Skip to main content

Το ράλι της Θεσσαλονίκης: Αντίστροφη μέτρηση για τη ΔΕΘ σε Μαξίμου και κόμματα - Στα δύο η παράταξη Ζέρβα

Εντός των ημερών ξεδιαλύνει ο γρίφος της ανάπλασης της ΔΕΘ - Επί ποδός τα κομματικά επιτελεία αντιμέτωπα με ένα... καλάθι - Οι πρεμιέρες για Ανδρουλάκη, Φάμελλο, Τσίπρα - Ο χαμός Βεσυρόπουλου και το... κλειδί για τους απινιδωτές

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα!

Από σήμερα ολοένα και περισσότεροι επιστρέφουν μετά τις διακοπές τους στα παλιά λημέρια. Γιατί άλλο ο Δεκαπενταύγουστος κι άλλο ο… Εικοσιπενταύγουστος, όπως μας δείχνει σήμερα το ημερολόγιο. Κι εάν κάποιοι είναι λίγο παραπάνω βιαστικοί για να πουν ευχές του τύπου «καλό χειμώνα» και τα παρεμφερή, εμείς θα σας πούμε «καλό αποκαλόκαιρο». Εξάλλου δεν είναι λίγοι αυτοί που φεύγουν τέλη Αυγούστου ή ακόμη και τον Σεπτέμβριο για να ξεφύγουν για διακοπές, ώστε να πάρουν τις ανάσες τους ή εάν θέλετε καλύτερα να «γεμίσουν τις μπαταρίες τους» για τον επερχόμενο, κι ας αργεί ακόμη, χειμώνα.

Αυτοί όμως που σίγουρα βρίσκονται στα πόστα τους είναι όσοι είναι στα κομματικά επιτελεία, είτε της κυβέρνησης είτε της αντιπολίτευσης, ενόψει της ΔΕΘ. Δηλαδή όλοι. Πάντοτε η ΔΕΘ είναι το βαρόμετρο για την ακολουθούμενη οικονομική – κοινωνική πολιτική, όπως ανακοινώνεται από το βήμα των εγκαινίων και από την άλλη πεδίο δόξης λαμπρό για την αντιπολίτευση και τους τόνους που θα χρησιμοποιήσει για την κριτική της. Έτσι μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε η χτεσινή πρώτη ανάρτηση του πρωθυπουργού στα social media μετά τις διακοπές του, αφού λίγο πολύ έδωσε το στίγμα ή μάλλον καλύτερο το περιεχόμενο από το καλάθι της ΔΕΘ: Το επιπλέον από τους στόχους πλεόνασμα να πάει στη μεσαία τάξη, στους συνταξιούχους, τη νέα γενιά και τους αυτοαπασχολούμενους με τη μορφή στήριξης των εισοδημάτων και των φοροελαφρύνσεων. Φυσικά, η αντιπολίτευση δεν αφήνει τίποτα από όλα αυτά να πέσει κάτω κι έτσι όσο λιγοστεύουν τα 24ωρα για τα εγκαίνια της ΔΕΘ τόσο θα ανεβαίνουν και οι τόνοι. Κι εάν η Θεσσαλονίκη έχει την τιμητική της λίγο πριν και βέβαια στη διάρκεια  της ΔΕΘ και την τρέχουσα εβδομάδα θα μπορούσε επάξια να την… οικειοποιηθεί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως έχετε ήδη διαβάσει στην διπλανή στήλη του «Βόρειου», την Πέμπτη θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη για τη μεγάλη εκδήλωση – ενημέρωση που θα γίνει στο Μέγαρο Μουσικής. Κάτι σαν… test drive για τη ΔΕΘ. Παράλληλα πάντως οι κ.κ. Ανδρουλάκης (πρώτη φορά ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης), Φάμελλος (πρώτη φορά ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ) και Τσίπρας (ως πολλά μπορούμε να πούμε, αλλά ας μείνουμε στην επιθυμία του να επιστρέψει «στην ενεργό πολιτική» όπως τα είπε… γαλλικά στην Le Monde), μας φέρνουν μπροστά σε ένα αν μη τι άλλο πρωτόγνωρο πολιτικό μωσαϊκό. Κρατήστε μόνο τον εξής: όλοι οι δρόμοι οδηγούν προς τη ΔΕΘ που και γι΄αυτήν και την «ανάπλασή της» θα μάθουμε εντός ολίγων ημερών.

Οριστικά στα δύο η παράταξη Ζέρβα 

Λίγα 24ωρα πριν τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου μετά την μικρή καλοκαιρινή ανάπαυλα, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Ζέρβας επανήλθε στο θέμα των τριών διαφωνούντων δημοτικών του συμβούλων και  ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι πλέον η παράταξή του είναι χωρισμένη… στα δύο. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» έβαλε στο κάδρο τους Σωκράτη Δημητριάδη, Μιχάλη Κούπκα και Χάρη Αηδονόπουλο, οι οποίοι τάχθηκαν και ψήφισαν υπέρ της δανειοδότησης του δήμου Θεσσαλονίκης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Για τους τρεις ο κ. Ζέρβας στη συνέντευξή του ξεκαθάρισε ότι πλέον δεν εκφράζουν την παράταξη «Ναι στη Θεσσαλονίκη». Μάλιστα, όπως ανέφερε, αυτό θα το υπενθυμίζει στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου όποτε χρειάζεται. Ο κ. Ζέρβας, αφού παραδέχθηκε ότι δεν μπορούν να γίνουν βάσει νόμου διαγραφές, όπως είχε γράψει και σε δημοσίευμά της η Voria.gr (δείτε εδώ), κατηγόρησε τους τρεις ότι «δεν έχουν την αξιοπρέπεια να ανεξαρτητοποιηθούν επειδή θέλουν να μείνουν “γαντζωμένοι” στις καρέκλες του Προεδρείου και της Δημοτικής Επιτροπής». Τους κατηγόρησε επίσης ότι για το κρίσιμο θέμα του δανείου, οι τρεις συνεννοήθηκαν κυρίως με τον νυν δήμαρχο και συνεργάτες του, και όχι με τον πρώην δήμαρχο (σ.σ. τον κ. Ζέρβα) και τους συναδέλφους της δικής τους ομάδας». Και ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο τους τόνους ο κ. Ζέρβας δήλωσε: «Δυστυχώς η πολιτική αξιοπρέπεια δεν επιβάλλεται». Πάντως εμείς να υπενθυμίσουμε ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι Δημητριάδης, Κούπκας, Αηδονόπουλος έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να παραιτηθούν από τις θέσεις τους (οι δύο πρώτοι στην δημοτική επιτροπή, ο ένας αντιπρόεδρος δημοτικού συμβουλίου). Όπως ανέφεραν, η συμμετοχή των συμβούλων στη δημοτική επιτροπή ψηφίστηκε στο δημοτικό συμβούλιο από τη μειοψηφία και η θητεία τους είναι έως τις 30 Ιουνίου του 2026. Από την άλλη ο Χάρης Αηδονόπουλος είναι εκλεγμένος από το Σώμα στη θέση του αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Πάντως οι κύριοι Αηδονόπουλος και Κούπκας πέρασαν μαζί το κυριακάτικο πρωινό, πίνοντας, όπως είπαν, ένα αυτοδιοικητικό καφεδάκι στη Χαλκιδικής...

 

 

Image

 

 

Η κουλτούρα της παροχής των πρώτων βοηθειών 

Στον απόηχο του άδικου χαμού του βουλευτή Ημαθίας και γραμματέα της ΚΟ της ΝΔ, Απόστολου Βεσυρόπουλου, εκείνο που έμεινε ήταν τα μαύρα δάκρυα στην κηδεία του το μεσημέρι του Σαββάτου και η κοινή παραδοχή, ότι είναι πραγματικά απίστευτο να χάνεται από ανακοπή καρδιάς σε παραλία της Χαλκιδικής όπου δεν υπήρχε απινιδωτής (στον πρώτο σε αριθμό απινιδωτών ελληνικό νομό), ο άνθρωπος που με την πολιτική του βούληση συνέβαλλε τα μέγιστα ώστε να πολλαπλασιαστούν τα μηχανήματα αυτά τα οποία σώζουν ζωές.

Το γεγονός, ωστόσο, ότι στη συγκεκριμένη παραλία της Σιθωνίας δεν υπήρχε αυτό το εργαλείο καταδεικνύει και τη δυσκολία των κατοίκων της Ελλάδας να προσαρμοστούν στην κουλτούρα των πρώτων βοηθειών. Μπορεί  σιγά σιγά και με τη συμβολή των ανθρώπων όπως κάνει ήδη ο διασώστης του ΕΚΑΒ Κασσάνδρας, Αναστάσιος Στεφανάκης, πρόεδρος και συνιδριτής του Kids Save Lives να διαδίδεται η σημασία της γνώσης των πρώτων βοηθειών και της χρήσης των απινιδωτών, αλλά όπως φαίνεται, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο. Και πώς να μην έχουμε πολύ δρόμο, θα αναρωτηθείτε, αφού οι πρώτες βοήθειες συνήθως δεν διδάσκονται καν στα παιδιά ενώ είναι πάρα πολλά τα σχολεία τα οποία δεν έχουν απινιδωτή (ευτυχώς με τη μείωση του ΦΠΑ στους απινιδωτές στο 6% με την καθοριστική συμβολή Βεσυρόπουλου το 2021, τουλάχιστον 2.000 σχολεία και κοινότητες  απέκτησαν το συγκεκριμένο μηχάνημα). Όμως, η νομική σύσταση (!) που λέει πως πρέπει να τοποθετούνται απινιδωτές σε κάθε δημόσιο χώρο με συνάθροιση 400+ (!) ατόμων η τοποθέτηση απινιδωτή συνήθως παραβλέπεται και έτσι, όπως λέει και ο κ. Στεφανάκης, ακόμη και σήμερα χάνεται το 90%-95% των θυμάτων ανακοπής καρδιάς.

Το μόνο σίγουρο, λοιπόν, είναι ότι τουλάχιστον δύο είναι τα πράγματα τα οποία φαίνεται ότι μας λείπουν:  

1) Η υποχρεωτική εγκατάσταση απινιδωτών παντού

2) Η γνώση πρώτων βοηθειών και χρήσης απινιδωτών, από μικρές ηλικίες.

Μακάρι, λοιπόν, να μαθαίναμε από παιδιά πώς να σώζουμε ζωές (αν και, φυσικά, ποτέ δεν είναι αργά) και μακάρι να έχουμε παντού γύρω μας από έναν απινιδωτή ώστε ο Απόστολος Βεσυρόπουλος να είναι το τελευταίο θύμα καρδιακής ανακοπής. Ίσως όλα αυτά να φαίνονται ουτοπικά αλλά η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία!

Το μέλι της ζωής και το κεντρί του μίσους

Όταν τα πικρά βότανα «στάζουν δηλητήριο» μέσα σε ένα παλιό αρχοντικό, και το «μέλι της ζωής» ρουφιέται από τις σκιές του χθες, αφήνοντας πίσω του το «κεντρί του μίσους», τότε όλα αυτά συναντώνται στις 419 σελίδες του μυθιστορήματος της Κάλης Καρατζά «Το μέλι που έγινε κεντρί», εκδόσεις «Χάρτινη Πόλη». Η ιστορία επικεντρώνεται σε μια φιγούρα που στοιχειώνει τους τοίχους και «πλανεύει καρδιές», φέρνοντας ριζικές αλλαγές στη ζωή των άλλων. Αυτός που στοίχειωσε τους τοίχους και πλάνεψε καρδιές, ήρθε και τα άλλαξε όλα... για τη Βασιλική, το κορίτσι με τα σμαραγδένια μάτια. Κι έφυγε για μακρινό ταξίδι, να κάνει το όνειρό της αληθινό. Ο όρκος του Ιπποκράτη έγινε σκοπός ζωής. Θυσίασε δικά της κομμάτια να μη φανούν, να μη μιλήσουν... ώσπου τα βήματά της έφτασαν πέρα στην Αφρική· εκεί όπου γνώρισε τον μεγάλο έρωτα· εκεί όπου απάλυνε τον πόνο. Κι όταν ο χρόνος σταμάτησε το παραμύθι που την τύλιξε, θέλησε να ξεβάψει τα μελανά σημάδια που συννέφιαζαν για πάντα τα μάτια εκείνων των γυναικών. Γυναίκες που έσερναν χρόνια την ύπαρξή τους ανάμεσα στους κανόνες της αξιοπρέπειας και στην απειλή του φόβου. Όπως έβλεπες τη σπουδαία γιατρίνα να στέκει εκείνη τη μέρα της γιορτής πάνω στην εξέδρα, ψηλή σαν λυγαριά, με τα μαλλιά της να γκριζάρουν στο φως του δειλινού, μέσα στο άσπρο λιτό της ρούχο, ήταν μια άλλη ξεχωριστή γυναίκα από εμάς...

 

Image