Τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα. Ποτέ και πουθενά. Πολύ περισσότερο δεν φταίνε σε τίποτα στη Γάζα. Ούτε για το πού γεννήθηκαν, ούτε για το πότε γεννήθηκαν. Και μόνο γι’ αυτόν τον λόγο η ανθρωποθυσία πρέπει να σταματήσει. Ακόμη κι αν υποστηρίξει κανείς ότι δεν πρόκειται τυπικά για γενοκτονία και εθνοκάθαρση, είναι αναμφισβήτητο ότι συντελείται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Το Ισραήλ, με τα χίλια δίκια για τους εγκληματίες της Χαμάς, έχει περάσει και αυτό πλέον τις πολλές κόκκινες γραμμές του πολιτισμού. Ακόμη κι αν εξ’ ορισμού σε έναν πόλεμο δεν υπάρχει ψήγμα πολιτισμού, τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα. Είναι το λιγότερο από τα πολλά που μπορεί να πει κανείς. Το ερώτημα -αν υφίσταται τέτοιο ερώτημα- είναι τι κάνουν επί της ουσίας μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι μεγάλοι του κόσμου. Οι ΗΠΑ πρωτίστως, αλλά και η Ευρώπη. Διότι κάτι πρέπει να κάνουν για λόγους πολιτικούς, διπλωματικούς, ανθρωπιστικούς, πολιτιστικούς. Ας ελπίσουμε -κι ας ευχηθούμε- να ξυπνήσουν έστω την ύστατη στιγμή. Έστω κι αν η ώρα στο ρολόι έχει περάσει την 12ην!
Επιστροφή του Φιλόθεου
Από Τετάρτη, επέστρεψε στο γραφείο του, όχι όμως και στα λειτουργικά του καθήκοντα ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, μετά το σοβαρό και μάλιστα διπλό ατύχημα που είχε. Πριν από λίγο καιρό γλίστρησε και χτύπησε το πόδι του, δεν έδωσε ωστόσο σημασία, με αποτέλεσμα να ξαναχτυπήσει στο ίδιο σημείο και να υποστεί υφολική (μερική) ρήξη του αχίλλειου τένοντα. Τούτη τη φορά χρειάστηκε να μεταφερθεί στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και πλέον φοράει την ειδική μπότα που κρατάει σταθερό το πόδι του και θα πρέπει να τη φοράει για τουλάχιστον έξι εβδομάδες. Από χθες βρίσκεται τα πρωινά στο γραφείο του στη Μητρόπολη, όπου ασχολείται με διοικητικές υποθέσεις, ενώ σε περίπου δύο μήνες -αν όλα πάνε καλά- θα επιστρέψει και στις λειτουργίες, τις εξωτερικές επισκέψεις και θα μπορεί να δέχεται κόσμο. Δίπλα του όλες αυτές τις μέρες είναι η μητέρα του, η οποία ήρθε στη Θεσσαλονίκη από τη Χαλκίδα, αλλά και οι στενοί του συνεργάτες. Ευχές για περαστικά...
Τα… Ποσειδώνια μυστήρια
Καθώς το καλοκαίρι επί της ουσίας έφτασε -και σίγουρα έφτασε για τους Θεσσαλονικείς φίλους της Χαλκιδικής- ήδη η Κασσάνδρα συγκεντρώνει αρκετό κόσμο τα σαββατοκύριακα. Σπίτια ανοίγουν, παρέες ανταμώνουν, τσίπουρα καταναλώνονται, ψάρια ψήνονται και συζητήσεις τροφοδοτούνται. Όπως και φήμες που κυκλοφορούν μεταξύ «τυριού και αχλαδιού». Σαν αυτή που απλώνεται πάνω από το Ποσείδι, ότι γνωστός μεγαλοεπιχειρηματίας ενδιαφέρεται για το κάμπινγκ του ΤΑΙΠΕΔ (πλέον Υπερταμείου), που βρίσκεται δίπλα στο πιο γνωστό κάμπινγκ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ο σχετικός διαγωνισμός βρίσκεται σε εξέλιξη και η προθεσμία για την εκδήλωση ενδιαφέροντος έχει παραταθεί μέχρι τα τέλη Μαΐου. Ως εδώ όλα καλά. Μόνο που, όπως μαθαίνει η στήλη, θέτει ως όρο -ή τέλος πάντως προσπαθεί να θέσει πιο... ψηλά ως όρο- την παραχώρηση και μιας παρακείμενης έκτασης, άσχετης με τον διαγωνισμό του Υπερταμείου, που έχει το χαρακτηριστικό ότι εφάπτεται του ναού του Ποσειδώνα, που έδωσε και το όνομα του στον οικισμό. Η μέθοδος «βλέπω μια δημόσια έκταση, μου αρέσει και τη ζητάω», θέτοντας όρους ή/και ζητώντας έξτρα ανταλλάγματα για τη συμμετοχή μου σε μια διαδικασία, είναι λίγο ξένη από τα ευρωπαϊκά, άρα και ελληνικά δεδομένα. Θυμίζουν είτε Άγρια Δύνη, είτε βαθιά, βαθύτατη Ανατολή. Φυσικά δεν έχει σημασία το τι σκέφτεται, θέλει και ζητάει ο καθένας, αλλά πώς αντιδρά και πώς τον αντιμετωπίζουν οι θεσμικές δομές της κοινωνίας και της πολιτείας, που ελπίζουμε να σταθούν στο ύψος τους. Άλλωστε λόγω Χαλκιδικής η υπόθεση δεν μπορεί ούτε να περάσει απαρατήρητη, ούτε να καταστεί… αόρατη.
Ο… ξεχασμένος Χριστιανόπουλος
Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η εικόνα του μνήματος του μεγάλου Θεσσαλονικιού ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου στα κοιμητήτρια Αναστάσεως του Κυρίου στη Θέρμη.
Ο τάφος του ποιητή που έφυγε από τη ζωή το 2020 σε ηλικία 89 ετών δείχνει απεριποίητος, αφού έχουν φυτρώσει αγριόχορτα, δείγμα ότι εδώ και καιρό κανείς δεν τον έχει φροντίσει, ώστε ο χώρος να έχει μια καλή εικόνα, αντάξια της πρσφοράς του στη λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης και της χώρας γενικότερα. Δεν είναι και δα και τόσα πολλά τα χρόνια που έφυγε από τη ζωή ο Χριστιανόπουλος, ώστε να ξεχαστεί από συγγενείς και φίλους. Στη φωτογραφία πάντως που ανέβασε ο δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης αναφέρει την πρόθεσή του να ανέβει Θεσσαλονίκη ώστε να περιποιηθεί ο ίδιος με τη βοήθεια γνωστών και φίλων τον τάφο.
Αν και νεκρός, πάντως, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος παραμένει φλεγματικός, αφού στο μνήμα υπάρχει σκαλισμένος ένας από τους πιο γνωστούς του στίχους: «Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε / όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος».
Τα εκατοντάδες εκατ. ευρώ
Πάει πολύς καιρός από τότε που η κυβέρνηση ξεκίνησε τα προγράμματα «Το Σπίτι μου». Στη δεύτερη φάση του το πρόγραμμα τρέχει εδώ και πέντε μήνες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός των αιτήσεων που έχουν εγκριθεί (αλλά τα ποσά δεν έχουν ακόμη εκταμιευθεί) ανέρχεται περίπου στο 20% του διαθέσιμου μπάτζετ που έχει ορίσει και εξασφαλίσει η κυβέρνηση. Παράγοντες της αγοράς ακινήτων επιμένουν ότι δεν νοείται η τόσο μικρή συμμετοχή σε ένα τέτοιου είδους και χαρακτήρα πρόγραμμα, αφού βρισκόμαστε στη μέση μιας μεγάλης στεγαστικής κρίσης. Και αποδίδουν αυτή την αρνητική εξέλιξη στα λάθος κριτήρια και στη λανθασμένη, όπως λένε, επιλογή των ακινήτων, τα οποία χαρακτηρίζουν παλιά και... σαπάκια. Λένε -επιπλέον- πως τα κυβερνητικά μέτρα με την επιστροφή του ενός ενοικίου τον Νοέμβριο αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό, όπως -κατά την άποψή τους- και το επίδομα ενοικίου. Μεσίτες, ιδιοκτήτες ακινήτων αλλά και ενώσεις ενοικιαστών υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση καλό θα ήταν να τους συμβουλεύεται προτού εξαγγείλει μέτρα, ωστόσο το παράπονό τους είναι πως, παρότι είναι ειδικοί επί των συγκεκριμένων θεμάτων, ουδέποτε ερωτήθηκαν γι’ αυτά. Κάτι που δεν είναι ασυνήθιστο στην Ελλάδα, όπου οι ειδήμονες βρίσκονται συνήθως στο περιθώριο. Πάντως, αφού η κριτική είναι τόσο σφοδρή, η κυβέρνηση έχει κι έναν άλλο δρόμο. Να αποσύρει κάθε πρωτοβουλία της και να αφήσει εργολάβους, ιδιοκτήτες, πωλητές, αγοραστές, ενοικιαστές, μεσίτες και κάθε είδους μεσάζοντα να… συνεννοηθούν. Αφού οι γνώμες της… πιάτσας είναι τόσο αρνητικές ας ακυρώσουν ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Πιερρακάκης, ο κ. Παπαθανάσης και όσοι είναι μπλεγμένοι στην υπόθεση τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που ήδη έχουν δοθεί ή προορίζονται για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τελικά, μάλλον για άλλη μια φορά κάποιοι θέλουν να κάνουν δουλειές με τα λεφτά του κράτους, αλλά με δικούς τους κανόνες και προτεραιότητες.