Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν την επόμενη εβδομάδα στην Άγκυρα το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βγάλει κάτι καινούριο στις σχέσεις των δύο χωρών. Οι δύο ηγέτες θα επιμείνουν στις θέσεις τους και θα συμφωνήσουν ότι… διαφωνούν. Από την άλλη καλό είναι να υπάρχουν επαφές σε υψηλό επίπεδο, έστω και μ’ έναν γείτονα με επεκτατικές διαθέσεις. Τουλάχιστον δεν υπάρχει τίποτα να χαθεί, εάν κάποιος δεν θέλει να το χάσει. Όσοι προειδοποιούν για σοβαρές εξελίξεις στην περιοχή, όταν δεν το κάνουν από…. συνήθεια, διότι το έχουμε ακούσει άπειρες φορές τα τελευταία 50 χρόνια, έχουν στο νου τους κάτι άλλο. Διότι μια δυνητική δυναμική εμπλοκή των ΗΠΑ και του Τραμπ στα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου το επόμενο διάστημα -λέγεται ότι ο Αμερικάνος πρόεδρος θα επισκεφθεί Ελλάδα και Τουρκία τον Ιούλιο- είναι άλλη υπόθεση και χρειάζεται προσοχή. Στα υπέρ μας καταγράφονται εσχάτως οι χθεσινές καταγγελίες της Ρωσίας δια του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ότι η Αθήνα διέρρηξε τις σχέσεις με τη Μόσχα, αλλά και οι αντίστοιχες προ ημερών του ιδίου για τη στήριξη της Ρωσίας με την Τουρκία από την εποχή του Κεμάλ Ατατούρκ, όταν συγκροτήθηκε το τουρκικό κράτος στις στάχτες της Σμύρνης και στη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Πληρωμένες κλήσεις
Πληρωμένες κλήσεις για παράτυπη στάθμευση ως… απλήρωτες στέλνει σε κάποιους ο δήμος Θεσσαλονίκης. Για το θέμα έχει ενημερωθεί ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης και θα το κοιτάξει. Τώρα εάν οφείλεται σε επιπολαιότητα ή σε πρόβλημα του συστήματος μένει να φανεί. Το δύσκολο είναι άλλο. Όσοι, μεν, από τους παραβάτες που πλήρωσαν είναι τυπικοί και κράτησαν τη σχετική απόδειξη -η σύσταση των απίθανων γραφειοκρατικών υπηρεσιών είναι να κρατούνται αυτές οι αποδείξεις πληρωμής για 20 (ολογράφως είκοσι) χρόνια- δεν έχουν πρόβλημα, αφού μπορούν να αποδείξουν ότι πλήρωσαν κι επομένως η οφειλή τους θα διαγραφεί. Όσοι, όμως, ενώ πλήρωσαν δεν κράτησαν τη σχετική απόδειξη στο μόνο που μπορούν να ελπίζουν είναι σε μια δυνητική επανεξέταση των δεδομένων, έτσι ώστε η αρμόδια υπηρεσία του δήμου να εντοπίσει το λάθος και να το διορθώσει. Διαφορετικά; Είναι πιθανό να χρειαστεί να ξαναπληρώσουν.
Ανθρώπινο και συνδικαλιστικό
Σε ανθρώπινο επίπεδο η ευχή είναι να έχει δίκιο ο Γιάννης Παναγόπουλος και οι κατηγορίες που του προσάπτει η Αρχή για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, τις οποίες ο ίδιος αρνείται, να καταπέσουν και να ακυρωθούν. Αλλά για έναν επί 20ετία και βάλε -σχεδόν ισόβιο- πρόεδρο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος η μομφή είναι εξαιρετικά σοβαρή και εάν το θέμα προχωρήσει δυστυχώς η μπάλα θα πάρει πολλούς. Διότι ο επαγγελματικός συνδικαλισμός στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια είναι αναποτελεσματικός, το γνωρίζουν όλοι. Εάν αποδειχθεί και… μακρυχέρης, τότε πολλά θα πρέπει να αλλάξουν. Και κυρίως να τεθεί θέμα θητειών στις εκτελεστικές θέσεις, ώστε όποιος θέλει και μπορεί να προσφέρει στους συναδέλφους του και στην κοινωνία να το κάνει μέσα σε δύο θητείες, δηλαδή σε έξι ή οκτώ το πολύ χρόνια. Μετά να επιστρέφει στη δουλειά του, στο μεροδούλι μεροφάι όπως κάθε εργαζόμενος, ώστε να μην καλοσυνηθίζει στα… γούστα και τις εξυπηρετήσεις.
Όταν ο ΠΟΥ απλώνει το χέρι…
Είναι από τις ειδήσεις που κάνουν τον γύρο των ΜΜΕ σε παγκόσμια κλίμακα, ταυτόχρονα όμως περνούν στα ψιλά για την επίδραση που έχουν στην καθημερινότητα των πολιτών διεθνώς. Είναι από τα παράδοξα, όπως λέμε στις δημοσιογραφικές αίθουσες, κι αυτό επειδή δεν λειτουργούν ως κράχτες για να αποσπάσουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών – τηλεθεατών - ακροατών. Ο λόγος για την έκκληση που έκανε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) για να αντιμετωπίσει τις υγειονομικές κρίσεις σε 36 ζώνες, όπου επικρατούν καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, κυρίως στη Γάζα και στη Μέση Ανατολή, στο Σουδάν, στην Ουκρανία, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στην Αϊτή και στη Μιανμάρ. Και φυσικά κάποιοι ανάμεσά μας ενδέχεται να θεωρούν πως αυτές οι περιοχές είναι μακριά από εμάς, όποτε το ενδιαφέρον αυτόματα περιορίζεται έως… μηδενισμού. Μόνο που η πανδημία του κορωνοϊού απέδειξε ότι πολλά ζητήματα που αφορούν την υγεία δεν γνωρίζουν σύνορα, καθώς ιοί και βακτήρια κινούνται ταχύτατα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και με όποιους συνειρμούς δημιουργούνται. Η έκκληση του ΠΟΥ έρχεται ως συνέχεια της περσινής χρονιάς, όταν είχε ζητήσει 1,5 δισ. δολ. και έλαβε μετά βίας 900 εκατ. δολ. Όλα αυτά βέβαια έρχονται ως συνέχεια των περικοπών που ξεκίνησαν με την αποχώρηση των ΗΠΑ από τον ΠΟΥ, με απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θέλει να εξοικονομήσει χρήματα, ενώ δεν κρύβει ότι ο ίδιος δεν πιστεύει στο έργο του ΠΟΥ και άλλων συλλογικών οργανισμών του πλανήτη κι έτσι δεν πιστεύει στην σπουδαιότητά τους. Άλλωστε αντίστοιχα κινείται ο Αμερικανός πρόεδρος και με άλλους οργανισμούς, όπως για παράδειγμα αυτούς που ασχολούνται με το κλίμα, αφού ο Τραμπ δεν πιστεύει ούτε στην κλιματική κρίση, ούτε στην κλιματική αλλαγή. Όμως το να στερείται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πόρους που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη και τη θεραπεία αμέτρητων ασθενειών στα πιο ευάλωτα σημεία που πλανήτη δεν είναι θέμα παίξε γέλασε. Και εάν οι συνέπειες δεν είναι ορατές και μετρήσιμες άμεσα είναι βέβαιο πως θα τις βρούμε μπροστά μας. Εάν σκεφτούμε για παράδειγμα ότι πρόσφατα, στην Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), ανακοίνωσε πως τέσσερις στους δέκα καρκίνους σε παγκόσμια κλίμακα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, καθώς συνδέονται με παράγοντες όπως το κάπνισμα, οι μολύνσεις, η κατανάλωση αλκοόλ και η ατμοσφαιρική ρύπανση, καταλαβαίνουμε πόσο χρήσιμοι είναι τέτοιου βεληνεκούς οργανισμοί και πόσο σημαντικοί είναι για όλους μας.
…από τη… Γενεύη
Το μόνο αδύνατο σημείο του ΠΟΥ -και άλλων διεθνών οργανισμών- είναι ότι η έδρα του δεν βρίσκεται κάπου στις κατά τεκμήριο ευάλωτες από υγειονομική άποψη περιοχές του πλανήτη, αλλά στη… Γενεύη. Βέβαια η Ελβετία είναι το παγκόσμιο επίκεντρο της φαρμακοβιομηχανίας, αλλά ταυτόχρονα είναι και μία από τις ακριβότερες πόλεις του ανεπτυγμένου κόσμου και του κόσμου ολόκληρου. Επομένως οι δηλώσεις για τα υγειονομικά προβλήματα των φτωχών αυτής της ζωής από πολυτελή γραφεία και ακριβές γειτονιές μπορούν να θεωρηθούν έως και πρόκληση.
Τα επτά θαύματα
Στην ανθρώπινη ιστορία η Μεγάλη Πυραμίδα στην Γκίζα της Αιγύπτου, οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας, ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, το άγαλμα του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία, Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ο Κολοσσός της Ρόδου και ο Φάρος της Αλεξάνδρειας έχουν καταγραφεί ως τα επτά θαύματα της αρχαιότητας. Είναι έργα στα οποία ο άνθρωπος απέδειξε ότι μπορεί να κάνει δυνατό το… αδύνατο και γι’ αυτό ο μύθος τους αντέχει ακόμη. Ένα καινούριο βιβλίο της Βρετανίδας ιστορικού και δημοσιογράφου Μπέτανι Χιούζ με τίτλο «Τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου» (Εκδόσεις Ψυχογιός) έρχεται να προστεθεί στην πλούσια μεν, αποσπασματική δε βιβλιογραφία γύρω από τα επτά θαύματα. Εμπλουτισμένο με τις πιο πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις η Χιούζ εξερευνά τα ίχνη των επτά θαυμάτων και τον αντίκτυπό τους στην ιστορία. Επίσης, ταξιδεύει στο παρελθόν, αλλά και στο παρόν, ενώ προβάλλει και τις μελλοντικές εξελίξεις με στόχο να αναρωτηθεί αφενός γιατί ο άνθρωπος δημιουργεί και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνώντας τα… ανθρώπινα μέτρα και όρια και αφετέρου γιατί έχει την τάση να θαυμάζει τα έργα των άλλων. Το θέμα του βιβλίου είναι διαχρονικό και γοητευτικό, η γραφή είναι… ταξιδιάρικη, αν και σε μερικές περιπτώσεις εξαντλητικά λεπτομερής. Οπότε καλή ανάγνωση!
