Η πληροφορία έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί καταδεικνύει την σε βάθος δουλειά που κάνουν στο παρασκήνιο οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, προκειμένου να γκρεμίσουν τα τείχη που χωρίζουν την Τουρκία με κράτη τα οποία είναι εξαιρετικά επιφυλακτικά απέναντι της. Λοιπόν, ασχέτως με το τι επικοινωνείται προς τα έξω, η Αγκυρα φέρεται να παρέδωσε το προηγούμενο διάστημα στο Κάιρο ηγετικά στελέχη του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων. Ποιοι είναι οι τελευταίοι;
Πρόκειται για τους ορκισμένους εχθρούς του στρατηγού Σίσι. Κι όχι άδικα. Ήταν αυτός που τους καθαίρεσε από την εξουσία, στην Αίγυπτο, καταλαμβάνοντας την ο ίδιος τα τελευταία έντεκα χρόνια. Οι περισσότεροι από τους ηγέτες τους, όλο αυτό το διάστημα, είχαν βρει καταφύγιο στην Τουρκία και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα ο πρόεδρος Σίσι να αντιμετωπίζει με εχθρότητα στην αρχή και μεγάλη δυσπιστία στη συνέχεια τον Τούρκο ομόλογο του, Ερντογάν, ο οποίος πλασάρονταν (κι εν πολλοίς εξακολουθεί να πλασάρεται) ως προστάτης των μουσουλμάνων (και) στην Αίγυπτο.
Φαίνεται όμως ότι προκειμένου να τα βρει με τον Αιγύπτιο πρόεδρο, ο Ερντογάν του παρέδωσε – ως ένδειξη καλής θέλησης – στελέχη του αντίπαλου κινήματος και ο Σίσι άνοιξε την αγκαλιά του στην Αγκυρα. Εννοείται βεβαίως ότι η δυσπιστία δεν έχει διαλυθεί εντελώς, όμως έχουν γίνει κρίσιμα βήματα προόδου. Πρόσφατα μάλιστα έγιναν και κοινά στρατιωτικά γυμνάσια Αιγύπτου – Τουρκίας, τα πρώτα μετά από πολλά χρόνια, στην ανατολική Μεσόγειο.
Τι κρύβεται όμως πίσω από όλη αυτή την διαδικασία προσέγγισης των Τούρκων; Λοιπόν, αυτό που θέλει η Αγκυρα είναι να πάρει με το μέρος της το Κάιρο, ώστε να διασφαλίσει το παράνομο τουρκολυβικό σύμφωνο. Τόσο απλά. Το θέμα είναι αν θα κάνει το μεγάλο βήμα ο Σίσι. Γεγονός αποτελεί ότι η χώρα του ταλανίζεται από μεγάλη οικονομική κρίση, που έγινε ακόμα μεγαλύτερη μετά την υπολειτουργία της διώρυγας του Σουέζ. Η Αίγυπτος έχει μεγάλη ανάγκη από οικονομική βοήθεια, η Τουρκία προσφέρεται να της δώσει κι όλα αυτά υπό την σκιά του ΔΝΤ, που βρίσκεται στην πόρτα του Καΐρου. Εννοείται ότι όλα τα παραπάνω είναι σε γνώση της Αθήνας, που δεν έχει και πολλά περιθώρια για νέους διπλωματικούς ελιγμούς.
Δείχνει πάντως με όποιον τρόπο μπορεί την δυσαρέσκεια της. Για παράδειγμα, όλα δείχνουν ότι η υποψηφιότητα Αιγύπτιου διπλωμάτη για τη θέση του επικεφαλής της Unesco χάνει κρίσιμους συμμάχους. Ακόμα και η ελληνική πλευρά, που ήταν ένθερμη υποστηρήκτρια του, πλέον, διατηρεί τις επιφυλάξεις της. Ο λόγος; Η τροπή που φαίνεται να παίρνει η σχέση του Καιρού με την Αγκυρα, αλλά και η υπόθεση της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης στην χερσόνησο του Σινά. Η Αθήνα ανησυχεί πως όντως το Κάιρο θέλει να αξιοποιήσει τουριστικά το μοναστήρι. Πώς; Μετατρέποντας το σε ...θέρετρο. Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε casus belli για την Ελλάδα, η οποία έχει διαμηνύσει την δυσαρέσκεια της στην Αίγυπτο. Όμως, η τελευταία φαίνεται να παίρνει τις αποστάσεις της. Ο πρόεδρος Σίσι θα διαφυλάξει τον λατρευτικό χαρακτήρα της Μονής; Άγνωστο, πλέον. Πάντως, αν η Αγία Αικατερίνη γίνει απλός τουριστικός προορισμός, τότε θα τεθεί εν αμψιβόλλω όλη η ελληνορθόξη παρουσία στην περιοχή. Από την Αλεξάνδρεια έως τα Ιεροσόλυμα. Και η ιστορία δεν θα μαζεύεται με τίποτα.