Καλημέρα σας!
Το έχουμε ξαναπεί, το έχουμε ξαναγράψει. Κάτι φταίει στην Κρήτη και οι συμπεριφορές φτάνουν (σχεδόν) πάντα στα άκρα. Κι ακόμη παραπέρα, ας αποφύγουμε χαρακτηρισμούς. Χθες οι Κρητικοί αγρότες έδωσαν… μάχη με την αστυνομία και κατέλαβαν την πίστα του αεροδρομίου στο Ηράκλειο, ενώ έκλεισαν την πρόσβαση προς το αεροδρόμιο στα Χανιά. Η… μαγκιά στα απώτατα όριά της εκπίπτει σε αντικοινωνική συμπεριφορά. Το χειρότερο είναι ότι απ’ ό,τι φαίνεται δεν τους νοιάζει καθόλου ούτε η ταλαιπωρία των άλλων, ούτε -πολύ περισσότερο- η έκβαση του δικού τους αγώνα. Διότι -ας μην αμφιβάλλει κανείς- χαζοί δεν υπάρχουν. Υπάρχει οποιαδήποτε κυβέρνηση, οπουδήποτε στον πλανήτη Γη που θα συζητήσει, θα διαπραγματευθεί και θα υποχωρήσει, με βασικές υποδομές υπό κατάληψη; Καλύτερα -γι’ αυτή την κυβέρνηση- να πάει στο σπίτι της. Και καλά στους δρόμους υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές. Γίνονται παρακάμψεις που σημαίνουν ταλαιπωρία, καθυστερήσεις κι έξοδα, αλλά οι μετακινήσεις κάπως εξυπηρετούνται. Αλλά ο αποκλεισμός υποδομών όπως είναι τα αεροδρόμια και τα λιμάνια, που αποτελούν φυσικά μονοπώλια (πρέπει να) είναι κόκκινη γραμμή. Κι επειδή αυτό συμβαίνει, όσοι φτάνουν σε αυτά τα άκρα απλώς δεν θέλουν να λυθεί το θέμα, ενδιαφέρονται μόνο για τη φασαρία.
Εις υγείαν των κορόιδων
Και μιας ο λόγος για την Κρήτη ας σημειώσουμε δύο πράγματα: Πρώτον, οι αγρότες της Κρήτης είναι λόγω καιρικών συνθηκών από τους πιο προνομιούχους στην Ελλάδα, αφού καλλιεργούν και παράγουν 12 μήνες το χρόνο. Ο νότος της χώρας έχει πολύ ηπιότερο κλίμα από τον βορρά. Δεύτερον, η αναστάτωση στις φετινές πληρωμές των αγροτών οφείλεται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο πυρήνας του οποίου βρίσκεται στην Κρήτη! Όπου οι πάντες -είτε συμμετείχαν, είτε δεν συμμετείχαν στο πάρτι- ήξεραν. Και φυσικά στην καλύτερη για τους ίδιους περίπτωση δεν μιλούσαν, ενώ στη χειρότερη ενθυλάκωναν χρήματα που δεν δικαιούνται, φυσικά «εις υγείαν των κορόιδων».
Όλοι γνωρίζουν πολύ καλά
Όσο για τους πολιτικούς της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, όλων των αποχρώσεων, τα γνωρίζουν όλα αυτά πολύ καλά όλα αυτά τα… καμώματα της Κρήτης. Αλλά δεν μιλούν, ούτε πρόκειται να κάνουν κάτι που να δείχνει ότι γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει. Τα διάφορα λόμπι της μεγαλονήσου στο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό πεδίο, είναι πανίσχυρα και κινούνται συντεταγμένα. Άλλωστε ως γνωστόν η Ελλάδα σε θεσμικό και κανονιστικό επίπεδο απέχει πολύ από το να είναι μια κανονική χώρα. Όσες προσπάθειες κι αν έχουν γίνει, από διάφορους αναθεωρητές πρωθυπουργούς μέχρι τα μνημόνια της τρόικας, υπάρχει ακόμη δουλειά μπροστά. «Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ», που λέει -επί ματαίω είναι η αλήθεια- ο νομπελίστας ποιητής.
Τα παράλογα του ΚΕΦΟΚ Θεσσαλονίκης
Εύλογες απορίες και ερωτήματα προκαλεί η αρτηριοσκληρωτική στάση του Κέντρου Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕ.ΦΟ.Κ) Θεσσαλονίκης για υπόθεση αποποίησης κληρονομιάς από σύζυγο θανόντος επιχειρηματία.
Συγκεκριμένα, η εν λόγω γυναίκα, μητέρα δύο παιδιών, αποφάσισε να αποποιηθεί το κληρονομικό δικαίωμα της συμμετοχής του συζύγου της σε Ομόρρυθμη Εταιρεία στην οποία ήταν εταίρος με τον αδελφό του. Σημαντική σημείωση: Η εταιρεία δεν είχε το παραμικρό χρέος προς το δημόσιο ή σε ιδιώτες.
Έτσι, με δικαστική απόφαση, επικυρώθηκε η αποποίηση κληρονομιάς των δύο ανηλίκων παιδιών που υπέβαλε εκ μέρους τους η μητέρα τους. Και δεδομένου ότι τα παιδιά είναι ανήλικα, το μερίδιό του θανόντος συζύγου της μεταβιβάζεται στον πατέρα, τη μητέρα και τον αδελφό του, οι οποίοι αποδέχτηκαν την κληρονομιά.
Και κάπου εδώ αρχίζει το θέατρο του παραλόγου: Το ΚΕΦΟΚ Θεσσαλονίκης, λοιπόν, απέρριψε όλη τη διαδικασία θεωρώντας ως άκυρη την αποποίηση κληρονομιάς επειδή –άκουσον άκουσον- στη γυναίκα είχε μεταβιβαστεί αυτοδίκαια, ως εξαίρετο, το αυτοκίνητο του θανόντος συζύγους της! Το οποίο αυτοκίνητο, μάλιστα, αξίας 1.000 ευρώ, τέθηκε μετά από έναν μήνα σε ακινησία. Η απόρριψη αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα διότι, σύμφωνα με πληροφορίες, αγνόησε δεδικασμένα δικαστικών αποφάσεων για αντίστοιχες υποθέσεις σε Αθήνα και Πάτρα με τις οποίες δικαιώθηκαν αυτοί που είχαν αποποιηθεί τις κληρονομιές.
Κάπως έτσι το θέμα παραπέμφθηκε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών η οποία πιθανότατα θα δηλώσει αναρμοδιότητα, παραπέμποντας με τη σειρά της την υπόθεση στα Διοικητικά Δικαστήρια. Τι σημαίνει αυτό; Περίπου τρία έως τέσσερα έτη για να τελεσιδικήσει μία απόφαση για ένα θέμα που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει.
Σε ανθρώπινο επίπεδο: Γιατί να προκαλείται ανούσια ταλαιπωρία σε μία γυναίκα που πολύ πρόσφατα έχασε τον άνδρα της και σε ανθρώπους που έχασαν το παιδί τους ή τον αδελφό τους;
Σε εταιρικό επίπεδο: Γιατί, χωρίς να υπάρχει λόγος, θα σέρνεται για χρόνια μία εκκρεμότητα που θα μπορούσε να επιφέρει δυσλειτουργίες στην εταιρεία;
Σε… ελληνικό επίπεδο: Γιατί το ΚΕΦΟΚ επιμένει να επιλέγει τη σκληρή γραφειοκρατία, κινώντας άσκοπα διαδικασίες και εμπλέκοντας δεκάδες ανθρώπους για μια υπόθεση που δεν είναι υπόθεση; Πότε επιτέλους συγκεκριμένοι άνθρωποι σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι εκεί για να εξυπηρετούν και όχι να ταλαιπωρούν τους φορολογούμενους πολίτες;
Αγοράζω σπίτι
Η αγορά σπιτιού -και γενικότερα ακινήτου- είναι μια αγχωτική διαδικασία για τους περισσότερους, αφού συνήθως απαιτείται σημαντική δαπάνη, ενώ το… προϊόν που θα αγοραστεί, ούτε επιστρέφεται, ούτε ανταλλάσσεται! Ο Στράτος Παραδιάς, θρυλικός πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) και ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης, επιχειρηματίας με εμπειρία στην αγορά ακινήτων υπογράφουν από κοινού το βιβλίο «Αγοράζω σπίτι» (Εκδόσεις Καστανιώτη). Ένα εγχειρίδιο που απευθύνεται τόσο σε όσους ενδιαφέρονται να αγοράσουν ή να νοικιάσουν σπίτι, αλλά και σε αυτούς που θέλουν να πουλήσουν ή να διαχειριστούν κάποιο σπίτι. Πρόκειται για έκδοση με συμβουλές και εμπειρίες, που μοιάζει κατάλληλη και εξαιρετικά βοηθητική σε μια περίοδο στεγαστικής κρίσης και ταυτόχρονα έντονης κινητικότητας στην ελληνική αγορά ακινήτων, όπως είναι αυτή που διανύουμε. Οι πέντε δεκαετίες εμπειρίας του Παραδιά και τα περισσότερα από 20 χρόνια μάχιμης επιχειρηματικότητας του Παπαγεωργιάδη εκφράζονται σε ένα πλήρη οδηγό ακινήτων, τον οποίο οφείλει να έχει υπόψιν του όποιος ασχολείται με την αγορά ακινήτων, προκειμένου να κινηθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια. Στις 520 και κάτι σελίδες του βιβλίου υπάρχουν κεφάλαια για τους κανόνες και τη «στρατηγική» για την αγορά σπιτιού, το δάνειο και το πώς να το διαχειριστείς, τα κριτήρια επιλογής παλαιών ακινήτων, αλλά και νεόδμητου διαμερίσματος, την εύρεση και αξιολόγηση του ακινήτου, τον μεσίτη, τις συναντήσεις και διαπραγματεύσεις, τον δικηγόρο για πλήρη νομικό έλεγχο του ακινήτου, τον μηχανικό για τεχνικό και πολεοδομικό έλεγχο, τον συμβολαιογράφο για υπογραφή και μεταγραφή, το κόστος και τους φόρους που θα πληρώσεις, τη διαχείριση του ακινήτου σου και της πολυκατοικίας, καθώς και δύο πλήρεις οδηγοί για το πώς εκμισθώνεις και το πώς πουλάς ένα ακίνητο. Σε κάθε περίπτωση και από το συγκεκριμένο βιβλίο τεκμαίρεται η σοβαρότητα της υπόθεσης ακίνητο, που -για να μην ξεχνιόμαστε- θεωρείται το ασφαλές επενδυτικό αποκούμπι των Ελλήνων, η περιουσία των οποίων στο συντριπτικό της ποσοστό βρίσκεται σε ακίνητα.
