Καλημέρα σας!
Σήμερα είναι 21 Ιουνίου, η Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Μέγα μυστήριο! Χρειάζεται η μουσική μια ειδική, δική της ημέρα; Υπάρχει ημέρα του χρόνου, ώρα της ημέρας, λεπτό της ώρας που να μην είναι παρούσα η μουσική; Και μπορεί ο καλύτερος ήχος που μπορεί να υπάρξει να είναι η σιωπή, αλλά τέτοιος… ήχος απλώς δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχει ζωή χωρίς μουσική. Επομένως η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής είναι απλώς για να μας θυμίζει αυτή την πραγματικότητα. Ότι η μουσική είναι ζωή. Στην κυριολεξία. Πυκνώνει το χρόνο, επηρεάζει τα συναισθήματα, διαμορφώνει χαρακτήρες. Ζωή κανονική!
Τα οστά του Χριστιανόπουλου
Στα… ανενεργά κοιμητήρια της Ευαγγελίστριας, στην οδό Αγίου Δημητρίου, απέναντι από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, θα μεταφερθούν το επόμενο διάστημα τα οστά του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από τέσσερα χρόνια. Η σχετική πρωτοβουλία ανήκει στον δήμο Θεσσαλονίκης και όπως ανακοίνωσε ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης το βράδυ της Τετάρτης, σε εκδήλωση της ΕΡΤ3 για τον ποιητή, ο δήμος έχει διασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη της οικογένειάς του. Απομένει η σχετική έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο, στο οποίο δεν αναμένονται εκπλήξεις. Στόχος είναι ο Χριστιανόπουλος να αναπαύεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, της πόλης στην οποία πέρασε όλη του τη ζωή, της πόλης που τον ενέπνευσε, της πόλης στην οποία συχνά αναφέρεται στα ποιήματά του. Άλλωστε για δεκαετίες υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της, ενώ το έργο του παραμένει ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Όπως φάνηκε στην εκδήλωση της ΕΡΤ3, που πραγματοποιήθηκε στον Πολυχώρο Πολιτισμού «Ισλαχανέ» το βράδυ της Τετάρτης, ο Χριστιανόπουλος εξακολουθεί να συγκινεί και τη νεότερη γενιά, παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ανάγνωση γενικότερα και της ποίησης ειδικότερα σπανίζουν όσο οι ηλικίες… κατεβαίνουν. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς προβλήθηκε για πρώτη φορά το ντοκιμαντέρ της σκηνοθέτη Βούλας Κωστάκη, «…ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος», που εστιάζει στο έργο του ποιητή, καταγράφοντας την επίδρασή του στους νέους της Θεσσαλονίκης, ενώ περιλαμβάνει και τις μαρτυρίες των νεοελληνιστών μεταφραστών του Ντίνου Χριστιανόπουλου στα γαλλικά και τα ισπανικά. Επίσης, ο Δημήτρης Νικολούδης και οι συνεργάτες του απέδωσαν τραγούδια σε στίχους Ντίνου Χριστιανόπουλου από τους δίσκους «Το αιώνιο παράπονο» (1994) και «Με τέχνη και με πάθος» (1998).
Πυροσβέστες χωρίς ανάσα
Πριν καλά καλά συμπληρωθεί το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου, και ενώ βρισκόμαστε ακόμη σχετικά στην αρχή του καλοκαιριού, η Πυροσβεστική Υπηρεσία τα δίνει όλα για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Στα απολογιστικά της δελτία τις τελευταίες μέρες μετρά πάνω κάτω 30 με 40 δασικές πυρκαγιές σε ολόκληρη την χώρα, τις οποίες καθημερινά τρέχει να τις σβήσει. Οι ειδικοί, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, κάνουν συνεχώς εκκλήσεις για τους κινδύνους δασικών πυρκαγιών, μιας και οι κλιματικές συνθήκες σε πολλά μέρη της χώρας ευνοούν το ξέσπασμα. Σε αυτό συνηγορούν, εκτός των άλλων και οι μετεωρολόγοι. Όλα αυτά συγκλίνουν στο ότι όλοι πρέπει, ιδιαίτερα φέτος, λόγω της κλιματικής αλλαγής ή μάλλον της κλιματικής κρίσης, να έχουμε τον νου μας περισσότερο για να αποτραπούν οι πυρκαγιές. Όμως αυτοί που… καίγονται πιο πολύ από όλους είναι οι πυροσβέστες που δίνουν καθημερινές μάχες στα πύρινα μέτωπα με αυτοθυσία, επαγγελματισμό και υπευθυνότητα. Οπότε αυτονόητα, θα πρέπει ο καθένας από εμάς να βάλει πλάτη στο έργο τους. Πρωτίστως, όμως, η Πολιτεία.
Διότι εάν λάβουμε υπόψη τις δηλώσεις του πρόεδρου της Ένωσης Πυροσβεστικών Υπαλλήλων Κεντρικής Μακεδονίας, τα προβλήματα είναι μεγάλα και τα κενά πολλά. Όπως εξηγεί, την ώρα που χρειαζόμαστε όλα τα στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος, μιας και είμαστε σε κατάσταση επιφυλακής 7 ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες την ημέρα, όλο το καλοκαίρι, έχουμε αποσπάσεις πυροσβεστών στα αεροδρόμια να καλυφθούν οι ανάγκες και οι βάρδιες πυρασφάλειας… Κι αν αναρωτιέται κανείς πως ενώ «δώσαμε τα αεροδρόμια σε ιδιώτες χρειάζεται να πηγαίνουμε εμείς για να στελεχώσουμε τα κλιμάκια», η απάντηση είναι απλή. Προβλέπεται στις συμβάσεις παραχωρήσεων. Μόνο που οι πυροσβέστες χειμώνα – καλοκαίρι, με τις πλημμύρες, τις φωτιές και τις υπόλοιπες επιχειρησιακές δράσεις, που είναι… αμέτρητες, βρίσκονται συνεχώς στα κόκκινα. Χωρίς ανάσα…
Η Βουλγαρία της… Πορτογαλίας
Πριν η Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίσει τις μεγάλες διευρύνσεις, η χώρα μας μαζί με την Πορτογαλία ήταν οι φτωχοί συγγενείς. Πώς θα μπορούσε να συμβαίνει αλλιώς βέβαια αφού οι λοιποί εταίροι οικονομικά ήταν μεγαθήρια.
Αυτό που μας άρεσε, πάντως, στην Ελλάδα εκείνη την εποχή ήταν ότι τουλάχιστον είχαμε καλύτερες οικονομικές επιδόσεις από την Πορτογαλία. Ο καιρός πέρασε, η Ευρώπη μεγάλωσε και είδαμε στις Συνόδους Κορυφής να πατούν το κόκκινο χαλί πρωθυπουργοί ανατολικών χωρών. Αρκετά χρόνια μετά, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχία, η Σλοβενία, η Κροατία, ακόμα και η Ρουμανία, έχουν πατήσει γκάζι και στις μετρήσεις της Eurostat εμφανίζονται να μας έχουν προσπεράσει σε αρκετά από τα οικονομικά μεγέθη. Εμείς εδώ βέβαια, αντί να ανησυχούμε, κάνουμε τον σταυρό μας που δεν είμαστε τελευταίοι, αφού (ακόμα) περνάμε στα νούμερα τη Βουλγαρία. Στα νούμερα, στα ποσοστά, στους αριθμούς ίσως, διότι στην πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Πρόσφατα άνθρωπος που κάνει γερή ανακαίνιση σε εξοχικό στην Ασπροβάλτα ρωτήθηκε από διαφόρους Βούλγαρους που φθάνουν στην περιοχή για το Σαββατοκύριακο ή για διακοπές εάν πουλάει το ακίνητό του. Το ίδιο τον ρωτούν και διάφοροι μεσίτες ή… μεσάζοντες, που λειτουργούν για λογαριασμό Βούλγαρων υποψήφιων αγοραστών. Μάλιστα ο ίδιος πληροφορήθηκε ότι οι Βούλγαροι βλέποντας τον κορεσμό αλλά και τις υψηλές τιμές στο real estate της Χαλκιδικής, στρέφονται σε ευκαιρίες στην ακτογραμμή από τον κόλπο Ορφανού έως και τη Ροδόπη. Και όλα αυτά ενώ ο μέσος Έλληνας, όχι να αγοράσει εξοχικό δεν σκέφτεται, αλλά ούτε καλά καλά να νοικιάσει για λίγες ημέρες, αφού οι τιμές έχουν φτάσει στον… Θεό. Αν συνεχίσουμε έτσι, σύντομα θα δούμε το όχημα με πινακίδες BG να ανάβει φλας και να μας προσπερνάει από την αριστερή λωρίδα, όπως συνέβη κάποτε με τους Πορτογάλους.
Το Χόλιγουντ στη Σκιάθο
Η παρέλαση αστέρων συνεχίζεται στη Σκιάθο. Μετά την αναχώρηση του Σεΐχη του Κατάρ, ο οποίος έφτασε με την πολυμελή θαλαμηγό του, σειρά πήρε η -πλέον μόνιμη επισκέπτρια τα καλοκαίρια στο νησί του Παπαδιαμάντη- διάσημη ηθοποιός του Χόλιγουντ Γκόλντι Χον με τον επί 40 χρόνια σύντροφό της, επίσης ηθοποιό Κερτ Ράσελ. Το ζευγάρι βρίσκεται ήδη εδώ και μερικές μέρες στο νησί και απολαμβάνει τον ήλιο, τη θάλασσα και την παρέα φίλων τους.
«Δεν υπάρχει μέρος στον κόσμο που να έχουμε επισκεφθεί τόσες φορές, είναι σαν να επιστρέφουμε σπίτι μας», δήλωσε η Χον και στην ερώτηση τι είναι η Σκιάθος για σας απάντησε «Happiness is here»! Η βραβευμένη με Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου το 1970 για τη συμμετοχή της στην ταινία Cactus Flower και ο σύντροφός της, τον οποίος δεν παντρεύτηκε ποτέ, Κερτ Ράσελ έρχονται ανελλιπώς από το 2015 στη Σκιάθο. Συχνά μάλιστα μαζί τους είναι και η κόρη της Γκόλντεν Χον, Κέιτ Χάντσον, καθώς επίσης και άλλοι φίλοι τους και αστέρες του Χόλιγουντ. Προχθές το βράδυ το ζευγάρι δείπνησε με τον δήμαρχο Σκιάθου, Θοδωρή Τζούμα, ο οποίος και ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα τη σχετική φωτογραφία.