Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 απογειώθηκε ο οικονομικός παρασιτισμός της Ελλάδας. Οι Έλληνες κατανάλωναν με ασύλληπτο ρυθμό ξεπερνώντας στους δείκτες κατανάλωσης κραταιές βιομηχανικές χώρες της Ε.Ε. Το εμπορικό έλλειμμα γιγαντωνόταν και ο εθνικός δανεισμός εκτινασσόταν με γεωμετρικό ρυθμό, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις ανάπτυξης ή παραγωγικότητας.
Τα κεφάλαια της Ε.Ε., οι καλοκαιρινές οικονομικές «ενέσεις» του τουρισμού και οι διαχρονικά ισχυρές επιδόσεις της ελληνικής ναυτιλίας είχαν ως αποτέλεσμα να στέκεται όρθια η ελληνική κοινωνία και οικονομία. Δυστυχώς όμως, τα πόδια της ελληνικής οικονομίας ήταν γυάλινα! Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 φανέρωσε απότομα την γύμνια της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα χρεοκόπησε, η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε, τα εισοδήματα των Ελλήνων κατέρρευσαν, οι εγχώριες και ξένες επενδύσεις πάγωσαν.
Από τη στιγμή που το ελληνικό κράτος δεν έχει τεράστια συσσωρευμένα κεφάλαια για επενδύσεις, οι ξένες επενδύσεις γίνονται κεντρικός ρυθμιστής του ρυθμού αναγέννησης της ελληνικής οικονομίας. Για το 2023 οι επικεφαλής των οικονομικών επιτελείων προσδοκούν ξένες επενδύσεις κοντά στα 7-8 δισ. ευρώ. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της συνδρομής των ξένων κεφαλαίων, ας έχουμε υπόψιν πως το ελληνικό κράτος με κεφάλαια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το Ταμείο Ανάκαμψης υπολογίζει πως θα επενδύσει στην ελληνική οικονομία το 2023 15 δισ. ευρώ.
Στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης οι ξένες επενδύσεις έχουν μια διττή κατεύθυνση.
Η γεωγραφική της θέση, το ιστορικό της παρελθόν και οι συστηματικές ενέργειες φορέων γύρω από τον τουρισμό οδηγούν αρκετούς να επενδύσουν στο κτηριακό απόθεμα της πόλης κυρίως για τουριστική εκμετάλλευση. Το θετικό αποτέλεσμα των επενδύσεων, σε πρώτο χρόνο, είναι η αισθητική βελτίωση της εικόνας της πόλης από τις ανακαινίσεις των παλαιωμένων κτηρίων που κυριολεκτικώς είχαν ρημάξει. Σε δεύτερο χρόνο, οι ξένες επενδυτικές πρωτοβουλίες διαμορφώνουν ένα περιβάλλον αναδυόμενων ευκαίρων σε μια πόλη που έχει επισκέπτες καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.
Στη Θεσσαλονίκη ωστόσο τα τελευταία χρόνια γίνεται εμφανές πως οι ξένες επενδύσεις κατευθύνονται και προς μια παραγωγική – ερευνητική κατεύθυνση. Το ανθρώπινο δυναμικό της πόλης και η πολυετής παρουσία των δύο Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων προκάλεσαν δυναμικές επενδύσεις στον χώρο της καινοτομίας και της έρευνας, όπως τις επενδύσεις της Pfizer και της Cisco. Οι επενδύσεις αναγνωρισμένων εταιρειών διεθνούς φήμης διαμορφώνουν ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που «συγκρατεί» τους νέους καταρτισμένους και εξειδικευμένους επιστήμονες, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί διαύλους επαναπατρισμού για αρκετούς Θεσσαλονικείς των οποίων οι αρετές γίνονται στρατηγικό πλεονέκτημα των αναπτυγμένων χωρών της Δύσης.
Η πολιτική της διοίκησης του Κ. Ζέρβα να συντονίζει την τουριστική προβολή της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα να ενισχύει το αναδυόμενο προφίλ της πόλης ως κέντρο ερευνητικών και παραγωγικών δραστηριοτήτων έχει θετικό αποτύπωμα και εθνική σημασία. Έχει σημασία οι δυο «ταχύτητες» ανάπτυξης για τη Θεσσαλονίκη να ενισχύονται ισομερώς και αποτελεσματικώς.
Η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να εκσυγχρονίσει την τουριστική της βιομηχανία. Πρέπει να προστατευτεί από τον μαζικό τουρισμό και την παρασιτική μονοκαλλιέργειά του. Η Ελλάδα έχει ανάγκη να στραφεί αξιοποιώντας και τις ξένες επενδύσεις προς μια παραγωγική και ερευνητική κατεύθυνση.
Στη Θεσσαλονίκη, η εθνικά ωφέλιμη διαδρομή της ισορροπημένης τουριστικής ανάπτυξης και της αναδιάταξης του παραγωγικού ιστού έχει ήδη ξεκινήσει.
*Ο Κωνσταντής Σεβρής είναι πολιτικός επιστήμονας και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με τον συνδυασμό «ΝΑΙ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» του Κωνσταντίνου Ζέρβα