Το θέμα ήταν στην κορυφή της ατζέντας στην τελευταία συνάντηση Πούτιν – Ερντογάν στο Καζάν. Ο λόγος για το ενεργειακό και την πρόταση να μετατραπεί η Ανατολική Θράκη σε κόμβο, που θα εξυπηρετεί και τις ανάγκες της Ρωσίας. Ως ένα είδος απάντησης της Μόσχας στην Ουάσιγκτον, η οποία αναβαθμίζει ενεργειακά – στρατηγικά την περιοχή της Αλεξανδρούπολης, με το λιμάνι της στο επίκεντρο. Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν προσπαθεί να αξιοποιήσει – προς όφελός του – τον ανταγωνισμό Δύσης και Ανατολής, ως επιτήδειος ενδιάμεσος. Και επιπλέον θεωρώντας ότι έχει αυτή τη δυνατότητα ως «μεγάλη περιφερειακή δύναμη», που πιστεύει ακράδαντα ότι είναι. Όλα δείχνουν πάντως ότι το πρώτο βήμα αυτής της ιδιότυπης συμμαχίας θα είναι η κατασκευή νέου πυρηνικού εργοστασίου στην Ανατολική Θράκη.
Εννοείται ότι η ελληνική πλευρά παρακολουθεί όλες τις παραπάνω κινήσεις με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς την αφορούν άμεσα. Ειδικά από τη στιγμή που γίνεται λόγος για δημιουργία πυρηνικού εργοστασίου μερικά χιλιόμετρα από τα χερσαία σύνορά της. Ωστόσο, ακόμα ασφαλέστερη λύση θεωρείται η αμυντική θωράκιση της χώρας. Για κάθε ενδεχόμενο. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται κι ένας στόχος που είναι μάλλον φιλόδοξος, αλλά έχει τεθεί και έχει την βαρύτητά του. Σε τι αφορά; Στην έλευση της πρώτης ελληνικής Belh@rra στα ελληνικά χωρικά ύδατα – αν γίνεται - έως την επόμενη εθνική εορτή, δηλαδή αυτή της 25ης Μαρτίου 2025, ώστε να συμμετάσχει στους τότε εορτασμούς. Ως γνωστόν, σε εκείνους της 28ης Οκτωβρίου αρκεστήκαμε στα Rafale. Το θέμα, όμως, είναι: Θα προλάβει να έρθει για την 25η Μαρτίου ο «Κίμων», όπως θα ονομάζεται η πρώτη γαλλικής κατασκευής φρεγάτα; Θα πρέπει οι Γάλλοι ναυπηγοί να κάνουν θαύματα.
Όλα αυτά ασφαλώς υπό το πρίσμα των νέων συνθηκών που θα δημιουργήσει σε πολλά επίπεδα η νέα διακυβέρνηση Τραμπ από τις 20 Ιανουαρίου 2025.
Τα δημοτικά τέλη στον Εύοσμο
Στην τελική ευθεία είναι η διοίκηση του δήμου Κορδελιού Ευόσμου για την κατάρτιση του προϋπολογισμού και κυρίως για τα δημοτικά τέλη. Ο δήμαρχος Λευτέρης Αλεξανδρίδης με την επιστροφή του από τη Ρόδο – όπου θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες η τακτική συνεδρίαση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος – θα ξεκινήσει συναντήσεις τόσο με την οικονομική υπηρεσία του δήμου, όσο και με τους εκλεγμένους συμβούλους του συνδυασμού του. Στόχους του είναι από τις συναντήσεις με την ομάδα του να ακούσει προτάσεις. Άγνωστες ακόμα είναι, πάντως, οι προθέσεις της δημοτικής αρχής για το καυτό θέμα των δημοτικών τελών. Πρόθεση του κ. Αλεξανδρίδη είναι να μην υπάρξει καμία αύξηση και σε περίπτωση που δεν μπορεί να γίνει ελάφρυνση, να κρατηθούν στα ίδια επίπεδα με πέρσι. Μένει να δούμε τι θα βγάλουν τα νούμερα και πώς θα διαμορφωθεί ο προϋπολογισμός, καθώς θα είναι ο πρώτος με την σφραγίδα της διοίκησης Αλεξανδρίδη.
Η γεύση των… βιοτεχνών
Μια… γλυκιά ανάμνηση ήθελε να αφήσει στους δημοσιογράφους ο επικεφαλής του συνδυασμού Πρωτοβουλία για τον Βιοτεχνικό Κόσμο και υποψήφιος πρόεδρος για το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, Μάριος Παπαδόπουλος, προβάλλοντας παράλληλα και την παράταξή του. Πώς τα κατάφερε; Μα φυσικά με σοκολατάκια που έφεραν στο περιτύλιγμά τους το όνομα του συνδυασμού. Τα μοίρασε, δε, σε συσκευασία… δώρου στους δημοσιογράφους, με τους οποίους είχε συνάντηση για να τους παρουσιάσει το όραμα της Πρωτοβουλίας για τον Βιοτεχνικό Κόσμο. Ως επικεφαλής της Συντεχνίας Ζαχαροπλαστών του νομού Θεσσαλονίκης, ο υποψήφιος πρόεδρος εξήγησε ότι τα σοκολατάκια «απεικονίζουν» περίτρανα την έννοια της ελληνικής ποιοτικής βιοτεχνίας που ξέρει να δημιουργεί. Στην ερώτηση, δε, για τη γεύση που έχουν απάντησε αφοπλιστικά: «Μα φυσικά πραλίνα», μια γεύση αγαπητή σε μικρούς και μεγάλους.
Παράδεισος δίπλα στη Θεσσαλονίκη
Η μικρή και η μεγάλη λίμνη Βόλβη και το πάρκο της Νυμφόπετρας αποτελούν έναν ιδανικό κοντινό προορισμό απόδρασης.
Σε λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πολύβουη Θεσσαλονίκη ο ταξιδιώτης μπορεί να βρεθεί σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο και να απολαύσει την ηρεμία που προσφέρει ο σπάνιος υδροβιότοπος των λιμνών.
Πελεκάνοι, μαύρες πάπιες και διάφορα είδη πουλιών συνυπάρχουν αρμονικά, ενώ η περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση των κατοίκων των παραλίμνιων χωριών έχει αφήσει το τοπίο σχεδόν αναλλοίωτο.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το πάρκο της Νυμφόπετρας. Ένας ακόμη παράδεισος όπου η φύση δημιούργησε ως άλλος γλύπτης, μοναδικά έργα τέχνης. Πρόκειται για έναν ιδιόμορφο γεωλογικό σχηματισμό με διάσπαρτους βράχους, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από το πέτρωμα με την ονομασία τραβερτίνης.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι μέσα από τα πετρώματα που έχουν σχηματίσει αυτούς τους ακαθόριστους βράχους βρήκαν χώρο και φύτρωσαν δέντρα, τα οποία δημιουργούν την αίσθηση ενός «μαγεμένου» τοπίου. Άλλωστε οι θρύλοι και παραδόσεις για νύμφες του δάσους είναι ουκ ολίγοι.
Μυστήρια με το τουρκικό λάδι
Σε χρυσωρυχείο ελαιολάδου φαίνεται πως έχει μετατραπεί η Ανατολία της γειτονικής μας Τουρκίας, αφού η παραγωγή φέτος είναι εξαιρετική και δείχνει -σύμφωνα με τις διεθνείς εκτιμήσεις- να ξεπερνά το άθροισμα της ελληνικής και της ιταλικής παραγωγής. Σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Ελαιολάδου της Τουρκίας Μουσταφά Ταν, η παραγωγή στη χώρα του πρόκειται να φτάσει φέτος τους 475.000 τόνους, μέγεθος που… απειλεί και την πρωτοπόρο Ισπανία. Οι Ίβηρες βέβαια, βλέποντας ότι απειλούνται από τις κλιματικές αλλαγές, έχουν προσεγγίσει την Άγκυρα για το συγκεκριμένο θέμα, αφού στην πρόσφατη συνάντηση Σάντσεθ - Ερντογάν στη Μαδρίτη υπογράφηκε συμφωνία που αφορά την ενίσχυση της ισπανικής αγοράς με τουρκικά αποθέματα λόγω των ελλείψεων.
Σε ό,τι αφορά, πάντως, την ελαιοπαραγωγή της Τουρκίας αξίζει να σταθούμε σε δύο διαπιστώσεις και μία απορία:
Πρώτον, στη γειτονική χώρα την τελευταία 15ετία έχουν ενισχύσει την παραγωγή της ελαιοκαλλιέργειας στην Ανατολία, με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν 20 εκατ. ελαιόδεντρα. Πρόκειται για λογική μονοκαλλιέργειας.
Δεύτερον, η νέα γενιά στην Τουρκία είναι διατεθειμένη να ασχοληθεί με τον πρωτογενή τομέα, σε αντίθεση με τους Έλληνες και άλλους Ευρωπαίους που το αποφεύγουν.
Τρίτον, μια απορία που αφορά την ποιότητα και τις εισαγωγές της Ευρώπης από την Τουρκία. Διότι ναι μεν υπάρχουν τουρκικά ελαιόλαδα που έχουν βραβευθεί διεθνώς, αλλά οι γείτονες προτιμούν προς το παρόν να σπρώχνουν την premium παραγωγή τους σε αραβικές χώρες, οι οποίες μπορούν να πληρώσουν αδρά. Επομένως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Ευρώπης οφείλουν να προσέχουν σταθερά, μόνιμα έτι περισσότερο για το τι εισάγεται στην ΕΕ από την Τουρκία. Το κάνουν;