Skip to main content

Πώς σκέφτεται και πώς διοικεί ο Μητσοτάκης

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν αποφασίσει οριστικά ποιον θεωρούν ως τον βασικό πολιτικό τους αντίπαλο

Γιατί ο Μητσοτάκης επέλεξε να κάνει την περασμένη Τρίτη την τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου; Για έναν βασικό λόγο: Επειδή ήθελε όλοι οι υπουργοί (και οι υφυπουργοί του) να υποχρεωθούν να παραμένουν στην Αθήνα έως την προπαραμονή των Χριστουγέννων. Και κατ' επέκταση, να διασφαλίσει έτσι την λειτουργία της κυβέρνησης μέχρι το παρά πέντε των γιορτών. Για όσους αναρωτιούνται πώς σκέφτεται, ο «Τειρεσίας» θα τους γράψει ένα – δυο πραγματάκια.

Πρώτον, επειδή και ο ίδιος διετέλεσε επί μακρόν υπουργός, ξέρει ότι σε αντίθετη περίπτωση, από την προπερασμένη Πέμπτη ή το αργότερο την Παρασκευή δεν θα είχε μείνει ψυχή εντός των τειχών. Κι επειδή το 'χει κάνει και στο παρελθόν, σε ανάλογες περιστάσεις (να ζητήσει συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου) και προφανώς απέδωσε, το επανέλαβε και τώρα. Μάλιστα, οι πληροφορίες λένε ότι τους έχει δώσει για την επομένη της Πρωτοχρονιάς νέο ραντεβού. Με κάποια αφορμή, που δεν την ξέρω ακόμα. Αλλά για έναν και μόνο λόγο: Να επιστρέψουν.

Δεύτερον, επειδή ο Μητσοτάκης έχει μάθει να δουλεύει σαν CEO εταιρείας. Για να μην γράψω πολυεθνικής. Θέλετε παράδειγμα; Ο «Τειρεσίας» πληροφορείται ότι το επιτελείο του πρωθυπουργού έχει ήδη κλείσει (σχεδόν) όλα τα ραντεβού του, για το φετινό World Economic Forum του Νταβός. Κι ότι το έχει κάνει εδώ και πολύ καιρό. Ηδη, από τις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου. Το συμπέρασμα; Θα συμφωνήσω με εκείνους που υποστηρίζουν ότι ο Μητσοτάκης προσπαθεί να «τρέξει» το Μέγαρο Μαξίμου με τη λογική μεγάλης επιχείρησης. Και τι εκτιμώ; Ότι μετά από επτά χρόνια εκεί, άλλοτε τα καταφέρνει και άλλοτε όχι. Για αυτό και δεν έχει κάνει μεγάλες αλλαγές στα πρόσωπα. Γιατί το να εκπαιδευτείς σε αυτό το είδος δουλειάς, με αυτές τις απαιτήσεις, θα πρέπει να την ξέρεις και καλά. Κάτι που παίρνει χρόνο και απαιτεί δεξιότητες. Οι οποίες αποκτούνται με την εμπειρία.

Για αυτό και μου κάνει εντύπωση κάτι σχετικά απλό: Ότι στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν αποφασίσει οριστικά ποιον θεωρούν ως τον βασικό πολιτικό τους αντίπαλο. Τον Ανδρουλάκη, τον Τσίπρα ή μήπως κάποιον/α άλλον/η; Και το γράφω αυτό επειδή παρακολουθώ πολύ προσεκτικά τις ομιλίες του Μητσοτάκη. Σ' αυτές, άλλοτε απευθύνεται στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και άλλοτε στον πρώην πρωθυπουργό. Παίζει κάποιον ρόλο ποιον επιλέγει ο νυν πρωθυπουργός; Μεγάλο. Για πολλούς λόγους, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι οι εξής:

α) Καταρχήν αποκωδικοποιούμε τι ακριβώς έχει κατά νου το Μαξίμου. Τι σχεδιάζει και για πότε,

β) Κατά δεύτερον αντιλαμβανόμαστε τι αναφέρουν οι κυλιόμενες μετρήσεις που φτάνουν στο πρωθυπουργικό γραφείο. Γιατί εννοείται ότι όποιον λοκάρει, αυτόν θεωρεί και ως επόμενο δεύτερο. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, αντιλαμβανόμαστε πως σε τούτη τη φάση το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο. Και δεν χρειάζεται να διαβάσει κανείς δημοσκοπήσεις. Αν παρακολούθησε έστω και κατ' ελάχιστο την τελευταία συζήτηση στην Βουλή για τον προϋπολογισμό, θα κατάλαβε.