Για πόσο ακόμα ο πρωθυπουργός θα μπορεί να κυβερνά - όπως κυβερνά - την χώρα, υπό τις παρούσες πολιτικές συνθήκες; Με άλλα λόγια, για πόσο ακόμα ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα μπορεί να νομοθετεί ως κυβέρνηση μειοψηφίας, με την ψήφο ανοχής της αντιπολίτευσης, έχοντας απέναντι του ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ, που ...τυχαίνει να είναι ακόμα το κυβερνών κόμμα της χώρας; Το ερώτημα εύλογο, αλλά η απάντηση δύσκολη.
Ο πρωθυπουργός δείχνει αποφασισμένος να παραμείνει στην θέση του, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να υλοποιήσει αυτόν τον στόχο. Ελπίζει ότι με το πέρασμα του χρόνου, οι εσωκομματικές έριδες θα λειανθούν και αυτός είναι ο λόγος που δεν πάει σε μετωπική σύγκρουση με τους “λαφαζανικούς”. Αλλιώς θα είχε αρχίσει τις διαγραφές και όχι τα ...Συνέδρια. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν καθαιρεί, όπως θα μπορούσε, και την πρόεδρο της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, που πλέον έχει απασφαλίσει και δεν ελέγχεται από πουθενά, πολύ δε περισσότερο από το Μέγαρο Μαξίμου.
Η αλήθεια είναι βεβαίως ότι ο κ. Τσίπρας δέχεται πιεστικές εισηγήσεις από συνεργάτες του να προχωρήσει άμεσα σε εκλογές (στις 13 ή στις 20 Σεπτεμβρίου ή στις αρχές Οκτωβρίου), για να λύσει το πρόβλημα μια και καλή. Ωστόσο, ο ίδιος επιμένει να κάνει δεύτερες σκέψεις. Ο λόγος; Ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα μιας εκλογικής διαδικασίας, ακόμα και αν οι δημοσκοπήσεις “τον δίνουν πολύ μπροστά”. Και κάπου έχει δίκιο. Γιατί ποιος μπορεί να εκτιμήσει με ακρίβεια το ποσοστό των “λαφαζανικών”, που φαίνεται ότι θα έχουν σύμμαχο την κ. Κωνσταντοπούλου, παίζοντας δυνατά το ΌΧΙ του δημοψηφίσματος, σε μια πρόωρη εκλογική διαδικασία; Ποιος του λέει ότι δεν θα πάρουν - όντως - 10% με 12%;
Αν αυτό το σενάριο επαληθευτεί και αν σ’ αυτό προστεθεί και ένα επιπλέον 5%, που θα είναι η φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης του, τότε ακόμα και μια αδύναμη ΝΔ θα μπορούσε να είναι κρίσιμος αντίπαλος για την πρωτιά. Κι επειδή πρωτιά συνεπάγεται και μπόνους 50 εδρών, ο κ. Τσίπρας το σκέφτεται και το ξανασκέφτεται.
Ιδιαίτερα μετά την δυναμική είσοδο του Βαγγέλη Μειμαράκη στο πολιτικό προσκήνιο, ως προέδρου της ΝΔ, που δείχνει να έχει προοπτική. Οπερ σημαίνει ότι τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο, εκ των προτέρων...
Ο Τειρεσίας