Λογικό και αναμενόμενο ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μη θέλει και πολλά ταρατατζούμ κατά την παρουσία του το σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη. Ας μη ξεχνιόμαστε: ακόμη ο θεσσαλικός κάμπος είναι λίμνη, τα χωράφια πλημμυρισμένα, πολλά ζώα πνιγμένα, αρκετοί συνάνθρωποί μας παραμένουν ανέστιοι, το Πήλιο έχει γυρίσει 100 χρόνια πίσω, ο Βόλος σβήστηκε από το χάρτη και η Ελλάδα είναι κομμένη στα δύο, αφού η μετάβαση από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα με αυτοκίνητο είναι μια απίστευτη περιπέτεια και με το τρένο αδύνατη. Και πρωτίστως μετράμε 16 νεκρούς και ορισμένους αγνοούμενους. Άλλωστε η παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, έστω και το δεύτερο σαββατοκύριακο της διοργάνωσης, περισσότερο υπηρετεί τη λογική του «δεν κρύβομαι όταν υπάρχουν προβλήματα» που ο ίδιος ανέδειξε κατά τις συσκέψεις που πραγματοποίησε τις τελευταίες ημέρες στην Καρδίτσα, τη Λάρισα και το Βόλο, παρά την ουσία. Διότι τις εξαγγελίες για τη Θεσσαλία, την κλιματική αλλαγή και την Πολιτική Προστασία θα μπορούσε να τις κάνει από το γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ η Συνέντευξη Τύπου θα μπορούσε να γίνει στην Αθήνα. Τέλος πάντων, για λόγους εθιμικού δικαίου επέλεξε τελικά να έρθει στη Θεσσαλονίκη, περιοχή την οποία άλλωστε εκπροσωπεί στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής. Οι πληροφορίες, λοιπόν, λένε ότι ζήτησε λίγους καλεσμένους το βράδυ του Σαββάτου στην ομιλία του, κατά βάσιν τοπικούς και θεσμικούς παράγοντες, ώστε να μην έχουμε τις μετακινήσεις των κουστωδιών από την Αθήνα. Θα δούμε αν και πόσα από όσα (υποτίθεται ότι) ζήτησε θα εφαρμοστούν. Και μία λεπτομέρεια: με μεγάλη αγωνία περιμένουν στη ΔΕΘ – Helexpo αν ο κ. Μητσοτάκης επισκεφθεί τα γραφεία της εταιρείας και κάνει βόλτα στους χώρους της Έκθεσης, όπως συμβαίνει παραδοσιακά. Κι αυτό επειδή προσδοκούν μια καλή του κουβέντα για την ανάπλαση του εκθεσιακού κέντρου, που δείχνει να έχει προσωρινά «παγώσει», αφού χρειάζονται λεφτά -περί τα 15 εκατ. Ευρώ- μόνο για να ολοκληρωθούν οι μελέτες. Λεφτά που μπορούν να βρεθούν από δύο πηγές: Τον μέτοχο, δηλαδή το Υπερταμείο, που σύμφωνα με πληροφορίες δεν δείχνει ενθουσιασμό για το πρότζεκτ της ανάπλασης, το κόστος του οποίου έχει εκτοξευθεί στα 300 εκατ. ευρώ ή τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, που σε αυτή τη φάση αυτονόητα δυσκολεύεται.
Ζητούνται στοχευμένες προσφορές και…
Συγκινητική είναι η κινητοποίηση φορέων και πολιτών για τη συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης με στόχο την υποστήριξη των πλημμυροπαθών της Θεσσαλίας. Πόσο «πρώτης ανάγκης», όμως, είναι τα προϊόντα που συγκεντρώνονται; Σύμφωνα με την ενημέρωση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, η οποία απέστειλε σχετικό ερώτημα στους -καθ’ ύλην αρμόδιους- πληγέντες δήμους, πρώτη προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι μηχανήματα, που θα μπορέσουν να απομακρύνουν τις λάσπες και να καθαρίσουν τις περιοχές που χτυπήθηκαν από τη θεομηνία. Καθώς επίσης και εμφιαλωμένα νερά. Λιγότερο αναγκαία σε αυτή τη φάση είναι τα τρόφιμα, τα ρούχα και άλλα είδη που κατά κύριο λόγο συγκεντρώνονται. Υπάρχει, δηλαδή, μία απόσταση από τις πραγματικές ανάγκες και τις προσφορές του κόσμου. Καλό θα είναι, λοιπόν, τουλάχιστον οι δήμοι που οργανώνουν τη συγκέντρωση ανθρωπιστικής βοήθειας για τη Θεσσαλία να εστιάσουν στις πραγματικές ανάγκες, σε αυτά που ζητούν οι πληγέντες, ώστε να μην πάει χαμένη η προσφορά των πολιτών. Έτσι κι αλλιώς με τη χώρα κομμένη στα δύο λόγω της πλημμυρισμένης εθνικής οδού Αθήνας – Θεσσαλονίκης, προς ώρας οι προσφορές δύσκολα φτάνουν -εάν φτάνουν- στον προορισμό τους.
…ψυχραιμία στον κάμπο
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ο Daniel πέρα από τους θανάτους και τις καταστροφές είναι η διαχείριση της επόμενης ημέρας. Όχι μόνο από τους υπευθύνους της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης, αλλά και από τους ίδιους τους πληγέντες. Παρά τις δυσκολίες κάποιοι από αυτούς όταν μιλούν στους δημοσιογράφους on camera, on air κλπ. διατηρούν την ψυχραιμία τους, ενώ κάποιοι άλλοι βρίσκουν την ευκαιρία να εκτονώσουν την πίεση που τους έχει δημιουργήσει η όλη κατάστασή τους μέσα από γενικεύσεις, υπερβολές και εντελώς πρόχειρες -στα όρια του καφενειακού- εκτιμήσεις. Όπως για παράδειγμα πόσο ποσοστό της αγροτικής παραγωγής καταστράφηκε ή πόσα ζώα πνίγηκαν. Είναι προφανές ότι γι’ αυτά τα δεδομένα είναι ακόμη νωρίς, πολύ νωρίς. Για τον απλούστατο λόγο πως η εικόνα σε ένα ή δύο χωριά και σε ένα ή δύο μαντριά δεν είναι ασφαλής για τη συνολική εικόνα, που σίγουρα κρύβει εκπλήξεις. Προς το χειρότερο, αλλά -σε ορισμένες περιπτώσεις- και προς το καλύτερο. Οι αριθμοί -και τα ποσοστά- λένε πάντα την αλήθεια, αρκεί να είναι συνολικοί, συγκεκριμένοι και να συνοδεύονται από τα απαραίτητα ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Δύο ειρωνείες για έναν… υποψήφιο
Μπορεί να λένε ότι «ο επιμένων νικά», ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να ισχύει για τον πρώην, πλέον, υποψήφιο δήμαρχο Νεάπολης Συκεών Δημήτρη Ζιγκερίδη. Μετά τη μη ανακήρυξη του συνδυασμού του από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, γεγονός που σημαίνει ότι έμεινε εκτός εκλογικής διαδικασίας, ο ίδιος ανακοίνωσε ότι κατέθεσε ένσταση... Βέβαια, είναι άγνωστο πώς το έκανε αυτό, αφού σύμφωνα με τη νομοθεσία και νομικούς κύκλους που γνωρίζουν πολύ καλά τα όσα αναφέρουν οι εγκύκλιοι για τις δημοτικές εκλογές, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό να γίνει. Η πιο τραγική ειρωνεία, όμως, ήταν πως η ανακοίνωση των αποφάσεων από το Πρωτοδικείο, έγινε λίγες ώρες πριν ο κ. Ζιγκερίδης πραγματοποιήσει τα εγκαίνια του εκλογικού του κέντρου στη Νεάπολη. Εκεί εμφανώς στεναχωρημένος ανακοίνωσε τις δυσάρεστες εξελίξεις για τον συνδυασμό στους υποστηρικτές του, οι οποίοι του φώναζαν... «είσαι δήμαρχος!». Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσουμε ότι οι εκλογές είναι στις 8 Οκτωβρίου. Και όπου χρειαστεί δεύτερος γύρος στις 15 του μηνός.
Η κουλτούρα του ωχαδερφισμού
Το παρόν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ημέρα της Μαρμότας. Ωστόσο έχει την αξία του, καθώς αποδεικνύεται για πολλοστή φορά πως στη Θεσσαλονίκη -και ειδικά στους δρόμους της πόλης- τείνει να επικρατήσει η νοοτροπία του ωχαδερφισμού. Για τα διπλοπαρκαρισμένα στη Δωδεκαννήσου έχει χυθεί πολύ μελάνι και μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι έχουν γίνει κατά διαστήματα φιλότιμες προσπάθειες τόσο από την τροχαία όσο και από την δημοτική αστυνομία για να επικρατήσει η ευταξία. Δυστυχώς όμως ό,τι χτίζεται με κόπο γκρεμίζεται σχεδόν την επόμενη ώρα -ούτε καν μέρα-, καθώς σε μερίδα των οδηγών η λογική «δεν με νοιάζει, θα παρκάρω παράνομα για να κάνω τη δουλειά μου» έχει παγιωθεί. Μάλιστα η ασέβεια και η αναίδεια κάποιων τους οδηγεί στο να παρκάρουν κλείνοντας την πρόσβαση στον ποδηλατόδρομο ενώ κάποιοι ακόμη πιο… μάγκες σταθμεύουν μέσα σε αυτόν αναγκάζοντας τους ποδηλάτες να εισέρχονται στο ρεύμα κυκλοφορίας. Η απάντηση δεν είναι ένας τροχονόμος σε κάθε σημείο και πίσω από κάθε οδηγό. Είναι η εμπέδωση του αισθήματος του αλληλοσεβασμού και της αρμονικής συνύπαρξης όλων όσων κινούνται με οποιοδήποτε τρόπο μέσα στην πόλη.
