Skip to main content

Οι τελικοί μπάσκετ σε Ελλάδα και ΝΒΑ, οι… παρκάρω όπου να ’ναι  της Θεσσαλονίκης, οι αφίσες στη βιτρίνα και ο πόλεμος ενάντια στη Δύση 

Ποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για τους τελικούς στο μπάσκετ μετά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και η εικόνα στο ΝΒΑ. Τα πράγματα έχουν ξεφύγει εντελώς στο θέμα της στάθμευσης στη Θεσσαλονίκη. Σε ποιο μαγαζί οι αφίσες του σινεμά μαγεύουν τους περαστικούς, αλλά και ποιο είναι το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό φόντο στην άνοδο του Τραμπ και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη

Μετά τα όσα έγιναν και ειπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες ποιος στ’ αλήθεια στοιχειωδώς σοβαρός άνθρωπος ενδιαφέρεται για τους τελικούς του μπάσκετ ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, που αρχίζουν και πάλι σήμερα το βράδυ στο ΟΑΚΑ; Η ερώτηση είναι ρητορική, με την έννοια ότι -όπως έλεγε χαρακτηριστικά και μια… μορφή της παράνομης δόμησης στη Χαλκιδική της δεκαετίας του 1990- «για όλα υπάρχει ο πελάτης».  Διότι σίγουρα αυτοί που ενδιαφέρονται είναι πολλοί και για διαφορετικούς λόγους. Όποιος, όμως, κι αν τελικά κερδίσει μέσα στο γήπεδο και πάρει το πρωτάθλημα, δυστυχώς επί της ουσίας θα έχει μικρή σημασία. Όση προσπάθεια κι αν καταβάλουν παίκτες και προπονητές στον αγωνιστικό χώρο, το πραγματικό ενδιαφέρον θα βρίσκεται στις διοικήσεις των δύο ομάδων και αν τήρησαν τα υπεσχημένα (sic), στις εκφράσεις των προέδρων που θα δείχνει η τηλεόραση, στη μανία των φανατικών οπαδών των δύο ομάδων, οι οποίοι -άλλωστε- δεν υπέγραψαν καμία δήλωση κοσμιότητας, με κανέναν υπουργό και καμία κυβέρνηση. Προφανώς το θέμα δεν είναι τι θα γίνει σήμερα, την Κυριακή και αν χρειαστεί και την Τρίτη. Αλλά τι θα γίνει του χρόνου και του παραχρόνου. Που επειδή οι κανόνες δεν άλλαξαν στο παραμικρό, θα γίνουν ακριβώς τα ίδια με ό,τι γινόταν όλα τα τελευταία χρόνια. Περαστικά μας! 

Οι τελικοί του ΝΒΑ

Ευτυχώς ξεκινούν οι τελικοί του ΝΒΑ που -αν μη τι άλλο- διδάσκουν με τον τρόπο τους αθλητικό πολιτισμό. Σε αυτά τα ματς, στις οθόνες πέρα από τους παίκτες και τους προπονητές, το πολύ πολύ να εμφανιστούν κάποια πλάνα διάσημων από τον καλλιτεχνικό (κυρίως ηθοποιοί) ή αθλητικό (κυρίως παλαίμαχοι) χώρο. Οι σκηνοθέτες στο ΝΒΑ δεν χαλαλίζουν ούτε ένα πλάνο για διοικητικούς παράγοντες ή χρηματοδότες. Ο καθένας -σκέφτονται- τη δουλειά του. 

Παρκάρω… όπου να ’ναι

Σε άλλο επίπεδο παράνομου παρκαρίσματος έχουν περάσει ορισμένοι οδηγοί στην Θεσσαλονίκη. Μετά το διπλοπαρκάρισμα και την στάθμευση σε ράμπες ΆμεΑ, ασυνείδητοι επιλέγουν να παρκάρουν πάνω σε πεζοδρόμια κλείνοντας τις ειδικές σημάνσεις για τα άτομα με οπτικές αναπηρίες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση οδηγού, ο οποίος στάθμευσε το αυτοκίνητο του επάνω στο καινούριο πεζοδρόμιο που κατασκευάστηκε πρόσφατα στο πλαίσιο των αναπλάσεων στην περιοχή του Ιπποκράτειου. Όπως διακρίνεται στη φωτογραφία ο εν λόγω οδηγός προφανώς δεν έβρισκε θέση στάθμευσης στην περιοχή και έτσι επέλεξε να το αφήσει πάνω στο πεζοδρόμιο και την όδευση για τους τυφλούς κλείνοντας τελείως την πρόσβαση στους πεζούς.

Είναι γεγονός πως η Τροχαία με τις παρεμβάσεις της έχει αλλάξει την εικόνα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης προς το καλύτερο. Παράλληλα, όμως, η περιορισμένη αστυνόμευση στα ανατολικά και στα δυτικά δημιουργεί στις συγκεκριμένες περιοχές άλλου τύπου προβλήματα.

Image

Οι αφίσες στη βιτρίνα

Το βράδυ κατεβάζει το στόρι και το μαγαζί βυθίζεται στο σκοτάδι. Με το πρώτο φως του ήλιου όμως, σηκώνει ρολά και προσφέρει ένα πανόραμα δράσης και εντυπωσιακών εικόνων. Και γυναίκα αράχνη έχει και άλογα που περνούν μέσα από φωτιές κι άλλα που στέκονται στα δυο τους πόδια και ελέφαντες και καλογυμνασμένα ανδρικά κορμιά που σηκώνουν με το ένα χέρι μια μπάρα με βάρη. Χρώμα, δράση, περιπέτεια, απ’ όλα έχει το μαγαζί. Αν και μικρό, άδειο το τελευταίο διάστημα, εκεί στη μικρή πλατεία πίσω από το Μπεζεστένι στην οδό Μ. Κουντουρά, στην είσοδο-έξοδο του σταθμού  Βενιζέλου του μετρό, μαγνητίζει τα βλέμματα των περαστικών... ντόπιων και τουριστών. Ο ιδιοκτήτης του συγκέντρωσε μια σειρά από αφίσες ταινιών και τις κόλλησε στη βιτρίνα για να μην φαίνεται παρατημένο το κατάστημα. Και πέτυχε τον σκοπό του, αφού όσοι περνούν, στέκονται και χαζεύουν. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τις ταινίες, αλλά η εικόνα τους αρέσει. Ίσως ξέμειναν από κάποια γιορτινή διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Ίσως πάλι απλώς ο ιδιοκτήτης να είναι σινεφίλ... κι αυτό αρέσει ιδιαίτερα.

Image

Ο πόλεμος ενάντια στη Δύση 

Το 2022, δύο χρόνια πριν την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ και των ιδεών του στο επίκεντρο της αμερικανικής κοινωνίας και στο παγκόσμιο προσκήνιο, και ενώ στην Ευρώπη οι δεξιόστροφες αντισυστημικές δυνάμεις κέρδιζαν ήδη έδαφος και σε ορισμένες περιπτώσεις την εξουσία, ο Βρετανός νεοσυντηρητικός πολιτικός σχολιαστής, πολιτιστικός κριτικός και δημοσιογράφος Douglas Murray παρουσίασε το βιβλίο «Ο πόλεμος ενάντια στη Δύση», με τον υπότιτλο «Επικρατώντας σε μια εποχή ανορθολογισμού». Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά από τις εκδόσεις Liberal Books, σε μετάφραση Μιχάλη Κατσιμίτση. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοσή του το βιβλίο απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση με την επικαιρότητα. Ασφαλώς η εκλογή Τραμπ είναι η βασική αιτία, καθώς πολλές από τις θέσεις που αναπτύσσει ο συγγραφέας συνιστούν το κλίμα, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που οδήγησε στην (επαν)εκλογή του σημερινού Αμερικανού προέδρου. Επίσης, το βιβλίο κυκλοφορεί σε μια εποχή που ο νεοσυντηρητισμός επελαύνει στην Ευρώπη, ενώ η wοke ατζέντα της συμπερίληψης που αναπτύχθηκε την τελευταία δεκαετία υποχωρεί, ενδεχομένως υπό το βάρος των υπερβολών της. Ως ειδικός σε πολιτιστικά θέματα ο Murray σημειώνει: «Έχει καταστεί απολύτως αποδεκτό να τιμούμε τη συνεισφορά στην ανθρωπότητα των μη δυτικών πολιτισμών, αλλά το να συζητάμε για τα ελαττώματα και τα εγκλήματα τους αποκαλείται ρητορική μίσους. Επιπροσθέτως, είναι, πλέον, αποδεκτό να συζητάμε για τα ελαττώματα και τα εγκλήματα του δυτικού πολιτισμού, αλλά το να τιμούμε τη συνεισφορά του αποκαλείται επίσης ρητορική μίσους». 

Σε αυτή την κατάσταση, που αφορά πολιτικά, ιστορικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα, επιχειρεί να παρέμβει ο συγγραφέας. Η αλήθεια είναι ότι η έρευνά του είναι ενδελεχής, τα παραδείγματά του χαρακτηριστικά και οι απορίες του εύλογες.  Αυτό που στην ουσία θέλει να πει είναι ότι οι μέρες μας χαρακτηρίζονται από υπερβολές, καθώς το εκκρεμές βρίσκεται στη μία άκρη και οι όποιες επιστημονικές και πολιτικές αντιδράσεις δεν είναι παρά προσπάθεια να επέλθει ισορροπία, κάτι που μάλλον η ιστορία αποφεύγει, αν δεν απεχθάνεται. Καθόλου τυχαία μετά την έκδοση του βιβλίου ο Murray υπερασπίστηκε με σθένος το Ισραήλ μετά τις επιθέσεις που εξαπέλυσε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Σε κάθε περίπτωση το βιβλίο διαβάζεται άνετα, ενώ είναι ενδιαφέρον και για ένα πρόσθετο λόγο. Αναφέρεται εκτεταμένα στις ΗΠΑ και τη Βρετανία, δηλαδή τον Αγγλοσαξωνικό κόσμο, όπου δημόσια και υπόγεια εξελίσσονται καταστάσεις που έχουν περάσει κάτω από ραντάρ της ηπειρωτικής Ευρώπης -και πολύ περισσότερο των Βαλκανίων- αν και επηρεάζουν καθολικές εξελίξεις. 

Image