Κανονική επιστροφή από αύριο για χιλιάδες μαθητές στα σχολεία που ξεκινούν με τον καθιερωμένο αγιασμό και την Πέμπτη με κανονικά μαθήματα. Στα σχολεία όμως της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν επιστρέφουν -όπως πριν- τα κινητά τηλέφωνα των μαθητών. Αυτά μένουν σπίτι ή στην καλύτερη περίπτωση δεν πρέπει να… ξεμυτίσουν από τις σχολικές τσάντες. Ούτε σε αίθουσες ούτε σε αυλές. Έτσι προβλέπουν τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας, ο οποίος καθόρισε και τις σχετικές… καμπάνες για τους παραβάτες. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, όταν κλήθηκε να παρέχει διευκρινίσεις, επικαλέστηκε έρευνα της UNESCO, από την οποία προκύπτει ότι ένας μαθητής που έχει κάνει χρήση κινητού τηλεφώνου, χρειάζεται 20 λεπτά για να μπορέσει να επανέλθει στο περιβάλλον της τάξης… Συνειρμικά, όμως, μας έρχεται στο νου αυτό που είδαμε το Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ με τα κινητά τηλέφωνα. Ήταν πραγματικά το κάτι άλλο. Κόλαση. Της αλεπούς ο θάνατος! Όχι επειδή κάποιοι περπατούσαν και μιλούσαν, που είναι φυσιολογικό. Γι’ αυτό υπάρχει η κινητή τηλεφωνία. Αυτό, όμως, που συνέβαινε στις περισσότερες εκδηλώσεις μέσα στα περίπτερα ήταν υπερβολικό και άξιο σχολιασμού. Μιλούσαν οι συμμετέχοντες στα πάνελ κι από τις θέσεις των ακροατών οι συνομιλίες στα κινητά και τα μηνύματα πηγαινοέρχονταν. Σε κάποιες περιπτώσεις -ακόμη και όταν στις εκδηλώσεις συμμετείχαν υπουργοί- οι μόνοι που δεν χρησιμοποιούσαν το κινητό ήταν όσοι μιλούσαν στο μικρόφωνο, την ώρα που… μιλούσαν στο μικρόφωνο. Διότι μόλις κατέβαιναν και παρέδιδαν το… μικρόφωνο, άρχιζαν κι αυτοί. Είπαμε, το κινητό μάς φέρνει πιο κοντά, αλλά δεν χρειάζεται να μας απομακρύνει από αυτούς που είναι δίπλα μας και υποτίθεται θέλουμε να τους ακούσουμε. Ναι, στο φρένο με τα κινητά στα σχολεία, αλλά και μια αντίστοιχη υπενθύμιση πριν από κάθε δημόσια συζήτηση ή τοποθέτηση δεν θα έβλαπτε. Όπως γίνεται στις κινηματογραφικές αίθουσες. Κάτι σαν την επισήμανση του αυτονόητου… Το παράδειγμα πρέπει να δίνουν οι μεγαλύτεροι και τα δημόσια πρόσωπα, με πρώτους και καλύτερους τους υπουργούς. Ίσως έτσι το φιρμάνι Πιερρακάκη για τα σχολεία να πιάσει περισσότερο τόπο…
Οι 75.000 ευρώ του Ζορπίδη
Συγκινησιακά φορτισμένος ήταν ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης Μιχάλης Ζορπίδης, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του περιπτέρου του ΕΕΘ στην 88η ΔΕΘ την Κυριακή το μεσημέρι. Εξάλλου ήταν η τελευταία φορά που τα εγκαίνια πραγματοποιούνται από τον κ. Ζορπίδη, καθώς στις επερχόμενες εκλογές ο νυν πρόεδρος δεν είναι υποψήφιος. Ο κ. Ζορπίδης στην τοποθέτησή του, μεταξύ άλλων, είπε εμφανώς συγκινημένος ότι «έδωσα και τη ζωή μου στο Επιμελητήριο». Επίσης θυμήθηκε τα χρόνια και τις… περιπέτειες που έζησε στον δήμο Θεσσαλονίκης, όπου διατέλεσε επί σειρά ετών δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος. Μετά, λοιπόν, τον χαιρετισμό που απηύθυνε κατά την εκδήλωση των εγκαινίων ο αντιδήμαρχος Τουρισμού και Πολιτισμού του δήμου Θεσσαλονίκης, Βασίλης Γάκης, εκθειάζοντας την προσωπικότητα του κ. Ζορπίδη, ο πρόεδρος αναφέρθηκε στον δήμο με εμφανή πικρία. «Και στον δήμο έδωσα την ψυχή μου. Και έδωσα κι αυτά που έκλεψε κάποιος άλλος», σχολίασε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στην υπόθεση της υπεξαίρεσης των 17,9 εκατ. ευρώ από τα ταμεία του δήμου Θεσσαλονίκης. Αν και ο ίδιος αθωώθηκε για το ποινικό σκέλος της υπόθεσης, το Ελεγκτικό Συνέδριο καταλόγισε σε όλους τους εμπλεκόμενους να πληρώσουν ένα χρηματικό ποσό για τα χρήματα που έλειπαν από τα ταμεία του δήμου. Αρχικά το ποσό αυτό ξεπερνούσε τις 800.000 ευρώ για εντάλματα που είχε υπογράψει ο κ. Ζορπίδης, ως αντιδήμαρχος Οικονομικών. Ωστόσο, μετά από νομικές ενέργειες το ποσό μειώθηκε σε περίπου 75.000 ευρώ. Μετά την κοινοποίηση της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο κ. Ζορπίδης κατέβαλε τα χρήματα αυτά στον δήμο Θεσσαλονίκης, περίπου πριν από ένα μήνα.
Τα αθόρυβα drones
Η εικόνα του κόσμου να παρακολουθεί το θέαμα με τα drones που έκαναν σχηματισμούς στον ουρανό της Θεσσαλονίκης το βράδυ της Κυριακής δείχνει ότι η πόλη έχει ανάγκη από τέτοιου είδους γεγονότα. Διότι μπορεί να μην ήρθε στη Θεσσαλονίκη το μεγαλύτερο event του φετινού φθινοπώρου, όμως η ιδέα με το Drone Light Show ήταν καινοτόμα και εξαιρετικά εντυπωσιακή. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Κάτι που πιστώνονται ο δήμος Θεσσαλονίκης και η ΔΕΘ – Helexpo, που συνεργάστηκαν για το θέαμα. Και μια λεπτομέρεια: Όλα έγιναν… αθόρυβα, χωρίς κρότους πυροτεχνημάτων και άλλες φασαρίες, που -μεταξύ άλλων- τρομάζουν τα ζωάκια. Το επόμενο Σάββατο και Κυριακή στις 21.00 το θέαμα στον ουρανό της Θεσσαλονίκης θα επιστρέψει. Πάρτε θέσεις!
Τα μάτια της γάτας
Το πόσο επιβαρύνουν σήμερα το κυκλοφοριακό φορτίο στη Θεσσαλονίκη τα έργα κατασκευής της υπερυψωμένης περιφερειακής οδού (Flyover) το ξέρουμε. Το βιώνει όλη η Θεσσαλονίκη, διότι αν και τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα απ’ ό,τι τους πρώτους μήνες των έργων, η κατάσταση παραμένει ζόρικη. Τι πρόκειται να αλλάξει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, όταν παραδοθεί το έργο κι αυτό λίγο πολύ έχει ειπωθεί. Κι ως γνωστόν… στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό. Μόνο που μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο, κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν κυρίως με την ασφάλεια των οδηγών πρέπει να εντοπίζονται και βέβαια -αυτονοήτως- πρέπει και να διορθώνονται. Οι πιο παρατηρητικοί, πάντως, ανάμεσά μας επισημαίνουν τα ακόλουθα δύο αξιοπρόσεκτα δεδομένα:
Πρώτον, το τσιμεντένιο τοιχίο που υπάρχει στην Περιφερειακή Οδό και έχει μπει κατά μήκος όλου του δρόμου, παράλληλα από τα εργοτάξια του Flyover, στενεύοντας φυσικά τις λωρίδες κυκλοφορίας, είναι απαραίτητο να συμπληρωθεί με τα γνωστά «μάτια της γάτας». Κίτρινα ή κόκκινα, με τον φώσφορό τους βοηθούν σίγουρα τους οδηγούς. Έτσι γίνεται εξάλλου και στους πλέον σύγχρονους αυτοκινητοδρόμους της Ευρώπης. Πολύ περισσότερο όταν γίνονται έργα.
Δεύτερον, στις εξόδους από τους παράπλευρους δρόμους από και -κυρίως- προς την Περιφερειακή Οδό η προσοχή των οδηγών πρέπει να φτάνει στον ύψιστο βαθμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εισόδου στην Περιφερειακή από τον κόμβο Επταπυργίου και στο ρεύμα προς τα δυτικά. Στο συγκεκριμένο σημείο πρέπει κάποιος να έχει μερικά από τα εφόδια του… Χουντίνι για να μπει στον δρόμο. Ή να είναι σκέτος… μάγος. Είναι τόσο στενή και απότομη η είσοδος που προσομοιάζει με μια απλή… διασταύρωση σε στενό της Τούμπας. Με τη διαφορά ότι στο συγκεκριμένο σημείο τα αυτοκίνητα, κινούνται -στην καλύτερη περίπτωση- με τουλάχιστον 60 χλμ. την ώρα. Για να μην πούμε για τους… Χάμιλτον, που έχουν βαρύ το πόδι στο γκάζι. Μέχρι να δούμε τα μάτια της γάτας, ας έχουμε όλοι εμείς τα μάτια μας… δεκατέσσερα και οι υπεύθυνοι του έργου τα αυτιά τους ορθάνοιχτα…