθυπουργός και μετά συνέβαλε τα μέγιστα στις διασπάσεις του. Τελικά τίποτε δεν έχει αλλάξει από την αρχαιότητα. Οι άνθρωποι, όσο κι αν κοινωνικά στέκονται ψηλά, μπορούν να γίνουν απίστευτα αμετροεπείς. Είναι ευτυχισμένοι και… large όταν κερδίζουν και δυστυχισμένοι, καταθλιπτικοί και μίζεροι όταν χάνουν. Μάλλον ο Τσίπρας ανήκει στους πολιτικούς που, επειδή τους ευνόησε μια φορά η τύχη και η συγκυρία, νομίζουν ότι έχουν υπογράψει ισόβιο συμβόλαιο με την εξουσία. Να δείτε που ο «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» στην επόμενη αναμενόμενη αποτυχία του θα τα βάλει με τους ψηφοφόρους, με τον λαό που δεν τον κατάλαβε το 2019, δεν τον αντιλήφθηκε το 2023 και πιθανότατα θα του γυρίσει και πάλι την πλάτη. Οπότε…
Ζητείται πρωθυπουργός…
Δεν ξέρουμε εάν υπάρχει καμιά σχετική αγγελία στις γαλλικές εφημερίδες, ας πούμε στη Le Figaro, τη Liberation ή στη Le soir αλλά κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει να το δούμε στα τρέχοντα 24ωρα. Τέτοια που να λέει κάπου με bold γράμματα τα εξής: «Premier ministre recherché. Veuillez contacter l'Élysée pour plus d'informations» ή καλύτερα στα ελληνικά – «Ζητείται πρωθυπουργός. Παρακαλούμε για πληροφορίες στο Μέγαρο των Ηλυσίων». Γιατί η χτεσινή παραίτηση του Γάλλου πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνί ανάβει νέες πολιτικές φωτιές στον πρόεδρο Μακρόν και το Παρίσι. Η παραίτηση του μόλις προ λίγο ημερών ορκισθέντα πρωθυπουργού μάλλον ήρθε λόγω των εσωτερικών αντιπαλοτήτων ανάμεσα στα πρόσωπα της κυβέρνησής του. Είναι ο πέμπτος πρωθυπουργός που παραιτείται μέσα στο διάστημα μιας διετίας. Ωστόσο τα αγκάθια που ολοένα και βγαίνουν για τον Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται πως πληθαίνουν, χωρίς όμως να παραγνωρίζει κάποιος πως το γαλλικό πολιτικό σύστημα -όλες οι εξουσίες στον πρόεδρο- του επιτρέπουν ακόμη και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Κάποιοι αναλυτές εκτιμούν πως πρόκειται για τον τελευταίο άσο στο καλοσιδερωμένο μανίκι του Γάλλου προέδρου, αλλά κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει. Πάντως, με το που ανακοινώθηκε η παραίτηση Λεκορνί, το χρηματιστήριο στο Παρίσι έκανε μια βουτιά ενώ οι συζητήσεις και η ανησυχία φούντωσε. Ας μην ξεχνάμε πως η Γαλλία (μαζί με τη Γερμανία) είναι οι ισχυρότερες χώρες της ΕΕ πολυεπίπεδα και χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ε, μάλλον η πιθανή δημοσίευση της αγγελίας να φέρει τον επόμενο εντολοδόχο. Βέβαια, μετά την Τετάρτη, αφού ο Μακρόν ζήτησε από Λεκορνί να παραμείνει για άλλες δύο μέρες, να κάνει διαπραγματεύσεις στην πολιτική σκακιέρα και μετά... οψόμεθα.
Το ντεκ στην παλιά παραλία
Η κατασκευή του ντεκ στην παλιά παραλία θα βρεθεί στο επίκεντρο της σημερινής συνεδρίασης της Μητροπολιτικής Επιτροπής Θεσσαλονίκης. Η αντιπεριφέρεια Θεσσαλονίκης είναι ένας από τους πολλούς φορείς που θα κληθεί να γνωμοδοτήσει επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το έργο κατασκευής του ξύλινου καταστρώματος. Είχε προηγηθεί στις αρχές του Σεπτεμβρίου η θετική γνωμοδότηση της ΜΠΕ για το έργο από το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Στη σημερινή συνεδρίαση αναμένεται με ενδιαφέρον η τοποθέτηση του αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλονίκης Κώστα Γιουτίκα. Εξάλλου, όπως είχε γνωστοποιήσει τις προηγούμενες ημέρες ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, σχεδιάζει μαζί με τον κ. Γιουτίκα, να μεταβούν στην Αθήνα προκειμένου να ασκήσουν πιέσεις προς τις αρμόδιες υπηρεσίες των υπουργείων για να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς η έγκριση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Στη σημερινή συνεδρίαση εκ μέρους του δήμου Θεσσαλονίκης θα παραστεί ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων και Βιώσιμης Κινητικότητας, Πρόδρομος Νικηφορίδης, και ομάδα μελετητών του έργου. Υπενθυμίζουμε ότι η χρηματοδότηση για το ξύλινο ντεκ έχει εξασφαλιστεί από το ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Ψάρι αντί κρέατος
Τελικά τίποτε στη ζωή δεν μένει σταθερό, ούτε καν οι διατροφικές προτιμήσεις. Λίγο το ράλι της τιμής του μοσχαριού, με την αύξηση του κιλού μέσα σε έναν χρόνο να αγγίζει το 20%, λίγο η ευλογιά των αιγοπροβάτων, η στροφή των Θεσσαλονικέων προς άλλα είδη κρέατος, λόγω της γενικότερης ακρίβειας, ήταν μονόδρομος. Χοιρινό και κοτόπουλο βρίσκουν πλέον, όπως είναι λογικό, με μεγάλη ευκολία τη θέση τους στο τραπέζι των οικογενειών. Εκείνο όμως που είναι άξιο συζήτησης είναι πως αρκετοί Θεσσαλονικείς έχουν κάνει στροφή 360 μοιρών επιλέγοντας αντί για κρέας, μικρά ψάρια ή μαλάκια, με έμφαση στις σαρδέλες, στα θράψαλα και τη γάμπαρη -τις φθηνότερες εκδοχές των καλαμαριών και των γαρίδων. Πρόσφατα πελάτης συνοικιακού ιχθυοπωλείου σχολίαζε: «Νόστιμο το κρέας, αλλά και η σαρδέλα καλή είναι και, κυρίως, θρεπτική. Τι να κάνουμε, προσαρμοζόμαστε…». Η προσαρμογή στη ζωή σίγουρα είναι απαραίτητη, ωστόσο όταν γίνεται κατά… παραγγελία και εξαιτίας οικονομικής πίεσης τότε η κατάσταση περιπλέκεται. Πάντως ένα είναι σίγουρο οι νέες γεύσεις και οι γαστρονομικές προσεγγίσεις είναι πάντα καλοδεχούμενες. Έστω και για δοκιμή…
Το μουσείο της Βίβλου
Έξι βυζαντινές εικόνες από τη Μονή Βλατάδων της Θεσσαλονίκης και άλλες 18 από τη Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου θα εκτεθούν από τις 5 Νοεμβρίου 2025 ως τις 28 Φεβρουαρίου 2027 στην Ουάσιγκτον. Η έκθεση με τίτλο «Revealing the Hidden: Byzantine Icons from Thessaloniki and Patmos» (Πίσω από το αθέατο: Βυζαντινές εικόνες από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτμο) παρουσιάζεται στο Μουσείο της Βίβλου, ένα ιδιωτικό μουσείο, στην καρδιά της πρωτεύουσας των ΗΠΑ, το οποίο άνοιξε στις 17 Νοεμβρίου 2017 και ως σήμερα έχει δεχτεί πάνω από 3.000.000 επισκέπτες. Στις αίθουσές του μέσα από 1.500 αντικείμενα καταγράφεται η ιστορία, η αφήγηση και ο αντίκτυπος της Βίβλου. Το Μουσείο της Βίβλου έγινε γνωστό στη χώρα μας πριν ακριβώς από τρία χρόνια όταν επέστρεψε ένα Ευαγγέλιο του 11ου αιώνα, που είχε κλαπεί την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής, το 1917, από τη Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας στο Παγγαίο- μαζί με άλλα 430 χειρόγραφα και 470 εκκλησιαστικά κειμήλια. Μάλιστα αυτό ήταν το δεύτερο χειρόγραφο κειμήλιο που επιστράφηκε στο μοναστήρι, μετά από εκείνο ενός κείμενου του 9ου αιώνα, του Κώδικα 1424, που είχε στην κατοχή της η Λουθηρανική Θεολογική Σχολή του Σικάγου. Το ίδιο το Μουσείο είχε έρθει το 2020 σε επικοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όλες οι ενέργειες έγιναν με απόλυτη μυστικότητα μέχρι τον Αύγουστο του 2022, οπότε και επαναπατρίστηκε. Το περγαμηνό Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα ελληνικά χειρόγραφα στον κόσμο, είναι μικρογραφημένο και περιλαμβάνει λιθογραφίες των Ευαγγελιστών. Είναι γραμμένο σε δύο στήλες, με 27 σειρές η κάθε στήλη, διαστάσεων 18Χ14 εκατοστά. Ως αντίδωρο προφανώς της επιστροφής δίνονται οι 24 εικόνες για να φιλοξενηθούν στην έκθεση.
