Skip to main content

Το ρεσάλτο Τραμπ στη Βενεζουέλα με το Δόγμα Μονρόε, τα μπλόκα που φουντώνουν και ο αποχαιρετισμός σε Πετρακόπουλο και Παπαδάκη

Οι αγρότες κλιμακώνουν την κόντρα με το Μαξίμου, ο ρόλος του αντιπρόεδρου και η εσωκομματική κριτική στον υπουργό - Οι λαϊκές αγορές που δεν στρώνουν πάγκους, η πίτα της ΕΣΗΕΜΘ μετά μουσικής κι ένας «Δρόμος» στην Αμερική με ενσυναίσθηση και διορατικότητα

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα!

Η αναβίωση -τουλάχιστον στη Λατινική Αμερική- της διπλωματίας των κανονιοφόρων που λέγαμε παλιά φέρνει μνήμες στο προσκήνιο που μόνο ανατριχίλα προκαλούν. Κι αυτό που είδαμε με το άριστα σχεδιασμένο κι άλλο τόσο άψογα εκτελεσμένο ρεσάλτο από τον Αμερικανικό στρατό στη Βενεζουέλα μετά από τη διαταγή του Ντόναλντ Τραμπ είναι σίγουρο πως εγγράφεται πλέον στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα στο Καράκας θα το δούμε στη συνέχεια. Πάντως μέχρι στιγμής αυτό που μένει στην πρώτη ανάγνωση που βγάζει μάτι είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος άναψε φλας και προσπέρασε σαν να μην υπάρχει το διεθνές δίκαιο, ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, χωρίς καν να έχει και την έγκριση του δικού του Κογκρέσου, και μπήκε στη Βενεζουέλα με τα σπέσιαλ κομάντο συλλαμβάνοντας τον Νίκολας Μαδούρο και τη σύζυγό του και μεταφέροντάς τους σε στρατιωτική βάση στα περίχωρα της Νέας Υόρκης για να δικαστεί ως ναρκοτρομοκράτης! Η αλήθεια είναι πως με εξαίρεση την εισβολή, πριν από 26 χρόνια, των ΗΠΑ στον Παναμά για την εκδίωξη του de facto κυβερνήτη χώρας, στρατηγού Μανουέλ Νοριέγκα, ο οποίος καταζητείτο από τις αμερικανικές αρχές για εκβιασμό και εμπορία ναρκωτικών, θα θεωρούσαμε όλοι πως τέτοιες μέθοδοι έμειναν μόνον στο παρελθόν. Μόνο που αυτό μάλλον ήταν έκπληξη για όλους εμάς τους κοινούς θνητούς, γιατί οι ειδικοί, κι όσοι εντρυφούν πίσω από τις γραμμές των πολιτικών ιδεολογικών κειμένων, σίγουρα δεν αιφνιδιάστηκαν. Γιατί ουσιαστικά ο Ντόναλντ Τραμπ στην παρούσα στιγμή ζωντανεύει εκ νέου το Δόγμα Μονρόε στο Δυτικό Ημισφαίριο. Αυτό που ορίζει με ακρίβεια στο πρόσφατο κείμενο Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, αφού ουσιαστικά μετά την επέμβαση και την ανάληψη του ελέγχου της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ όλες οι υπόλοιπες χώρες της Νότιας Αμερικής θα υποχρεωθούν σε πλήρη υποταγή στην Ουάσινγκτον. Ξεκάθαρα αυτός θα λέγαμε πως είναι ο στόχος της πολεμικής επιχείρησης στο Καράκας. Η χώρα συγκαταλέγεται σε αυτές με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου, πρώτη μάλιστα στη λίστα, και το 69% της παραγωγής της κατευθύνεται στην Ασία και την Κίνα(!) και ήρθαμε να τα πάρουμε. Τελεία. Εξάλλου και μόνον η αναφορά του πρόεδρου Τραμπ σε Κούβα και Κολομβία ίσως και να έδειξε σαν τρέιλερ τα επόμενα επεισόδια.

Κόντρες για τη Βενεζουέλα στην Αθήνα

Τα τεκταινόμενα όμως στο Καράκας, όπως ήταν φυσικό, μονοπωλούν στην ειδησιογραφία διεθνώς και βέβαια κατ΄ επέκταση και τη διεθνή πολιτική διπλωματία. Αλλοίμονο εάν ξεχώριζε από αυτό η χώρα μας. Έτσι μετά την αμερικανική επιχείρηση στην Βενεζουέλα σηκώθηκε κι εδώ ένα ακόμη τσουνάμι αντιπαράθεσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μετά την τοποθέτηση του πρωθυπουργού για το θέμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο θέμα κάνοντας λόγο για την απομάκρυνση ενός δικτάτορα -του Νίκολας Μαδούρο- και το τέλος ενός καθεστώτος. Ωστόσο, η αναφορά του στην σχετική ανάρτηση πως «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» προκάλεσε την μήνιν της αντιπολίτευσης. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ. Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας και Νέα Αριστερά, αλλά και οι Αλέξης Τσίπρας και Αντώνης Σαμαράς σήκωσαν το θέμα με σκληρή γλώσσα κατά της κυβέρνησης καθώς δεν είδαν κάποια αναφορά περί παραβίασης του διεθνούς δικαίου και τη χρήση βίας στη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Μάλιστα η συγκεκριμένη αναφορά έφερε και την αντίδραση του υπουργού Εξωτερικών της Βενεζουέλας που μέσα στον πανικό που επικρατεί στη χώρα του ασχολήθηκε και με μας. Έτσι σαν μην έφταναν οι κόντρες για τα μύρια τόσα θέματα της δικής μας πραγματικότητας τώρα η κόντρα τους μετανάστευσε και στη Λατινική Αμερική. Και μόλις ξεκίνησε η χρονιά που σίγουρα θα είναι πάνω από όλα εκλογική κι ας είναι το στήσιμο της κάλπης το ’27.

Οι αγρότες, τα Μάλγαρα και τα Φώτα

Μπορεί να διανύουμε μέχρι και αύριο τις χριστουγεννιάτικες γιορτές αλλά οι εβδομάδες των… Παθών συνεχίζονται στα μπλόκα. Τόσο για τους αγρότες, κτηνοτρόφους, αλιείς και μελισσοκόμους, που για 36 ημέρες βρίσκονται με τα τρακτέρ στους δρόμους, όσο και για τους υπόλοιπους που είτε από καραμπόλα είτε απευθείας δέχονται τα απόνερα της ταλαιπωρίας από τα μπλόκα στις εθνικές οδούς, αλλά και τις παρακαμπτήριους. Χτες στα Μάλγαρα οι εκπρόσωποι των μπλόκων πανελλαδικά αποφάσισαν την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους και ίσως τους δούμε να κατεβαίνουν στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν. Πάντως σήμερα, αύριο και μεθαύριο οι δρόμοι θα είναι ελεύθεροι, καθώς όπως έχουν πει οι αγρότες δεν θέλουν να ταλαιπωρήσουν όσους πρόκειται να επιστρέψουν στα αστικά κέντρα μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Την Πέμπτη και την Παρασκευή ωστόσο αγριεύουν τα πράγματα και η χώρα θα κοπεί στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα και βλέπουμε, ενώ παράλληλα τελωνειακοί και μεθοριακοί σταθμοί θα είναι κλειστοί. Ίσως τα Φώτα φέρουν και τη… φώτιση για να λυθούν τα ζητήματα.

Ο Χατζηδάκης, ο Τσιάρας και τα… δεύτερα φωνητικά στο αγροτικό

H πρόσφατη παρέμβαση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη για το αγροτικό ζήτημα που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τη χώρα έδειξε ότι αυτός είναι βγήκε μπροστά στο κρίσιμο ζήτημα, καθώς ο νυν υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας περιορίζεται σε δεύτερο ρόλο. Δεν είναι λίγες οι φωνές στη ΝΔ που καταλογίζουν στον κ. Τσιάρα έλλειψη άμεσων αντανακλαστικών και σοβαρής επικοινωνιακής διαχείρισης αλλά και την επί της ουσίας ελλιπή ενημέρωση των πολιτών. Διότι τα επιχειρήματα που πρόβαλε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αποτελούν ξεκάθαρα αρμοδιότητα και καθήκον του υπουργού να τα προβάλλει. Και μιας και λέμε για τον αντιπρόεδρο, έμπειρος γνώστης των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων μας ενημέρωσε ότι η πολύ καλή εικόνα του Χατζηδάκη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ευρεία του γνώση για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών αποτέλεσαν σημαντικό στοιχείο προκειμένου να καταλήξει θετικά η διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους, όπως και η διαπραγμάτευση που ακολουθεί για το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2028-2034, όπου το ζήτημα των αγροτικών ενισχύσεων είναι καυτό και η κυβέρνηση πρέπει να παρουσιάσει θετικά αποτελέσματα στον αγροτικό κόσμο που την περιμένει στη γωνία. 

Οι δύσκολοι αποχαιρετισμοί: στον Σταύρο Πετρακόπουλο…

Σήμερα οι δημοσιογράφοι της Θεσσαλονίκης, συγγενείς και φίλοι του Σταύρου Πετρακόπουλου θα του πουν το τελευταίο αντίο στις 10.30 π.μ. στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις Σαράντα Εκκλησιές, όπου και θα ψαλεί η εξόδιος ακολουθία. Ο δημοσιογράφος έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή και η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη τόσο στη δημοσιογραφική οικογένεια όσο και στους φίλους του ποδοσφαίρου, καθώς ήταν αθλητικός συντάκτης για δεκαετίες στις εφημερίδες «Θεσσαλονίκη», «Αγγελιοφόρος» και στην ΕΡΤ3.  Η δεινότητά του στη στατιστική και ο εντυπωσιακός αυτοματισμός με τον οποίον ανακαλούσε στη μνήμη του λεπτομερή στοιχεία που κατέγραφε στα εμβληματικά τετράδιά του τον καθιστούν μια απολύτως ξεχωριστή προσωπικότητα στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας, με καθολική αναγνώριση τόσο από τη δημοσιογραφική οικογένεια όσο και από το περιβάλλον του ποδοσφαίρου. Καλό του ταξίδι.

… και στον Γιώργο Παπαδάκη

Φτωχότερη όμως είναι από χτες η δημοσιογραφική οικογένεια και λόγω της απώλειας του Γιώργου Παπαδάκη. Ο πασίγνωστος δημοσιογράφος και ο μακροβιότερος παρουσιαστής της πρώτης, χρονολογικά, πρωινής ενημερωτικής εκπομπής της ελληνικής τηλεόρασης «Καλημέρα Ελλάδα» στον ΑΝΤ1 έφυγε χτες από τη ζωή ύστερα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου που υπέστη.  Ο Γιώργος Παπαδάκης είχε γεννηθεί στο Χαλάνδρι το 1951 και καταγόταν από την Κρήτη. Εκτός από την επιτυχημένη του δημοσιογραφική καριέρα στην τηλεόραση, ο Γιώργος Παπαδάκης είχε διαγράψει σημαντική πορεία και στον έντυπο τύπο. Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1980 από την εκπομπή «Τρεις στον αέρα» που μεταδιδόταν το μεσημέρι από την ΕΡΤ, ως συμπαρουσιαστής με τη Σεμίνα Διγενή και τον Νάσο Αθανασίου. Καλό του ταξίδι.

Η πίτα της ΕΣΗΕΜΘ

Αύριο είναι τα Θεοφάνεια κι ως είθισται κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα η ΕΣΗΕΜΘ κόβει την πίτα της. Αύριο οι δημοσιογράφοι της Μακεδονίας και της Θράκης δίνουν ραντεβού στις 11:30 το πρωί στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΔΕΘ-HELEXPO «Αιμίλιος Ριάδης» για να ανταλλάξουν ευχές για το 2026 και να δούμε σε ποιον θα πέσει το φλουρί. Από ό,τι μαθαίνουμε στην εκδήλωση θα κάνει και το ντεμπούτο της η χορωδία των δημοσιογράφων που εδώ και μερικούς μήνες πήρε σάρκα και οστά με πρωτοβουλία του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜΘ. Με τις ευχές μας.

Τα… ρολά στις λαϊκές αγορές

Μπορεί αύριο, 6 Ιανουαρίου, λόγω της αργίας των Φωτών, να μη λειτουργούν οι λαϊκές αγορές, αλλά να ξέρετε πως από την Τετάρτη 7 του μήνα και επ’ αόριστον δεν θα δείτε τους πάγκους των παραγωγών και πωλητών στις λαϊκές αγορές. Ο λόγος; Κατεβαίνουν σε κινητοποιήσεις διαρκείας με κύρια αιτήματα την κατάργηση της φορολόγησης του τεκμαρτού εισοδήματος, τη μη ένταξη του ψηφιακού τιμολογίου στους χώρους των λαϊκών αγορών και την ενίσχυση του εισοδήματός τους λόγω της ακρίβειας, ενώ παράλληλα όπως δηλώνουν την υποστήριξή τους στις κινητοποιήσεις των αγροτών. Οπότε σκεφτείτε από σήμερα τις προμήθειές σας, κάντε τα κουμάντα σας που λέμε, από τις λαϊκές αγορές γιατί κατεβάζουν -μεταφορικά- ρολά στους πάγκους.

Ένας «Δρόμος» με ενσυναίσθηση, διορατικότητα και επική αφήγηση

Επιστημονική φαντασία ή αλληγορία σε καιρούς δυστοπικούς, το βιβλίο «Ο Δρόμος» του Cormac McCarthy (εκδ. Gutenberg – Aldina, μετάφραση Γ. Κυριαζής) συνδυάζει ενσυναίσθηση, διορατικότητα και μια επική σχεδόν αφήγηση. Πατέρας και γιος περιπλανώνται χωρίς σαφή προορισμό (πηγαίνουν στην «ακτή») στις αχανείς εκτάσεις μιας Αμερικής πνιγμένης στη στάχτη, κατεστραμμένης ολοσχερώς, μέσα σε κουφάρια και πτώματα, αχνές υπενθυμίσεις της παλιάς ζωής. Μόνα τους όπλα ένα πιστόλι και κυρίως η αδιάρρηκτη, αδιαπραγμάτευτη σχέση πατέρα και γιου, ίσως ό,τι πιο ζωοφόρο έχει απομείνει πάνω στο άλλοτε δομημένο τοπίο. Τα τρόφιμα τελειώνουν κι η γραφή εξερευνά ακριβώς τα όρια της ανθρώπινης φύσης, τα όρια της αγάπης. Η γραφή του McCarthy (1933-2023), που βραβεύτηκε με Πούλιτζερ το 2007 για το βιβλίο αυτό, συνδυάζει ποίηση και λιτότητα σε μια ατμόσφαιρα ζόφου, τρόμου και αποκάλυψης. Μπορεί να είναι για κάποιους «βαριά» η σκοτεινιά του, είναι όμως μάλλον αδιαμφισβήτητη η συναισθηματική του ένταση και η διαχρονική του αξία ως αλληγορία για το μέλλον του ανθρώπινου είδους.

Image