Ο Θωμάς Κοροβίνης, ένας σημαντικός συγγραφέας της εποχής μας, ο οποίος ζει στη Θεσσαλονίκη, αλλά κατάγεται από τη Νέα Μηχανιώνα έχει πει ότι περνώντας έξω από την αγορά Μοδιάνο ακούει «το φάντασμα μιας αλλοτινής μου λάγνας γειτόνισσας Ισπανοεβραίας, της μαντάμ Μαρί, να τραγουδάει όπερες και θωρώντας το σέρτικο μαναβάκι από απέναντι, απ' τη λαϊκή αγορά, το Καπάνι, να της απαντάει παιχνιδιάρικα με νταλγκαδιάρικους αμανέδες». Μια εικόνα εξαιρετικού κάλλους, στην οποία η λογοτεχνία συναντά την πραγματικότητα σε ένα πραγματικό τοπόσημο του κέντρου της Θεσσαλονίκης, αφού ο Κοροβίνης έζησε πολύ τη Μοδιάνο στη δεκαετία του 1960, όταν ως γιος ιδιοκτήτη καφενείου στο χωριό κατέβαινε μαζί με τον πατέρα του στην πόλη για να ψωνίσουν από τη Μοδιάνο για το μαγαζί. Ο μικρός -τότε- Θωμάς, ως εκ φύσεως περίεργος, αποτύπωνε εικόνες, απομνημόνευε ήχους, ξεχώριζε τις γλώσσες και ρουφούσε τους διαλόγους και τα παζάρια.
Διαβάστε- Αγορά Μοδιάνο: Κατέβασε στόρια και επιστρέφει το 2026 για να... ξαναγράψει ιστορία στη Θεσσαλονίκη
Διότι η αγορά Μοδιάνο της δεκαετίας του 1960 ήταν όντως η κεντρική αγορά τροφίμων της Θεσσαλονίκης, μαζί με την αγορά Βλάλη -το Καπάνι- που βρισκόταν ακριβώς απέναντι, από την πλευρά της οδού Ερμού.
Εξήντα χρόνια μετά σχεδόν τίποτε δεν είναι ίδιο όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη, αλλά στον κόσμο ολόκληρο. Η οικονομία άλλαξε, ο τρόπος ζωής άλλαξε, τα πρότυπα άλλαξαν. Σε άλλες περιπτώσεις είχαμε αυτό που λέμε εξέλιξη και σε άλλες πλήρη ανατροπή και οπισθοδρόμηση. Έτσι είναι η ζωή. Εν προκειμένω αν και το να γίνεται κάποιος «μετά Χριστόν προφήτης» είναι εύκολο, αλλά μάλλον αναξιόπιστο, παρότι η Voria.gr είχε επισημάνει από τις αρχές του 2023 τους λόγους που δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα στη Μοδιάνο, ενώ είχε επανέλθει το περασμένο καλοκαίρι. Σε κάθε περίπτωση από το κλείσιμο και τις γενικότερες περιπέτειες που έχει αυτή την περίοδο η ανακαινισμένη Αγορά Μοδιάνο, η Θεσσαλονίκη έχει πολλά να μάθει -όπως συμβαίνει σε κάθε αποτυχία ή καταστροφή. Διότι χωρίς αμφιβολία το σημείο -στο κέντρο του κέντρου της πόλης- και η δραστηριότητα -τρόφιμα και εστίαση- έχουν όλα τα πλεονεκτήματα και τη δυναμική για να πάνε καλά οι δουλειές. Μόνο που δεν πήγαν. Οι λόγοι προφανώς είναι πολλοί και τους ξέρουν καλύτερα όσοι διαχειρίστηκαν μέχρι σήμερα το πρότζεκτ, αλλά κάποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν με σχετική ασφάλεια, έστω κι αν κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν… καφενειακού χαρακτήρα.
Διαβάστε επίσης- Γιατί η κίνηση στη νέα Αγορά Μοδιάνο παραμένει χαλαρή
Πρώτον, η θεωρία απέχει από την πράξη, κάτι που αποδεικνύεται πολύ συχνά στις επιχειρήσεις, όταν τα περίφημα business plan πέφτουν έξω. Άλλο ο σχεδιασμός επί χάρτου, οι υπολογισμοί, οι πολλαπλασιασμοί και τα ποσοστά και άλλο η εφαρμογή του.
Δεύτερο, κάθε καινούρια ιδέα δεν είναι σώνει και καλά επιτυχημένη. Όπως αποδείχθηκε στην περίπτωση της Μοδιάνο το υπερβολικό… λουστράρισμα στο εσωτερικό της, αφαίρεσε μεγάλο κομμάτι της γοητείας της. Ένας χώρος με παράδοση λαϊκότητας μετατράπηκε σε κτήριο πολυτελείας. Πατώντας σε δύο βάρκες έπεσε στο μεταξύ τους κενό.
Τρίτο, γενικότερα μιλώντας, άλλη η γοητεία του παραδοσιακού και άλλη του… αναπαλαιωμένου παραδοσιακού. Η Αγορά Μοδιάνο κουβαλούσε την αίγλη και την παράδοση πολλών δεκαετιών και ίσως το μεγαλύτερο «έγκλημα» είναι ότι αφέθηκε στην ουσία να καταρρεύσει, να γίνει… ποντικούπολη και να χρειαστεί να στηθεί και πάλι από την αρχή.
Τέταρτο, σε πολλές περιπτώσεις όσοι ασχολούνται με πρότζεκτ μόνο με τη λογική μιας επιχείρησης, χωρίς να γνωρίζουν εις βάθος κάποιον κλάδο, αστοχούν. Προφανώς εδώ υπήρξε τέτοια εμπλοκή, αφού όπως αποδεικνύεται οι συνθήκες στην αγορά τροφίμων και εστίασης έχουν αλλάξει. Κυρίως έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αφενός τακτοποιούν την καθημερινότητά τους οι πολίτες.
Πέμπτο, μια ιδέα που «περπατάει» σε μια άλλη χώρα -έστω του μεσογειακού νότου- δεν σημαίνει ότι θα γίνει αποδεκτή σε μια άλλη, εν προκειμένω στην Ελλάδα. Πολύ περισσότερο όταν απλώς… φυτεύεται, χωρίς να έχει προηγηθεί εις βάθος αναζήτηση προς ανακάλυψη λεπτομερειών, που ενδεχομένως κάνουν την διαφορά.
Έκτο, η απότομη αύξηση των κοστολογίων, όπως είναι τα ενοίκια, δημιουργεί οικονομικά -άρα και λειτουργικά- προβλήματα. Στη Μοδιάνο οι γκρίνιες και οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από νωρίς, στη φάση ακόμη της ανακαίνισης
Έβδομο, κάποιο σημείο εξελίσσεται σε τοπόσημο όχι επειδή κάποιοι το… βαφτίζουν, αλλά όταν ο χρόνος και η αντίληψη της κοινωνίας του δώσουν αυτό τον τίτλο. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε κατάσταση για να αποκτήσει δυναμική χρειάζεται να στηριχθεί πρώτα και πάνω απ’ όλα από τον ντόπιο πληθυσμό. Τη Μοδιάνο επέλεγαν αρκετοί επισκέπτες της πόλης, αλλά όχι οι κάτοικοι και η Θεσσαλονίκη δεν είναι Λας Βέγκας, ούτε χώρος υποδοχής μιας… Ντίσνεϊλαντ των τροφίμων.
Διαβάστε επίσης - Θεσσαλονίκη: Γιατί η Μοδιάνο και το Καπάνι δεν μπορούν να γίνουν Αλ Χαλίλι ή Καπαλί Τσαρσί
Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες που δημοσίευσε προ ημερών η Voria.gr, η Αγορά Μοδιάνο θα επαναλειτουργήσει υπό νέα διεύθυνση και μάλλον με νέο κόνσεπτ το 2026. Ας ευχηθούμε η επόμενη φάση της να έχει καλύτερη -πολύ καλύτερη- τύχη. Το κέντρο της Θεσσαλονίκης με τη λειτουργία του μετρό -και την προγραμματισμένη επέκταση στην Καλαμαριά- γίνεται, πλέον, εύκολα προσβάσιμο και χωρίς αμφιβολία η… ατραξιόν της πόλης, όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για τους κατοίκους του πολεοδομικού συγκροτήματος. Επομένως χρειάζεται ενίσχυση επιλογών, οι οποίες, όμως, να συνάδουν με την πραγματικότητα της εποχής, ώστε να κατοχυρώσει τα δικά του τοπόσημα…