Αλμύρα, μουσική, χορός. Τρεις λέξεις ίσως είναι αρκετές για να περιγράψουν τα καλοκαίρια εκείνα του 1970 που η πλαζ της Αγίας Τριάδας γέμιζε νέες και νέους, οι οποίοι έσφιζαν από ζωή και όρεξη για να ρουφήξουν τον ήλιο, τη θάλασσα, τη θερινή ραστώνη. Όλοι τους ήθελαν να γίνουν μάρτυρες μίας ιστορίας που άλλαζε.
Κάθε καλοκαιρινή Τετάρτη μετατρεπόταν σε ένα... παρά θιν’αλός στέκι για τους γεμάτους ζωή και ενέργεια νέους της εποχής. Τα πάρτι ξεκινούσαν αρχές με μέσα Ιουνίου και σταματούσαν μέσα Αυγούστου. Πάνω από 1.000 άτομα αποβιβάζονταν στην αμμουδιά, πλήρωναν ένα μικρό αντίτιμο και δεν σταματούσαν τον χορό έως να πέσει ο ήλιος. Το ραντεβού δινόταν στις 15:30. Οι ηλικίες κυμαίνονταν από 15 ετών μέχρι 25-26 το πολύ.
Ο κόσμος έδειχνε να διασκεδάζει πραγματικά. Ήταν, ίσως, το αντίδοτο μίας εποχής που η επταετία είχε μαυρίσει τις ψυχές των νέων. Αλλά ήταν καλοκαίρι και αυτοί ήταν νέοι και νέες που διψούσαν για ζωή.
Στα πάρτι δεν γινόταν συζητήσεις παρά μόνο μιλούσαν οι αισθήσεις, ήταν όμως και μία διαμαρτυρία, μία φυσική διέξοδος.
Εκείνες τις Τετάρτες όλοι περίμεναν να ταξιδέψουν με τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα της εποχής και μάλιστα όχι με ένα γκρουπ τη φορά αλλά τέσσερα και πέντε.
Τα beach party διοργανωνόταν από την εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» και μεσουρανούσαν από το 1967 ώς και το 1981. Ήταν μία ιδέα του δημοσιογράφου της εφημερίδας, Γιώργου Φωτιάδη, την οποία ξεκίνησε ο ίδιος γύρω στο 1964-5 αλλά και το 1967 μαζί με τον δημοσιογράφο, Γιάννη Νέγρη. Από το 1973 τη διοργάνωση και την παρουσίαση είχε αναλάβει και ο δημοσιογράφος και ιδρυτής της εταιρείας Livepress, Ντίνος Κωστόπουλος, ο οποίος συντρόφευσε τις διοργανώσεις μέχρι πολύ αργά. Στη διαδρομή των ετών μετατράπηκε στη δημοφιλέστερη διοργάνωση της εποχής. Τότε, ήταν η περίοδος που ξεκινούσαν τα καραβάκια από τον Λευκό Πύργο και εκατοντάδες νέες και νέοι άρχισαν να συρρέουν προς την παλιά πλαζ της Αγίας Τριάδας, που αργότερα ονομάστηκε πλαζ Θεσσαλονίκη, προς τιμήν της εφημερίδας.
Ο κ. Κωστόπουλος αφηγήθηκε στη Voria.gr εικόνες από εκείνα τα πάρτι ταξιδεύοντάς μας σε μια άλλη εποχή. «Τα beach party ήταν μία έκρηξη της νεολαίας και μία κατά τα άλλα… τρελή εποχή. Από αυτά πέρασαν όλα τα μεγάλα μουσικά ονόματα της εποχής από τους πρυτάνεις -όπως τους αποκαλούσαν- τους "Olympians", μέχρι τους "Ιdols", από τους "Sounds" μέχρι τους “Βόρειους", τους "Up-Tight", τους "Σνόουμπαλς" και πολλούς άλλους», θυμάται ο κ. Ντίνος Κωστόπουλος.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλοί χορηγοί που μοίραζαν δωρεάν αναψυκτικά στο κοινό. «Οι περισσότεροι έπιναν αναψυκτικά και μπίρες. Xόρευαν και καλοπερνούσαν χωρίς πολύ αλκόολ. Ήταν διαφορετικές οι εποχές», είπε.
Σέικ κάτω από τον καυτό ήλιο
Και μετά, ερχόταν η ώρα του… σέικ. Ξέφρενος ρυθμός, ξέφρενος χορός. Η αλμύρα, τα ποτά, ο έρωτας. Παράλληλα με τη συναυλία διοργανωνόταν διαγωνισμοί χορού. Νεαρά ζευγάρια λικνίζονταν κάτω από τον καυτό ήλιο στον ρυθμό και διεκδικούσαν δώρα που έδιναν διάφορα καταστήματα της Θεσσαλονίκης -από ρούχα μέχρι δίσκους και πικ απ-.
Οι καλύτεροι θα επιλέγονταν από την κριτική επιτροπή στην οποία συμμετείχαν δημοφιλείς ηθοποιοί, καλλιτέχνες και δημόσια πρόσωπα της εποχής. Ντίνος Ηλιόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Νίκος Σταυρίδης, Γιάννης Πουλόπουλος, Μανώλης Μητσιάς, ήταν μερικά από τα ονόματα που κάθισαν στις καρέκλες της κριτικής επιτροπής, γέλασαν και χάρισαν ανεπανάληπτες στιγμές σε εκείνα τα απογεύματα της Τετάρτης.
Τους διαγωνισμούς χορού συνόδευαν και κάποιοι γνώσεων με απλές ερωτήσεις. «Πότε εμφανίστηκαν οι "Φόρμιγξ";», «Πόσες φορές έφτασε στον τελικό κυπέλλου ο ΠΑΟΚ;» ήταν μερικές από αυτές στις οποίες καλούνταν να απαντήσουν, κάποιες φορές με ζέση, οι διαγωνιζόμενοι.
Οι εκδηλώσεις σταμάτησαν το 1981 γιατί, όπως λέει ο κ. Κωστόπουλος, η κατάσταση με τη χρήση ουσιών και αλκοόλ άρχισε να ξεφεύγει. «Θέλαμε αυτά τα πάρτι να μείνουν ως μία γλυκιά ανάμνηση. Από ένα σημείο και μετά το ξέραμε ότι δεν θα μπορούσαμε να τους ελέγξουμε».
Μέσα στη δεκαετία του ‘90, με πρωτοβουλία του κ. Κωστόπουλου, διοργανώθηκαν ξανά τέτοια πάρτι σε ανάμνηση εκείνων των θρυλικών για την περιοχή διοργανώσεων. Το ένα είχε γίνει και στο πλαίσιο της Θεσσαλονίκη - Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1997 στην πλαζ Αρετσούς. Πάνω από 30.000 κόσμος γέμισε την παραλία σε μία ανεπανάληπτη αναβίωση των πάλαι ποτέ beach party. Αρκετές πόλεις ακολούθησαν το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης με πάρτι που άφησαν εποχή.
*Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του κ. Κωστόπουλου αλλά και από το περιοδικό Τάμαριξ, στην ειδική του έκδοση για τη Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997