Και πάλι μόνη της δείχνει να… παίζει η κυβέρνηση, κάτι που σίγουρα δεν είναι καλό για το πολιτικό σύστημα. Ο Κ. Μητσοτάκης αιφνιδίασε αμέσως μετά το Πάσχα ανακοινώνοντας μέτρα για τη στέγαση -πληρωμή ενός ενοικίου τον χρόνο- και τους συνταξιούχους -επίδομα 250 ευρώ στο τέλος του χρόνου-, ως αποτέλεσμα του υπερπλεονάσματος που καταγράφουν τα δημόσια οικονομικά. Και ποια ήταν η αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Ότι η κυβέρνηση μοιράζει ψίχουλα, ενώ (υποτίθεται ότι) θα μπορούσε να μοιράζει… ολόκληρα καρβέλια. Εννοείται πως όλος ο κόσμος καταλαβαίνει ότι, ακόμη και ολόκληρο καλάθι με αρτοσκευάσματα σε κάθε Έλληνα να μοίραζε ο Μητσοτάκης και η παρέα του, κάποιοι θα επέμεναν πως κανονικά κάθε πολίτης αυτής της χώρας δικαιούται έναν… φούρνο, ώστε να ψήνει και να τρώει όσο τραβάει η ψυχή του. Μόνο που έτσι -σύντροφοι!- δεν γίνεται δουλειά. Ούτε αντιπολίτευση. Με αυτόν τον τρόπο μάλλον δεν γίνεται καν πολιτική!
Η ντροπή των δύο... φαναριών
Λιγότερο από τρεις μήνες -χρόνος – ρεκόρ κατά γενική ομολογία - χρειάστηκαν για να διαμορφωθεί ο τερματικός σταθμός του Μετρό Θεσσαλονίκης στη Νέα Ελβετία. Άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο χρόνο φαίνεται πως χρειάζεται για να τοποθετηθούν… δύο φανάρια. Ήδη έχουν περάσει τρεις μήνες από την ολοκλήρωση της διάνοιξης της οδού Ψελλού και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία για την τοποθέτηση των φωτεινών σηματοδοτών στη βόρεια και στη νότια πύλη, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερα το επιβατικό κοινό, να μη δημιουργούνται ζητήματα ασφαλείας στις μετακινήσεις των πεζών και βέβαια να κινούνται απρόσκοπτα τα λεωφορεία που σήμερα αναγκάζονται να κάνουν κύκλο για να εισέλθουν στον σταθμό. Αύριο, μάλιστα θα παραδοθεί σε χρήση και το πάρκινγκ 400 θέσεων του δήμου Θεσσαλονίκης, το οποίο όσοι έρχονται από τη Μουδανίων θα μπορούν να προσεγγίσουν επίσης κάνοντας κύκλο. Γραφειοκρατία; Ασυνεννοησία μεταξύ των συναρμόδιων υπηρεσιών; Ό,τι κι αν ισχύει (πιθανότατα και τα δύο) η καθυστέρηση στην παράδοση ενός έργου που πέρασε από 40 κύματα μέχρι να γίνει πράξη για μία ήσσονος σημασίας παρέμβαση, η οποία θα μπορούσε να είχε διευθετηθεί εγκαίρως, δεν περιποιεί τιμή για κανέναν από τους εμπλεκόμενους. Θα έλεγε κανείς ότι είναι μάλλον ντροπιαστικό και για αυτό οι αρμόδιοι της Ελληνικό Μετρό θα πρέπει να τελειώνουν το ζήτημα εδώ και τώρα...
Δημοσκόπηση για την καθημερινότητα και…
«Σαν μία μεγάλη δημοσκόπηση που αφορά την καθημερινότητα». Έτσι τη χαρακτηρίζει το υπουργείο Εσωτερικών την έρευνα – αξιολόγηση μαμούθ που από αύριο θα τρέχει σε όλη τη χώρα κι αφορά την αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών από τους ίδιους τους πολίτες. Σε ελεύθερη απόδοση θα λέγαμε ότι ουσιαστικά με το ON που πατά η κυβέρνηση ενεργοποιεί την πρώτη πλατφόρμα που θα περνάει από κόσκινο τη λειτουργία του κράτους. Το ότι υπάρχουν διαχρονικά προβλήματα στη δημόσια διοίκηση δεν χρειάζεται να κάνουμε έρευνα για να το επιβεβαιώσουμε. Το ξέρουμε όλοι. Ωστόσο με τη νέα πλατφόρμα πιθανόν να δούμε την εικόνα πιο… οργανωμένη. Μέσα από τις απαντήσεις των πολιτών ενδεχομένως θα φανεί πόσο μεγάλο είναι το θηρίο της γραφειοκρατίας, το οποίο δεν χορταίνει με τις χρονοβόρες διαδικασίες, μέσω των οποίων έχει μάθει να… σιτίζεται εδώ και δεκαετίες. Σύμφωνα με τα δεδομένα των δύο υπουργείων που τρέχουν την πλατφόρμα, δηλαδή του Εσωτερικών και του Ψηφιακής Διακυβέρνησης, στην πλατφόρμα αναμένεται να μπουν -ή τουλάχιστον θα μπορούσαν να μπουν για να διατυπώσουν τη γνώμη τους- περίπου 5 εκατομμύρια πολίτες.
… οι 40 ερωτήσεις που ζητούν απάντηση
Για να είμαστε και λίγο πιο αναλυτικοί να σας πούμε ότι για δύο εβδομάδες τα εκατομμύρια των εγγεγραμμένων στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας που είναι πάνω από 17 ετών θα έχουν τη δυνατότητα να αξιολογήσουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών φορέων όχι μόνον της της Κεντρικής Κυβέρνησης, αλλά και της Αυτοδιοίκησης. Κι αυτό θα γίνει μέσω email καθώς θα κληθούν να απαντήσουν σε 40-50 ερωτήσεις, βαθμολογώντας την εξυπηρέτηση, την ταχύτητα, την ευγένεια και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών από το 1 έως το 10. Επίσης, θα μπορούν οι συμμετέχοντες πολίτες να καταθέσουν και παρατηρήσεις. Και εκεί ίσως κρύβεται ή μάλλον θα έπρεπε να κρύβεται το κλειδί της υπόθεσης. Γιατί καλό είναι να μιλάμε για ευγένεια, εξυπηρέτηση και ταχύτητα, αλλά όταν θα φτάσουμε να μιλάμε για ελλείψεις -έστω μέσω των αναμενόμενων παρατηρήσεων- στις υπηρεσίες του κράτους και της αυτοδιοίκησης, τότε θα δούμε υπεύθυνα «πόσα απίδια χωράει ο σάκος». Το ζητούμενο, πάντως, (έπρεπε να) είναι ένα: η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες. Κι εδώ χωράει να μπει μια τελεία. Τα υπόλοιπα μόλις έχουμε δεδομένα.
Ομιλία από καρδιάς
Από καρδιάς μίλησε σε πολλά σημεία της ομιλίας του στην Capital Markets Day στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου ο πρόεδρος της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος. «Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος με έπαρση. Μεγαλώνοντας γίνομαι πιο ταπεινός όσο περισσότερο αναπτυσσόμαστε. Έτσι πρέπει να εξελίσσονται οι άνθρωποι και με αυτό τον τρόπο να ηγούνται, με το παράδειγμά τους» είπε κάποια στιγμή, ενώ όταν οι συνεργάτες του από τη διοίκηση ολοκλήρωσαν ο καθένας την παρουσίαση του δικού του αντικειμένου, των πεπραγμένων και των προοπτικών του, αναφώνησε: «Ω Θεέ μου. Είμαι ενθουσιασμένος. Πολύς ο δρόμος, μέσα σε δύο ώρες οι συνάδελφοί μου κι εγώ προσπαθήσαμε να περιγράψουμε το ταξίδι μιας ολόκληρης ζωής, πράγμα καθόλου εύκολο. Τα καταφέραμε στο παρελθόν, το έχουμε ξανακάνει και σας διαβεβαιώ ότι μπορούμε να το κάνουμε και πάλι» είπε χαρακτηριστικά.
Η Θεσσαλονίκη τα Σάββατα
Σάββατο μεσημέρι, τέλη Απρίλη και η πόλη σφύζει από ζωή. Γεμάτοι οι δρόμοι από κόσμο που κυκλοφορεί στο κέντρο, στους εμπορικούς δρόμους, στους πεζόδρομους, στην παλιά παραλία. Οι ήπιες θερμοκρασίες και το ελαφρύ αεράκι βοηθούν στη βόλτα, τα βαριά ρούχα του χειμώνα αντικαταστάθηκαν με τα πιο ελαφρά υφάσματα και τα πανωφόρια από κοντομάνικα και βερμούδες. Κάποιοι, μάλιστα, εκτός από βόλτα και καφέ δοκιμάζουν κι ένα παγωτό. Ζευγάρια, οικογένειες με τα παιδιά τους, παρέες φίλων μικρών ή μεγαλύτερων απολαμβάνουν τις στιγμές.

Ανάμεσα τους και πολλοί τουρίστες από τα Βαλκάνια, την Ευρώπη και άλλα μέρη της Γης γίνονται ένα με τους ντόπιους και τους εγχώριους επισκέπτες. Η Θεσσαλονίκη γίνεται -ή τουλάχιστον φαίνεται, διότι στο υπόστρωμα πολλά συμβαίνουν- ξανά ότι ήταν και στο κοσμοπολίτικό της παρελθόν. Μια πόλη πολιτισμική, συμπεριληπτική (αν και ακόμη ο συγκεκριμένος όρος δεν είχε… εφευρεθεί), ανοικτή σε ανθρώπους, πολιτισμούς και κουλτούρες.
Δύναμη made in USA
Αν υπάρχουν κάποιοι που γνωρίζουν από επιρροή με πολλούς τρόπους είναι οι Αμερικανοί. Αυτοί που έχουν κατακτήσει όλον τον κόσμο όχι μόνο με την ισχύ των όπλων και του χρήματος, αλλά και με τον πολιτισμό τους, τη μουσική, τις ταινίες και τα βιβλία, αλλά και μέσω των σχολείων και των πανεπιστημίων τους που βρίσκονται παντού στη Γη. Καθόλου τυχαίο λοιπόν -κάθε άλλο- που το Dukakis Center του Αμερικανικού Κολεγίου στη Θεσσαλονίκη διοργανώνει αύριο Τετάρτη, στις 6 το απόγευμα, στην αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης» του συνεδριακού κέντρου της ΔΕΘ – Helexpo, διάλεξη της καθηγήτριας πανεπιστημίου στην Ουάσιγκτον, Σάρα Σνάιντερ, με θέμα «Οικοδομώντας Εκπαιδευτικούς Θεσμούς στο Εξωτερικό: Αμερικανοί Απόδημοι ως Ανεπίσημοι Διπλωμάτες». Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η διάλεξη θα βασιστεί στο υπό έκδοση βιβλίο της Σνάιντερ, «Unofficial Diplomats» («Ανεπίσημοι Διπλωμάτες»), το οποίο αναδεικνύει τον ρόλο των Αμερικανών πολιτών στη διαμόρφωση της θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι πολίτες αυτοί λειτουργούσαν ως ανεπίσημοι διπλωμάτες, εκπροσωπώντας τις ΗΠΑ όπου δεν υπήρχαν επίσημες διπλωματικές σχέσεις ή δρώντας παράλληλα με τους επίσημους εκπροσώπους ως άτυποι πρεσβευτές σε ξένες κοινότητες. Κάτι που εξακολουθούν να κάνουν με αποτελεσματικότητα, μιας και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο που, ακόμη κι αν δεν… συμπαθούν τις ΗΠΑ, λατρεύουν το πνεύμα ενός λαού που προέκυψε από ανακάτεμα Ευρωπαίων, Αφρικανών και αυτοχθόνων και δημιούργησε μια κοινωνία πραγματικό χωνευτήρι λαών. Της διάλεξης θα ακολουθήσει συζήτηση, αλλά το… ζουμί της υπόθεσης είναι αυτή καθαυτή η ομιλία -και το βιβλίο- της καθηγήτριας Σάρα Σνάιντερ, που αποδεικνύει ότι η δύναμη του πνεύματος συγκρίνεται με αυτήν των όπλων, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα. Το ξέρουμε αυτό, άλλωστε, και από την ιστορία των αρχαίων Ελλήνων, που με το πνεύμα τους κατέκτησαν τη Ρώμη, η οποία τους είχε καθυποτάξει με τα όπλα.