Αλλάζουν πρόσωπο δυο περιοχές εισόδου στη Θεσσαλονίκη μέσω ιδιωτικών πρότζεκτ, κινητοποιώντας επίσης και την Πολιτεία. Η νοτιοανατολική πύλη, όπως λέγεται και η παλιά δυτική είσοδος σε λίγα χρόνια είναι αναμενόμενο να αποκτήσουν νέα αναβαθμισμένη μορφή και λειτουργία, να γίνουν ελκυστικές περιοχές και προφανώς να προσελκύσουν και να συμπαρασύρουν κι άλλες επενδύσεις.
Και στις δυο αυτές περιοχές είναι σε εξέλιξη επενδύσεις από δυο ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες αποφάσισαν να υλοποιήσουν ισάριθμα μεγαλεπήβολα πρότζεκτ, δημιουργώντας αναπτυξιακούς πόλους και στήνοντας στην ουσία νέα κέντρα δραστηριότητας, με νέα στάνταρντ διαβίωσης. Κι από κοντά αναμένουμε έναν τρίτο πόλο, κι αυτόν με ιδιωτική πρωτοβουλία, στην κεντοανατολική Θεσσαλονίκη τα επόμενα χρόνια.
Ανατολικά
Στην περίπτωση της νοτιοανατολικής πύλης εξελίσσεται το πρότζεκτ των Κεραμείων Αλλατίνι. Ο επιχειρηματίας, Σταύρος Ανδρεάδης, έχει καταθέσει το σχέδιό του, που μεταξύ άλλων προβλέπει και το τοπόσημο του πρώτου ουρανοξύστη της Θεσσαλονίκης. Ένα σχέδιο 100 εκ. ευρώ, το οποίο από πέρσι έχει πάρει το αναγκαίο ΦΕΚ και εξελίσσεται.
Το όραμα Ανδρεάδη ήρθε να «κουμπώσει» πάνω στις ιδέες και τις μελέτες που έχουν γίνει στο μακρινό παρελθόν για την περιοχή. Ο σημερινός υφυπουργός Υποδομών, Νίκος Ταχιάος, είναι από τους ανθρώπους που πάλεψαν πολύ και επί μακρόν για να αξιοποιηθεί και να αναβαθμιστεί η νοτιοανατολική πύλη. Τότε με δημόσιες επενδύσεις και με πόρους και υποδομές του δημοσίου, που θα ήταν ο πυρήνας της συνολικής ανάπλασης, με τον ιδιωτικό χώρο να ακολουθεί. Εκείνη η προοπτική δεν κινητοποιήθηκε ποτέ από την Πολιτεία. Γίνεται το αντίστροφο. Ο ιδιωτικός τομέας μπαίνει μπροστά και ακολουθεί ο δημόσιος.
Ο σχεδιασμός του κ. Ανδρεάδη συμπαρασύρει πλέον και τις δημόσιες επενδύσεις που πρέπει να γίνουν στην περιοχή. Τις υποδομές, που δεκαετίες στερείται για να βελτιωθεί η ευρύτερη περιοχή, να γίνει προσβάσιμη, να αποκτήσει τη μορφή ενός αναπτυξιακού πόλου, ενός πόλου επενδύσεων, αλλά και να αποκτήσει λειτουργικότητα η πύλη εισόδου στο πολεοδομικό συγκρότημα.
Στα Κεραμεία Αλλατίνι ήδη ο δήμος Θεσσαλονίκης αποκτά έναν χώρο πολιτισμού, το πράσινο θα κυριαρχεί, θα γίνουν δρόμοι και πεζοδρόμια, θα συνδεθεί με σύγχρονο τρόπο με τις υπόλοιπες περιοχές και θα αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας εποχής, τη βάση για υπερτοπικές δραστηριότητες, για επενδύσεις σε διάφορους τομείς.
Δυτικά
Στην παλιά δυτική είσοδο οι επενδύσεις έχουν αρχίσει εδώ και χρόνια. Πλέον όμως το Hub 26 του ομίλου της Dimand με την Prodea Investments είναι το αποφασιστικό βήμα, μαζί με την αξιοποίηση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του ΦΙΞ, επίσης από τον πρώτο όμιλο. Το βήμα που θα σημάνει την είσοδο στη νέα εποχή της συνολικής ανάπτυξης μιας υποβαθμισμένη ακόμα περιοχής της δυτικής Θεσσαλονίκης.
Το Hub 26, το πρώτο, μεγάλης κλίμακας, βιοκλιματικό επιχειρηματικό πάρκο της Βόρειας Ελλάδας, μαζί με τον σχεδιασμό αξιοποίησης της πρώην ζυθοποιίας ΦΙΞ, συμπληρώνει έναν πόλο, στον οποίο λειτουργούν ήδη εμβληματικές δομές, όπως το κτήριο υπηρεσιών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, η Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου (Παρευξείνια) και πολλές σημαντικές ιδιωτικές επενδύσεις ξενοδοχειακές, γραφειακές, εμπορικά κέντρα κ.ά.
Η ιδιαιτερότητα του Hub 26, πέρα από το μέγεθος της επένδυσης (56 εκ. ευρώ) είναι ότι πρόκειται για ένα αμιγώς επιχειρηματικό κέντρο, που προσελκύει μεγάλες εθνικές και πολυεθνικές εταιρίες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Και εγγύηση για την υλοποίηση της επένδυσης είναι οι κλεισμένες συμφωνίες για υποδοχή στο συγκρότημα εταιριών κολοσσών, όπως η TaskUs, η Coca Cola κτλ. Επίσης, στον ίδιο χώρο η Dimand είναι αυτή που φιλοξενεί την Παρευξείνια και η ίδια εταιρία οφείλεται και ο σχεδιασμός για την αναγέννηση του ΦΙΞ.
Δεν είναι όμως μόνο τα κτήρια και οι χρήσεις τα στοιχεία που σηματοδοτούν τη μεγάλη αλλαγή στην περιοχή. Είναι οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις που συμπαρασύρουν, είναι οι υποδομές που θα δημιουργηθούν, όπως οι νέοι χώροι δημόσιας χρήσης, οι πεζόδρομοι και ποδηλατόδρομοι, η ανάπλαση όλης της 26ης Οκτωβρίου, η σύνδεση με το πάρκο μνήμης και το Μουσείο Ολοκαυτώματος, αλλά και με την ευρύτερη περιοχή, όπου πολλά αναξιοποίητα ακίνητα θα πάρουν το δικό τους δρόμο της εξόδου από την παρακμή και την απαξίωση. Κι όλα αυτά με τη σειρά τους αποτελούν τον πυρήνα για έναν πόλο που επεκτείνεται και πέρα από την 26ης Οκτωβρίου και την παλιά δυτική είσοδο, διότι «κουμπώνουν» με τους Λαχανόκηπους και ό,τι τελικά γίνει (νομοτελειακά) εκεί, αλλά και τη νέα δυτική είσοδο, που «κόλλησε» στην πρώτη περίοδο ανάπτυξής της.
Κεντρικά
Το τρίτο ιδιωτικό πρότζεκτ αφορά σε μια πιο κεντρική περιοχή, αυτή των Μύλων Αλλατίνι και της Σοφούλη. Το πρότζεκτ του επιχειρηματία, Πρόδρομου Μαυρόπουλου, ύψους 50 εκ. ευρώ, είναι προφανές ότι με την ολοκλήρωσή του ανασταίνει έναν εγκαταλειμμένο, αλλά εμβληματικό χώρο, με ένα ακόμα πιο εμβληματικό κτήριο και άλλα διατηρητέα. Δίνει ζωή σε ένα κενό στον πολεοδομικό ιστό και βάζει τέλος στην πολεοδομική ασυνέχεια μιας περιοχής – φιλέτου για τη Θεσσαλονίκη, που φτάνει μέχρι το παραλιακό μέτωπό της.
Το συγκεκριμένο πρότζεκτ είναι σε επίπεδο σχεδιασμού, καθώς προσφάτως ολοκληρώθηκε η διαδικασία για την κυριότητα του χώρου. Σχέδια υπήρξαν πολλά και στο παρελθόν, αλλά το ιδιοκτησιακό ήταν πάντα ένας ανασταλτικός παράγοντας, μαζί με μια σειρά άλλων ζητημάτων που ανέκυψαν στη διάρκεια των πολλών ετών που επιχειρήθηκε η αξιοποίηση του χώρου. Όμως η αναβίωση της νεκρής σήμερα περιοχής, της μεγάλης αυτής ζώνης, σε συνδυασμό με τα σχέδια αναβάθμισης του παραλιακού μετώπου και του ακινήτου του Ντεπώ, είναι προφανές ότι θα δημιουργήσουν νέες συνθήκες λειτουργίας της περιοχής και ελκυστικότητας σε έναν κατά τα άλλα κορεσμένο χώρο και κουρασμένο εδώ και πολλά χρόνια από τη στασιμότητα.
Επικεντρώνω το ενδιαφέρον μου σε αυτές τις τρεις ιδιωτικές επενδύσεις για να επισημάνω την αξία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης. Και στα τρία πρότζεκτ θα συμπράξει (περιμετρικά και συμπληρωματικά) η Πολιτεία, ο δημόσιος τομέας και η αυτοδιοίκηση.
Οι υποδομές όμως που θα γίνουν είτε σε ελεύθερους και πράσινους χώρους, είτε σε συνδέσεις, είτε σε πεζοδρόμια κτλ. και στις τρεις περιπτώσεις, θα έχουν να «πατήσουν» σε μια προοπτική. Μια προοπτική για την ίδια τη Θεσσαλονίκη, διότι μιλάμε για επενδύσεις, που έχουν αντίκτυπο σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα και δείχνουν ότι η Θεσσαλονίκη έχει περιθώρια ανάπτυξης, δεν χρειάζεται να συμβιβαστεί με τη στασιμότητα και μπορεί να πάει ακόμα πιο μπροστά.
Η καθημερινότητά μας έχει περιθώρια βελτίωσης και τα ιδιωτικά κεφάλαια είναι αναγκαία για να πετύχουμε αυτό το στόχο. Το δημόσιο χρήμα, ακόμα και το ευρωπαϊκό, δεν είναι αρκετό για να καλύψει τα ελλείμματα και ταυτόχρονα να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη. Πόσω μάλλον για να κινητροδοτήσει τα άλματα προς τα μπροστά, προς μια πιο σύγχρονη Θεσσαλονίκη, προς μια πιο ελκυστική Θεσσαλονίκη και για τους κατοίκους της, αλλά και για τους επενδυτές. Μέσα από τέτοιες συμπράξεις επιτυγχάνεται η ανάπτυξη στην πράξη και υπό προϋποθέσεις η ανάπτυξη για όλους σε λογικό χρονικό ορίζοντα.