Από το 1830, από την ανεξαρτησία της η Πατρίδα μας, δεν βίωσε πολιτική ζωή με ανυπαρξία ιδεολογικών αρχών. Υπήρξαν εντάσεις, μίση, πάθη, με αναλαμπές και ταπεινώσεις. Δεν χάθηκαν όμως η «μαγιά» και ο «πυρήνας» της πολιτικής. Μετά το 2010, σταδιακά η χώρα και ο λαός μας υπέστησαν ποιοτική μετατροπή εκ θεμελίων. Οι εναλλαγές των κυβερνήσεων, κάτω από την επιρροή της γερμανικής Ευρώπης, οδήγησαν τη χώρα σε υποταγή και αναπόφευκτα τον λαό της σε ποιοτική μετατροπή.
Δεν θα ήταν υπερβολή αν ακουγόταν ξανά η φωνή του Κωστή Παλαμά «σβησμένες όλες οι φωτιές, οι πλάστρες μέσα στην χώρα». Υποθηκεύθηκε η δημόσια περιουσία, ξεπουλήθηκε ο μόχθος των πολιτών, διαλύθηκε η πάσχουσα δημόσια διοίκηση και η δημόσια υγεία. Περπάτησαν λαός και πολιτεία γονατισμένοι και φτωχοποιημένοι. Προδόθηκαν ελπίδες για ανάταση και νέο ξεκίνημα. Έχουν κατασταλεί οι δημιουργικές δυνάμεις και τα αντανακλαστικά, με ανάδυση των ενστίκτων επιβίωσης.
Το πολίτευμα της χώρας λειτουργεί άναρχα και αναποτελεσματικά. Οι κυβερνήσεις μη έχοντας συνένωση δυνάμεων λειτουργούν ως εντολοδόχοι διαχειριστές. Αναλαμπές και εξαιρέσεις προφανώς και υπάρχουν, χωρίς να αντιρροπούν τη διαστροφή και τον εκφυλισμό. Η ποιοτική μετατροπή προς τον κατήφορο επιτείνεται .
Η αιτία βρίσκεται στην απουσία παντελώς του πυρήνα της πολιτικής. Χάθηκε κάθε ίχνος συστήματος αρχών και αξιών από τα κόμματα. Αν προσθέσουμε και την εξαφάνιση του «κοινού τόπου» επί των κυρίαρχων ζητημάτων του έθνους και της πατρίδος, οδηγούμαστε σε τραγικά συμπεράσματα.
Η ελπίδα όμως πάντοτε υφίσταται, αν οι πολιτικές δυνάμεις και ιδίως οι κυβερνήσεις τολμούσαν την ανάταση και ανάσταση του πυρήνα και της «μαγιάς» της πολιτικής. Να εγκαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο επί των ιδεών. Να δομήσουν ιδεολογικά σχήματα αρχών και αξιών. Να ανατάξουν το πολίτευμα και τη λειτουργία του. Πάνω από όλα όμως να επαναφέρουν την πολιτική ηθική των πεποιθήσεων και των πεπραγμένων. όπως όρισε η σύγχρονη Γαλλίδα φιλόσοφος Μύριαμ Ρεβιώ Ντ´ Αλλόν.
Ας γίνει κατανοητό, δεν πρόκειται περί θεωρίας και φιλοσοφικών αναζητήσεων, με την επίκληση της προσπάθειας για πολιτική ηθική και κανόνες πολιτεύματος λειτουργικού. Η ιστορία έχει κορεσθεί από επαναλαμβανόμενα γεγονότα πτώσεως αυτοκρατοριών και κυβερνήσεων από εκφυλισμό, σήψη και διαφθορά. Ο ελληνικός λαός μετά το 2010 ήταν νομοτελειακό να υποστεί ποιοτική μετατροπή, με ανάδειξη συναισθημάτων αρνητικών και ενστίκτων επιβίωσης.
Η ιστορία προκλητικά μας δείχνει από το μέλλον την ανάδυση της πολιτικής των αρχών και αξιών και εμείς βαδίζουμε με οδηγό την διαχείρiση, που οδηγεί στην αλαζονεία της απαίδευτης εξουσίας και στην καθολική διαφθορά. Η διαστροφή και ο εκφυλισμός έχουν πλέον εγκατασταθεί αποπνικτικά στην κοινωνία. Πρέσπες, γάμος και τεκνοθεσία από ομοφυλόφιλους, Μάτι, Μάνδρες, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ και καθολική απαξίωση κανόνων αξιοσύνης και αντικειμενικότητας εξοργίζουν.
Η καταπάτηση της ελευθερίας των πολιτών και του αυτονόητου της ιδιωτικότητας με τις υποκλοπές προκαλούν ανήκεστο βλάβη στο πολίτευμα. Η μη ύπαρξη αυτοματισμών πολιτικής ηθικής σε πρόσωπα είναι πρωτοφανής και εξοργιστική. Η σιωπή δεν είναι χρυσός απέναντι στην καταπάτηση στοιχειωδών κανόνων, αλλά οδηγεί σε τραγωδία πολιτική. Η σκουριά υποθάλπτει την σαπίλα και την διαφθορά. Η διαχείριση της εξουσίας ως αυτοσκοπός οδηγεί στην αλαζονεία, όπου μόνον ο θόρυβος της καταστροφής την ξυπνά χωρίς θεραπεία.
Η ποσοτική συσσώρευση αλαζονείας και διαφθοράς γκρέμισε και διέλυσε αυτοκρατορίες και κοσμοκρατορικά καθεστώτα. Οι κυβερνήσεις «αλέθονται» σε χρόνο μηδενικό. Συνέβη επανειλλημένως στην ιστορία. Η μη ύπαρξη αξιόμαχων πολιτικών αναγεννητικών δυνάμεων στη χώρα έφερε πολλές παρατάσεις για την ποιοτική μετατροπή. Τίποτα όμως δεν αποκλείει την αυτοκαταστροφή της κυβερνήσεως. Η ζώσα πραγματικότητα σπεχθάνεται το κενό και η ποσοτική συσσώρευση νομοτελειακά θα οδηγήσει σε μια άλλη πραγματικότητα. Κραυγάζει ο Ο.Ελύτης, «καιρός λυτήριος επέστη» !
