Τα τρία καυτά νομοσχέδια που αναμένονται στη Βουλή τον Φεβρουάριο θα πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά...
Ασφαλιστικό - εργασιακό, φορολογικό και πωλήσεις κόκκινων δανείων, που αφορούν στην α’ κατοικία, θα είναι η πολύ βαριά ατζέντα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση από τέλη Ιανουαρίου και μετά. Σημειώστε πως και τα τρία θα πρέπει να “περάσουν” από την Βουλή, με ισάριθμα νομοσχέδια, μέσα στον Φεβρουάριο.
Για παράδειγμα, το νέο καθεστώς που θα ισχύσει για τις πωλήσεις επισφαλών στεγαστικών δανείων, ακόμα και για τα νοικοκυριά που δεν έχουν άλλο σπίτι, θα πρέπει να ψηφισθεί από τη Βουλή μεταξύ 15 και 20 Φεβρουαρίου. Τα χρονικά όρια είναι δεδομένα, οι προθεσμίες γνωστές εκ των προτέρων και είναι απορίας άξιον τι έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ο πρωθυπουργός.
Κάποιοι λένε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας, μέχρι τότε, θα έχει φροντίσει να διασφαλίσει εκείνες τις πολιτικές συμμαχίες, που θα του επιτρέψουν να ξεπεράσει τους σκοπέλους των ψηφοφοριών στο Κοινοβούλιο. Αυτό σημαίνει ότι οδεύουμε προς διεύρυνση της συμμαχίας εντός της κυβέρνησης, με την προσθήκη, κατά πάσα πιθανότητα των 9 βουλευτών της Ενωσης Κεντρώων του κ. Βασίλη Λεβέντη. Είναι πιθανό; Οσοι ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεται ο πρωθυπουργός, υποστηρίζουν ότι “μπορεί να συμμαχήσει με οποιονδήποτε”. Τελευταία, κάποιες γέφυρες ρίχνονται και προς το Ποτάμι, του κ. Σταύρου Θεοδωράκη, ενώ σύμφωνα με όλες τις έως τώρα ενδείξεις, δεν υπάρχει καμία διάθεση προσέγγισης με το ΠΑΣΟΚ.
Το δεύτερο σενάριο των επικείμενων εξελίξεων είναι αυτό που προβλέπει ότι ο κ. Τσίπρας έχει πάρει τις αποφάσεις του να πάει την εμπλοκή με τους δανειστές στα άκρα, παίζοντας για μια ακόμα φορά το χαρτί της ύστατης υποχώρησης. Οταν, δηλαδή, τα νεύρα όλων θα έχουν κλονιστεί και ο φόβος διάλυσης της Ευρωζώνης, εξαιτίας μιας ελληνικής αποπομπής θα έχει χτυπήσει κόκκινο. Είναι κι αυτή μια επιλογή, η οποία έχει το πλεονέκτημα πως η χώρα μας, αυτή τη φορά, ξεκινά από μια καλύτερη αφετηρία, αφού η Ελλάδα βρίσκεται σε πρόγραμμα, εν αντιθέσει με ό,τι συνέβαινε τον Ιούνιο. Το μειονέκτημα αυτής της λύσης έγκειται στο γεγονός ότι αυτή τη φορά το πιθανότερο είναι πως οι εταίροι θα μας δείξουν με μεγάλη χαρά την πόρτα της εξόδου.
Τέλος, υπάρχει και το τρίτο σενάριο, το οποίο επεξεργάζονται κάποιοι στο Μέγαρο Μαξίμου. Προβλέπει την δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης, όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι. Προς το παρόν, πρόκειται για μειοψηφία, ακόμα και στο περιβάλλον του κ. Τσίπρα. Η πρόταση τους, αυτή τη στιγμή, δεν έχει ουσιαστικά ένθερμους οπαδούς και θα καεί εντελώς στην περίπτωση που όταν κατατεθεί δεν “προβλέπει” τον νυν πρωθυπουργό στην ίδια θέση. Το πρόβλημα είναι ότι σε μια τέτοια περίπτωση, ελάχιστοι από τους υπόλοιπους κομματικούς μηχανισμούς θα δεχθούν να συμμετάσχουν. Οπότε, θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε, τότε, ποιος θα κάνει πίσω πρώτος...
