«Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται» λέει ο σοφός λαός, κάτι που συνήθως στην πράξη, στις περιόδους των κρίσεων, αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολο. Στην προκειμένη περίπτωση η συζήτηση αφορά τις αγροτικές κινητοποιήσεις, δηλαδή τις πρωτοβουλίες των αγροτών, και την αντίδραση της Πολιτείας, κυρίως δια της κινητοποίησης των αστυνομικών δυνάμεων. Διότι ούτε η χώρα είναι δυνατόν να βρίσκεται υπό πολιορκία, εάν όχι υπό μερική κατοχή, ούτε, όμως, και οι δυνάμεις της τάξεως να εξαντλούν -ή και να ξεπερνούν- τις δυνατότητές τους για να ελέγξουν την κατάσταση. Σύνορα, λιμάνια, αεροδρόμια, εθνικές οδοί σε καμία στοιχειωδώς σοβαρή χώρα δεν μπορούν να βρίσκονται υπό κατάληψη. Ούτε, όμως, τα χημικά είναι τρόπος διευθέτησης του ζητήματος. Σε ό,τι αφορά τους αγρότες, εάν δεν καταλαβαίνουν ότι με τη βία χάνουν το δίκιο τους δεν πρόκειται να κερδίσουν τίποτα περισσότερο απ’ όσα έχουν αποφασίσει να τους δώσουν. Ιδιαίτερα όταν συμμαχούν με τους κατ’ άλλα συμπαθέστατους λαϊκατζήδες και ταξιτζήδες, όπως συνέβη χθες στη Θεσσαλονίκη. Όσο για την πολιτεία, δηλαδή την κυβέρνηση, δεν έδρασε προληπτικά και τώρα «αμολάει» την αστυνομία για να διαχειριστεί μια απολύτως προβλέψιμη κατάσταση. Η συνέχεια στους δρόμους…
Δάσκαλος στον Βαθύλακκο
Ο Βαθύλακκος είναι ένα χωριό του δήμου Χαλκηδόνος με πληθυσμό κοντά στους 2.000 κατοίκους και όπως λέει και το όνομά του βρίσκεται ανάμεσα σε λόφους, χαράδρες και ρέματα. Έτσι μάλλον εξηγείται το ότι η ΣΤ΄ του Δημοτικού Σχολείου δεν έχει ακόμη δάσκαλο. Λέτε να χάθηκε στον δρόμο προς το χωριό; Ναι, καλά διαβάσατε. Φτάνουμε στα Χριστούγεννα και μια ολόκληρη τάξη δεν έχει δάσκαλο, όχι σε κάποιο μικρό νησί, ούτε σε απομονωμένο ορεινό χωριό, αλλά μερικές δεκάδες χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έστειλε μια άκρως ευγενική επιστολή στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει πως «κατανοούμε τις διοικητικές και οργανωτικές δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν», ωστόσο ζητά «την άμεση κάλυψη της κενής θέσης... προκειμένου να αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία του σχολείου». Σε μια εποχή που υπάρχει μεγάλος αριθμός δασκάλων αδιόριστων και άλλων πρόθυμων για να αναλάβουν καθήκοντα ως αναπληρωτές, φαντάζει περίεργο να μην καλύπτεται μια θέση και μάλιστα στον νομό Θεσσαλονίκης. Οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του Βαθύλακκου περιμένουν...
Ο Ζισκάρ Ντ’Εσταίν στην Θεσσαλονίκη
Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την ιστορική επίσκεψη του αείμνηστου Γάλλου προέδρου, Βαλερί Ζισκάρ Ντ’Εσταίν, στην Ελλάδα, το Γενικό Προξενείο της Γαλλίας και το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης παρουσιάζουν μία έκθεση με φωτογραφίες και βίντεο με τις σημαντικότερες στιγμές αυτής της επίσκεψης στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Ο Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν υπήρξε ο πρώτος αρχηγός κράτους που επισκέφτηκε την Ελλάδα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα, από τις 17 έως τις 21 Σεπτεμβρίου του 1975. Με τον τρόπο αυτόν θέλησε να σηματοδοτήσει «την επιστροφή της Δημοκρατίας στον τόπο που τη γέννησε», αλλά και να θέσει τις βάσεις για την επιστροφή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, επιβεβαιώνοντας για άλλη μία φορά την ουσία πίσω από τη φράση «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία». Η έκθεση, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα, κατέστη εφικτή χάρη στην πολύτιμη συνδρομή των γαλλικών προεδρικών και διπλωματικών αρχείων, καθώς και των αρχείων της ΕΡΤ και του καναλιού της Βουλής. Στη Θεσσαλονίκη εμπλουτίστηκε με υλικό από μία αφιερωματική έκδοση που είχε κάνει τότε η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και με πρωτοσέλιδα του Τύπου της Θεσσαλονίκης εκείνης της περιόδου. Η έκθεση εγκαινιάστηκε χθες και θα διαρκέσει ως το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Allatini-Dassault με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.
Οι κινήσεις Δένδια στη Λιβύη και…
Είναι προφανές ότι ο Νίκος Δένδιας δουλεύει στο παρασκήνιο «κάτι καλό» με την πλευρά Χαφτάρ στη Λιβύη. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι ο μεγάλος γιος του στρατάρχη επισκέφθηκε όχι μια, αλλά δυο φορές το ελληνικό Πεντάγωνο το τελευταίο διάστημα. Και τις δυο φορές, μάλιστα, η επίσκεψη “βγήκε προς τα έξω” μέσω Λιβύης. Η ελληνική πλευρά κράτησε διακριτική στάση και στις δυο περιπτώσεις, αλλά η άλλη πλευρά δεν ήταν και τόσο συγκρατημένη. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρωτότοκος γιος του Χαφτάρ, που έρχεται στην Ελλάδα, είναι ο στρατιωτικός διάδοχός του. Ο δευτερότοκος ασχολείται κυρίως με τα οικονομικά θέματα. Προσφάτως, όσοι τον άκουσαν να μιλάει σε συνέδριο στο Κατάρ, κατάλαβαν ότι «ο τύπος είναι 100% τεχνοκράτης». Κατά συνέπεια, τις τύχες της οικογένειας κρατά ο πρωτότοκος.
… η αναδίπλωση της Άγκυρας
Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό στην προσπάθεια που κάνει η Αθήνα να ανανεώσει διαύλους διείσδυσης στη Λιβύη. Και κατ’ αυτόν τρόπο να περικόψει την αντίστοιχη τουρκική, η οποία φαίνεται ότι βρίσκεται σε ύφεση. Η αίσθηση που υπάρχει γενικότερα είναι ότι σε αυτήν τη φάση η Άγκυρα βρίσκεται σε μια φάση αναδιάταξης. Ακόμα και με τους Τουρκοκύπριους. Είναι ενδεικτικό ότι έπρεπε να περάσουν εβδομάδες από την εκλογή του νέου ηγέτη των Τουρκοκυπριών, για να πάρει το αεροπλάνο και να πάει στην Άγκυρα για να υποβάλλει τα σέβη του στον σουλτάνο. Περίεργο; Πολύ. Κι αυτό επειδή οι προκάτοχοί του «σκοτώνονταν» να πάνε για να δώσουν τα διαπιστευτήριά τους. Αλλά ο νέος προτίμησε να ακολουθήσει μια στάση αναμονής. Βέβαια, κι αυτός στο τέλος έκανε το ίδιο αλλά η έως τώρα στάση του προκαλεί εντύπωση. Από την Κύπρο, πάντως, λένε ότι «ανεξάρτητα από το τι λέει και τι κάνει, μην τρέφουμε αυταπάτες, δεν θα αλλάξει τίποτα». Και σίγουρα κάτι παραπάνω θα ξέρουν.
Το πνεύμα του Γκάντι
Το όνομα του Μαχάτμα Γκάντι, του φιλόσοφου, επαναστάτη και πολιτικού, πατέρα του σύγχρονου Ινδικού κράτους, έχει συνδεθεί με τη μη βία, την οποία ο ίδιος εφάρμοσε κατά τον αγώνα για την Ινδική ανεξαρτησία. Αν και έχει υπάρξει ευρεία αναγνώριση του ρόλου του Γκάντι στην ανάπτυξη των τακτικών που στήριξαν τις επαναστατικές εξάρσεις των τελευταίων δεκαετιών λίγοι έχουν σταματήσει να εξετάσουν τι πραγματικά είπε ο Γκάντι για τη σχέση μεταξύ μη βίας, αντίστασης και θάρρους. Ο Νόρμαν Φίνκελσταϊν, βασιζόμενος σε εκτενείς αναγνώσεις του πλούσιου έργου του Γκάντι και σε εντατικό στοχασμό σχετικά με το πώς θα μπορούσε να σημειωθεί πρόοδος στο φαινομενικά αδέξιο αδιέξοδο της Μέσης Ανατολής, όπου οι θεωρίες του Γκάντι έχουν πέραση, παρουσιάζει με σαφή και συνοπτική γλώσσα τις βασικές αρχές της προσέγγισης του Γκάντι στο βιβλίο με τίτλο «Τι λέει ο Γκάντι» και υπότιτλο «Για τη μη βία, την αντίσταση και το θάρρος». Στο βιβλίο υπάρχουν πολλά που θα εκπλήξουν τον αναγνώστη. Σύμφωνα με τον Φίνκελσταϊν, ο Γκάντι δεν ήταν ειρηνιστής. Πίστευε στο δικαίωμα όσων δέχονται επίθεση να αντεπιτεθούν και θεωρούσε την αδράνεια ως αποτέλεσμα δειλίας, μεγαλύτερη αμαρτία από ακόμη και την πιο απερίσκεπτη επιθετικότητα. Όπως υπογραμμίζει ο συγγραφέας, η επιμονή του Γκάντι ότι, τελικά, η ειρηνική αντίσταση θα έχει πάντα λιγότερο κόστος σε ανθρώπινες ζωές από την ένοπλη αντιπολίτευση, και η κατανόησή του ότι ο ρόλος ενός κινήματος διαμαρτυρίας δεν είναι πρωτίστως να πείσει τους ανθρώπους για κάτι νέο, αλλά μάλλον να τους κάνει να ενεργήσουν για λογαριασμό αυτού που ήδη αποδέχονται ως σωστό, είναι αρχές που έχουν βαθιά απήχηση στα κινήματα για δικαιοσύνη και δημοκρατία.
