Εντάξει καταλάβαμε ότι κάτι τρέχει ή ότι κάποιοι θέλουν να μας κλείσουν το μάτι ότι πιθανόν και κάτι να τρέχει. Η εμπλοκή της ΕΥΠ στην έρευνα για την πυρκαγιά στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης και στο δάσος της Δαδιάς, αλλά και το σχετικό ενδιαφέρον της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου δίνουν στην κοινωνία το σήμα ότι δεν αποκλείεται να πρόκειται για δολιοφθορά, πιθανόν, μάλιστα, από ξένες δυνάμεις. Και δεν αποκλείεται. Μόνο που πριν να φτάσουμε σε αυτά που δεν αποκλείεται και να έγιναν, ας κατοχυρώσουμε τα… σίγουρα. Την πλήρη και πρωτοφανούς εκτάσεως αδιαφορία και περιφρόνηση πολλών νεοελλήνων στις έννοιες του δημοσίου συμφέροντος και του δημοσίου χώρου. Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα το μπάζωμα των ρεμάτων, τη μετατροπή των δασών σε χωματερές, την διεξαγωγή επικίνδυνων για την πρόκληση πυρκαγιών εργασιών τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν η θερμοκρασία είναι 40 ᴼC και η υγρασία διαμορφώνεται σε χαμηλά επίπεδα και οι άνεμοι φυσούν με 8 μποφόρ και άνω. Όλα αυτά σε συνδυασμό με ανεύθυνες συμπεριφορές, οδηγούν σε πυρκαγιές και καταστροφές. Το άλλο, ο ξένος… δάκτυλος, δεν έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, ενώ συζητείται επί δεκαετίες. Αποτελεί -τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις- φτηνή δικαιολογία και προσπάθεια αποπροσανατολισμού υπέρ όσων δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους στα μέτρα πρόληψης των πυρκαγιών, αλλά και όσων δεν οργανώνουν σωστά και δεν εξοπλίζουν επαρκώς τους μηχανισμούς πυρόσβεσης. Όπως και η συζήτηση για ακραία καιρικά φαινόμενα, η οποία, πλέον, έχει… παλιώσει. Είναι όλοι αυτοί που επιχειρούν να εκμεταλλευτούν υπέρ τους όσα κάνουν ο Άρειος Πάγος και η ΕΥΠ, που προφανώς κάνουν τη δουλειά τους αναζητώντας την αλήθεια και δεν έχουν λόγο να λειτουργούν ως άλλοθι κανενός. Διότι οι φωτιές καίνε και καταστρέφουν το καλοκαίρι, αλλά η αντιμετώπισή τους προληπτικά και κατασταλτικά αφορά πολλούς μήνες πριν και πολλούς μετά, αφού σε ένα σοβαρό πλάνο εντάσσεται και η αποκατάσταση. Και για να μην… πανικοβαλλόμαστε: Με τα στοιχεία που υπάρχουν για την τελευταία 20ετία στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών το καλοκαίρι του 2023 σε ότι αφορά φωτιές και καμένες εκτάσεις βρίσκεται μέχρι στιγμής στην 3η θέση. Προηγούνται το 2007 των δεκάδων νεκρών στην Ηλεία και το 2021, όταν η Εύβοια σβήστηκε σε σημαντικό βαθμό από το χάρτη.
Αδιαφορία στο Ωραιόκαστρο
Μπορεί η Ελλάδα να καίγεται, άπειρα στρέμματα δάσους και δεκάδες σπίτια να έχουν γίνει στάχτη, άνθρωποι να χάνουν τη ζωή τους, ωστόσο κάποιοι δεν φαίνεται να βάζουν μυαλό. Οι οδηγίες της Πολιτικής Προστασίας από την αρχή της αντιπυρικής περιόδου είναι πολύ συγκεκριμένες και επαρκώς κατανοητές. Δεν ανάβουμε φωτιές σε δασικές εκτάσεις και σε άλση, δεν πραγματοποιούμε εργασίες που μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά, καθαρίζουμε τις αυλές των σπιτιών και τους δρόμους από ξερά χόρτα και εύφλεκτα αντικείμενα. Δυστυχώς όμως ασυνείδητοι εξακολουθούν να παίζουν στην κυριολεξία με τη φωτιά. Ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η περιοχή Μετεώρων στον Δήμο Ωραιοκάστρου, η οποία βρίσκεται στις παρυφές του άλσους. Ξερά κλαδιά βρίσκονται στοιβαγμένα έξω από τις αυλές των κατοικιών, στο σημείο υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο, ενώ λίγο πιο πέρα κάτι ξεχαρβαλωμένοι προφυλακτήρες και κάτι στρώματα είναι πεταμένα δίπλα σε κάδους σκουπιδιών. Όλα υλικά έτοιμα να αρπάξουν ή να μεταδώσουν πιο γρήγορα τη φωτιά. Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό κάποιοι είτε είναι πολίτες, είτε οι κατά τόπους αρχές να μην ακολουθούν τους στοιχειώδεις κανόνες πρόληψης. Μέχρι να γίνει το κακό και να τρέχουν και να μη φτάνουν….
Αυξήσεις 5% - 7% στα πακέτα του 2024
Τις μέρες αυτές υπογράφονται σωρηδόν τα νέα συμβόλαια των ελληνικών ξενοδοχείων και άλλων χώρων φιλοξενίας με τους μεγάλους διεθνείς tour operators για τη θερινή περίοδο του 2024, από τον προσεχή Μάιο μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο. Οι τιμές, μάλιστα, που θα εισπράξουν οι Έλληνες ξενοδόχοι είναι αυξημένες κατά 5% – 7%. Το ποσοστό αυτό αφενός εκτιμάται ότι θα καλύψει τον πληθωρισμό του 2024 και αφετέρου επιτρέπει στους tour operators να διαμορφώσουν ανταγωνιστικά πακέτα, ώστε να προσελκύσουν πελάτες. Διότι ο σκληρός ανταγωνισμός ανάμεσα στις τουριστικές χώρες της Μεσογείου έχει επιστρέψει για τα καλά, μετά τις ιδιατερότητες της πανδημίας του κορωνοϊού. Και μπορεί η Μεσόγειος να είναι μία, αλλά οι χώρες που την αξιοποιούν ποικιλοτρόπως -και τουριστικά- βρίσκονται σε τρεις ηπείρους. Στην Ευρώπη, στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή, δηλαδή στην Ασία. Περιοχές με διαφορετικές κοινωνίες, κουλτούρες και νοοτροπίες, αλλά και διαφορετικά οικονομικά συστήματα. Οπότε φυσιολογικά ο ανταγωνισμός που εξελίσσεται είναι πολυπαραγοντικός. Μόνο που στο τέλος στις περισσότερες περιπτώσεις περνάει από το πορτοφόλι κάθε τουρίστα και από το ταμείο κάθε tour operator.
Μια εύλογη απορία
Στους κανονικούς όσο και ασφυκτικούς κυκλοφοριακούς της ρυθμούς επιστρέφει μέρα με την ημέρα η Θεσσαλονίκη από την περασμένη Δευτέρα, καθώς, οι αδειούχοι επιστρέφουν, αφού ως γνωστόν η άδεια δεν είναι… απολυτήριο! Οι εικόνες των μποτιλιαρισμένων κεντρικών -και όχι μόνο- δρόμων μάς δίνουν μία γεύση από αυτό που πρόκειται να ζήσουμε από τον Σεπτέμβριο και μετά, τις ημέρες της Διεθνούς Εκθέσεως, αλλά και όταν ανοίξουν τα σχολεία.
Την ίδια στιγμή, στην εβδομαδιαία σύσκεψη του συντονιστικού οργάνου παίρνουν και δίνουν οι προτάσεις για να περιοριστεί ο αναμενόμενος κυκλοφοριακός εφιάλτης κατά τη διάρκεια των εργασιών για την κατασκευή του Fly Over, της υπερυψωμένης περιφερειακής οδού. Εύλογη, πάντως, είναι η απορία γιατί κάποια μέτρα που έχουν ήδη αποφασιστεί, όπως η αποκομιδή απορριμμάτων και η φορτοεκφόρτωση στο κέντρο να γίνεται τις νυχτερινές ώρες, δεν εφαρμόζονται άμεσα, ώστε και η πόλη να ανασάνει και το σύστημα να συνηθίσει στους καινούριους του ρυθμούς.
Ένας… αυτόνομος θάλαμος
Από κάτω δεν σκάψαμε -ειλικρινείς είμαστε πάντα- για να δούμε εάν υπάρχει υπόγεια σύνδεση με τα καλώδια της τηλεφωνίας. Από πάνω, πάντως, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, ο τηλεφωνικός θάλαμος στέκεται μόνος. Ευθυτενής και αυτόνομος. Χωρίς εξαρτήσεις. Χωρίς σύνδεση με καλώδια και… πιάτα… Κόπηκε ο… ομφάλιος λώρος του με το δίκτυο. Όλα αυτά, στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, εκεί στην αρχή της Μπότσαρη. Φυσικά, δεν είδαμε και καμιά ουρά με κόσμο που ήθελε να τηλεφωνήσει. Μάλλον η εικόνα παραπέμπει σε χώρο μνήμης, θυμίζοντας τις εποχές που κάποιοι ανάμεσά μας μάζευαν τηλεκάρτες. Κυρίως αυτές που δεν γινόταν «αποδεκτές», όπως έδειχνε η οθόνη, αλλά και ορισμένες σπανιότερες που πωλούσαν κάποιοι στην οδό Ερμού, έξω από τα κεντρικά του τότε ΟΤΕ. Ήταν ακριβώς η εποχή που το κινητό έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα στα εργαστήρια και ετοιμαζόταν να εισβάλλει ως θαύμα στη ζωή μας και να φέρει -σε συνδυασμό με το ίντερνετ- τα πάνω κάτω στον πλανήτη Γη.
