Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η ανάδειξη των έξι δημάρχων δεύτερης Κυριακής στη Θεσσαλονίκη. Κι αυτό επειδή σε καθέναν από τους δήμους που εκλέγουν σήμερα δήμαρχο υπάρχουν μια σειρά από αμφιλεγόμενα έργα και ζητήματα, στα οποία οι στάσεις των υποψηφίων διαφέρουν σημαντικά.
Για παράδειγμα στον δήμο Δέλτα, έχουμε μια σειρά από πρότζεκτ σε εξέλιξη, τα οποία προφανώς και θα χρειαστούν την ενεργό συμμετοχή και στήριξη του τοπικού δήμου σε πολλά επίπεδα. Θυμίζω το προς υλοποίηση εμπορευματικό κέντρο, την άτυπη ζώνη βιομηχανικής συγκέντρωσης και την ανάπλαση του δυτικού παράκτιου μετώπου.
Το ίδιο και στον δήμο Θερμαϊκού, με πολλά ανοιχτά μέτωπα στην παραλιακή ζώνη, όπως η αξιοποίηση (και με ποιο τρόπο) των ακινήτων της παραλίας σε Επανομή, Αγία Τριάδα κτλ. ή το ThessIntec κ.ά.
Αντιστοίχως στον δήμο Κορδελιού – Ευόσμου έχουμε το ζήτημα της δυσοσμίας, τις αναπλάσεις σε γειτονιές όπως η Διαλογή, το εγκαταλειμμένο, αλλά προς αξιοποίηση στρατόπεδο και την κατάσταση στην περιοχή άνωθεν της περιφερειακής οδού.
Στον δήμο Παύλου Μελά έχουμε το πρότζεκτ του Μητροπολιτικού Πάρκου Παύλου Μελά, που πρέπει να περάσει στη δεύτερη φάση του, αλλιώς θα μείνει ημιτελές, έχουμε την αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου, με το νέο Ογκολογικό Νοσοκομείο και το υπό διαμόρφωση Πάρκο Υγείας και βεβαίως τη σύνδεση με το δίκτυο του μετρό, όταν προχωρήσει (μέσα στην πενταετία φαντάζομαι) και η επέκταση στα δυτικά.
Στην Καλαμαριά έχουμε το ανοιχτό μέτωπο στην παράκτια ζώνη, όπου οι απόψεις των δυο μονομάχων εκεί διίστανται, έχουμε την εκκρεμότητα της Πόντου, το ανοιχτό μέτωπο με την πρώτη επέκταση του μετρό (πέραν της βασικής γραμμής), αλλά και το θέμα της μεγάλης ανάπλασης στις συνοικίες Κηφισιάς – Βότση.
Στον κεντρικό δήμο δε, έχουμε ανοιχτές τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις. Από που να το πιάσεις και που να τελειώσεις; Πλατεία Ελευθερίας, άξονας Αριστοτέλους, άξονας Αγίας Σοφίας, πλατεία Διοικητηρίου, παλιά παραλία, μετρό, ανάπλαση ΔΕΘ, ελεγχόμενη στάθμευση, Μουσείο Ολοκαυτώματος και πάρκο μνήμης, Λαχανόκηποι... Και μόνο αυτά είναι αρκετά για να δείξουν ότι η όποια επιλογή είναι εξαιρετικά κρίσιμη, αφού οι θέσεις των υποψηφίων απέχουν πολύ μεταξύ τους.
Είναι προφανές ότι η επιλογή στην κάλπη θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών από την επόμενη κιόλας μέρα ανάληψης των καθηκόντων των νέων διοικήσεων. Όπως θα έχει αντίκτυπο και στην πορεία συνολικά της Θεσσαλονίκης σε μια πενταετία εξαιρετικά σημαντική για την ολοκλήρωση μεγάλων έργων υποδομής και παρεμβάσεων, που αν δεν πετύχουν να βελτιώσουν την εικόνα και τη λειτουργία του μητροπολιτικού συγκροτήματος, τότε αυτό θα είναι καταδικασμένο να συνεχίσει επ' αόριστο να ζει με τα προβλήματά του. Να βράζει στο ζουμί του, όπως πολλοί λένε.
Η καυτή πατάτα των συγκοινωνιών
Θα φέρω ένα παράδειγμα, το οποίο ουδόλως συζητήθηκε στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και πιθανώς να είναι από τα πλέον κρίσιμα. Η τύχη του ΟΑΣΘ. Οι αστικές συγκοινωνίες αποτελούν πεδίο τριβής και συγκρούσεων σε πολιτικό επίπεδο, σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, σε ιδεολογικό επίπεδο, όμως όλα αυτά είναι ήσσονος σημασίας απέναντι σε όσα τραβάει ο επιβάτης επί δεκαετίες τώρα (ανεξαρτήτως δήμου). Είναι ακόμη πιο ασήμαντα απέναντι στη λειτουργία του Οργανισμού, η οποία είναι άδηλη για το μέλλον.
Ο ΟΑΣΘ ζει με τις εκκρεμότητες. Περιμένει τα νέα λεωφορεία, αλλά δεν ξέρει ποιο θα είναι το μεταφορικό του έργο. Περιμένει τους νέους οδηγούς, αλλά μην παίρνετε και όρκο ότι θα τους έχει προτού ολοκληρωθεί η εκκαθάριση, την οποία επίσης περιμένει. Και περιμένει να δει εάν θα ανήκει στο δημόσιο, εάν θα ιδιωτικοποιηθεί, εάν θα μπουν ιδιώτες στο μεταφορικό έργο, όπως τα ΚΤΕΛ και σε ποιο βαθμό, εάν και πότε θα γίνει η περίφημη αναδιάρθρωση των λεωφορειακών γραμμών στον άξονα που θα εξυπηρετεί το μετρό...
Κι όλα αυτά, τις αστικές συγκοινωνίες της πόλης, πότε περιμένουμε να τις συζητήσουμε αν όχι στις δημοτικές εκλογές;
Οι δήμοι, που υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται πρωτίστως για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των δημοτών τους απουσιάζουν από την κρίσιμη κουβέντα για τις αστικές συγκοινωνίες; Μόνον κάποιες κουβέντες και κάποιους αφορισμούς ακούσαμε. Για την ουσία πέρα βρέχει. Στου υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών βρέχει...
Κανένας από τους υποψήφιους δημάρχους δηλαδή δεν σκέφτηκε ότι θα μπορούσαν οι δήμοι να μπουν μέτοχοι στον ΟΑΣΘ και να έχουν λόγο στην πορεία του;
Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζονται διαδημοτικές συμφωνίες, χρειάζεται σχεδιασμός, χρειάζεται συνεννόηση, χρειάζεται κοινός στόχος. Προεκλογικά ποιος κάθεται τώρα με συνυποψηφίους του άλλων δήμων στο ίδιο τραπέζι για να κουβεντιάσει ένα τέτοιο πρότζεκτ;
Πόσο πιο βολικό είναι να χτυπάει το χέρι στο τραπέζι ένας δήμαρχος απαιτώντας περισσότερα λεωφορεία σε περιοχές του που δεν εξυπηρετούνται καταλλήλως και οι πολίτες ταλαιπωρούνται από το να αποκτήσει μια συνολικότερη θεώρηση της λειτουργίας των αστικών συγκοινωνιών σε όλο το νομό και να αποκτήσει έτσι επιχειρήματα, θέσεις και άποψη συνολική, η οποία όμως θα επηρεάσει και τον δικό του δήμο; Πόσο πιο βολικό είναι να γκρινιάζει για μια γραμμή, ένα στέγαστρο, μια στάση, για να ηρεμήσει τους ψηφοφόρους του, από το να αναλάβει μέρος της ευθύνης στη λειτουργία του ΟΑΣΘ και να μπει στο κάδρο της οργής των ταλαιπωρημένων επιβατών; Δεν είναι της αρμοδιότητάς μας... Και δεν θέλουμε να γίνει, συμπληρώνω εγώ...
Τι τα σκαλίζω τώρα μέρα που είναι; Έχουμε χρόνο μπροστά μας, Θεού θέλοντος. Ας πανηγυρίσουν κάποιοι σήμερα, ας κλάψουν κάποιοι άλλοι κι από αύριο μέρα είναι...