του Θωμά Παπαδόπουλου*
Παράλληλα με τα πολιτικά και κοινωνικά μου καθήκοντα, συνεχίζω να ασκώ τα επαγγελματικά και τα επιστημονικά μου. Είμαι γιατρός καρδιολόγος, επεμβατικός, που ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Επίσης είμαι διδάκτορας στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ και συμμετέχω τακτικά σε και πανελλήνια και διεθνή συνέδρια που στόχο έχουν την ανταλλαγή γνώσεων και εμπειρίας ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Αποτελεί και αυτός έναν χώρο από όπου αντλώ το ενδιαφέρον μου για την πολιτική. Ένα ενδιαφέρον που νομίζω πως δεν θα στερέψει ποτέ και που ξεκινά από τα μαθητικά μου χρόνια.
Όντας πλέον υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, δραστηριοποιούμαι έντονα γύρω από τον προεκλογικό μου αγώνα. Την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφθηκα διαδοχικά πολλές περιοχές της Δυτικής Θεσσαλονίκης, καθώς και αντίστοιχα κεντρικές νοσοκομειακές δομές. Οι σημαντικότερες εκ των επισκέψεων μου ήταν αυτές που πραγματοποιήθηκαν στο Γ.Ν. ΑΧΕΠΑ, στο Ιπποκράτειο Γ.Ν. και τέλος στο Γ.Ν. Παπαγεωργίου.
Σε κάθε μία από αυτές συζητήθηκαν όλα τα επίκαιρα θέματα που απασχολούν έναν σύγχρονο γιατρό, και κάθε άνθρωπο που εργάζεται και προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας μας. Τα συμπεράσματα είναι κοινά για όλους. Το ΕΣΥ υποβαθμίζεται, ενώ ο ιδιωτικός τομέας φαίνεται να αναπτύσσεται σταθερά. Αυτό το βιώνει ο χαμηλόμισθος Έλληνας πολίτης, όταν χρειαστεί να επισκεφθεί ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Οι παρατηρήσεις που έχω να προσφέρω αφορούν τα μείζονα ζητήματα τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας υγείας. Μου φαίνεται οξύμωρο, σήμερα η κυβέρνηση να υπόσχεται ένα σύγχρονο ΕΣΥ όταν ο βασικός της σχεδιασμός είναι να διαχειριστεί τα προβλήματα του και όχι να τα λύσει. Πιστεύω πως ακόμη και αυτό γίνεται σε μία προεκλογική πρακτική. Βέβαια, αυτό δεν ισοδυναμεί με το γεγονός ότι οι νοσοκομειακές υποδομές δεν χρειάζονται βελτίωση. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις απουσιάζει μέχρι και ο βασικός εξοπλισμός ή οι βασικές ιατρικές ειδικότητες.
Το ζητούμενο όμως είναι άλλο. Η αναδιάρθρωση και ο εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ που έφερε το ΠΑΣΟΚ καθώς και του ευρύτερου υγειονομικού χάρτη στη χώρα, ώστε το σύστημα υγείας να γίνει πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό για τους πολίτες. Το έργο αυτό πρέπει να ξεκινήσει από τα προγράμματα και την εκπαίδευση στις ιατρικές σχολές, να προχωρήσει στον εξορθολογισμό των ιατρικών ειδικοτήτων με βάση τις ανάγκες μας και να φθάσει στην σύγχρονη οργάνωση των ιατρικών υπηρεσιών για τους πολίτες, από την πρωτοβάθμια ως και την τριτοβάθμια περίθαλψη.
Παράλληλα, χρειάζεται να δοθούν αυξήσεις μισθών στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και στοχευμένα κίνητρα ώστε να στελεχωθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι υπηρεσίες υγείας. Το ζητούμενο είναι από την μία πλευρά να έχουμε αύξηση των πόρων για την υγεία και από την άλλη να γίνει η καλύτερη δυνατή διαχείριση αυτών των πόρων.
Ξέρετε, η Ιατρική είναι μία επιστήμη από τις αρχαιότερες. Πάντοτε, εκτός από τις συμβατικές δυνατότητες που πρόσφερε μέσω της περίθαλψης, βασιζόταν κυρίως στην πρόληψη. Στα σύγχρονα κράτη η πρόληψη αφορά την πρωτοβάθμια υγεία. Στην Ελλάδα αυτή η πρωτοβάθμια περίθαλψη έδειξε τις αδυναμίες της τον καιρό της πανδημίας.
Πιο συγκεκριμένα, τα νοσοκομεία γέμισαν με ασθενείς, οι εργαζόμενοι δούλευαν μέρα νύχτα, και οι ΜΕΘ δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν, επειδή ακριβώς δεν υπήρχε φροντίδα στην κοινωνία και αποκεντροποιημένο σύστημα υγείας σε περιφερειακό επίπεδο. Αναδείχθηκαν ουσιαστικά όλες οι ανεπάρκειες της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και οι ελλείψεις συντονισμού αυτής με την δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια υγεία.
Η κατάσταση της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι επομένως καλή. Εκτός από προεκλογικές υποσχέσεις και όνειρα, χρειάζεται πείρα και τεχνογνωσία και πολιτική βούληση, για να γίνουν φιλολαϊκά βήματα και να οργανωθεί ένας από τους πιο σημαντικούς πυλώνες κοινωνικής συμμετοχής. Αντ’ αυτού, αισθάνομαι μονάχα την εργαλειοποίηση αυτής της συνθήκης.
Για τον λόγο αυτό και κάνοντας μία σύντομη παρατήρηση, θα υποστήριζα πως η λύση δεν είναι απλά να μας δώσουν κάποια παραπάνω χρήματα στα νοσοκομεία, τα οποία μπορεί και να ωφελήσουν, μόνο κάποια συμφέροντα. Είδαμε άλλωστε κάποιους επιτήδειους την περίοδο του κορωνοϊού να σπεύδουν να ωφεληθούν από τις χρηματοδοτήσεις.
Η λύση βρίσκεται στην μελετημένη και σωστή κατανομή της χρηματοδότησης ώστε με το μικρότερο δυνατό κόστος να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Μιλάμε δηλαδή για έναν ορθολογικό προγραμματισμό συγκεκριμένων έργων αναβάθμισης της λειτουργίας των νοσοκομείων, με στόχο την μείωση του κόστους περίθαλψης, για αξιοκρατικές προσλήψεις προσωπικού και τέλος για την οργάνωση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης.
Επομένως είναι σημαντικό να ξεφύγουμε από την εργαλειοποίηση του σημαντικότερου δημοσίου αγαθού, την Υγεία. Και εγώ ως πολίτης, και εσείς, ακούμε από δεξιά και αριστερά διαρκείς υποσχέσεις. Υποσχέσεις που δεν υπόκεινται σε δημοσιονομικούς περιορισμούς. Υποσχέσεις που ξέρουμε ότι δεν τις δίνουν υπεύθυνα.
Μου κάνει εντύπωση, διότι τις περισσότερες φορές, εκείνοι που διαφημίζουν πλούσιες υποσχέσεις είναι και εκείνοι που δεν τις υλοποιούν. Δυσκολεύομαι λοιπόν να πιστέψω αυτές τις φωνές. Ειδικά όταν οι φωνές αυτές προκύπτουν εκ των υστέρων μίας θανατηφόρας πανδημίας. Ειδικά όταν αυτές προέρχονται από πόλους που υπονόμευσαν τα βασικά θεμέλια της Δημόσιας Περίθαλψης.
Σε μία χώρα που θέλουμε το κράτος εγγυητή, σε μία χώρα που ζητάμε η κοινωνία να ακουστεί, τότε δεν χρειάζεται να περιορίζουμε τις προσεγγίσεις μας σε πρόσωπα και προσωποπαγείς κυβερνήσεις. Άλλωστε εάν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι προεκλογικές υποσχέσεις, οι ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων θα ήταν υποχρεωμένοι να αναμετρηθούν με τις αδυναμίες και τις αστοχίες τους. Επομένως, το ΠΑΣΟΚ, βρίσκει την ουσία στην ίδια την κοινωνία. Οι συνάδελφοι μου και εγώ, θέλουμε οι πολίτες να στέκονται υπεράνω όλων βρισκόμενοι στην καρδιά των εξελίξεων. Αν αυτό δεν είναι προοδευτικό, τότε τι είναι;
Μέχρι σήμερα, τα όσα σας ανέφερα δεν τα έχουν καταφέρει ούτε ο κύριος Μητσοτάκης, αλλά ούτε και ο κύριος Τσίπρας. Εκτός και αν θεωρούν πως η καρδιά των εξελίξεων βρίσκεται στις πορείες και τις διαδηλώσεις κατά των αποτυχημένων τους πολιτικών.
*Ο Θωμάς Παπαδόπουλος είναι καρδιολόγος, υποψήφιος βουλευτής Α΄Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής