Skip to main content

Ιστορίες Παλιάς Θεσσαλονίκης: Η Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ γέννησε, γεννά και θα γεννά ταλέντα

H Σχολή έχει γενέθλια και κλείνει μισό αιώνα που γεννά και αναθρέφει ταλέντα. Και τα ταλέντα που πέρασαν ήταν πολλά και βραβευμένα

Ήταν λίγο πριν τα μέσα του 1970 όταν γεννήθηκε η ανάγκη να ξεκινήσει να λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη μία Κρατική Σχολή που σκοπό είχε να μυήσει τους νέους και τις νέες στη μαγεία του δράματος, σε αυτή τη «μίμησιν πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας», την τραγωδία. Και το όνομα αυτής Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Φέτος η Σχολή αυτή έχει γενέθλια και κλείνει μισό αιώνα που γεννά και αναθρέφει ταλέντα. Και τα ταλέντα που πέρασαν ήταν πολλά και βραβευμένα.

Αυτά τα ταλέντα αλλά και μνήμες μικρές και αγαπημένες επέλεξε να μοιραστεί με τη Voria.gr ο επί 19 έτη διευθυντής της Δραματικής Σχολής, ηθοποιός και σκηνοθέτης, Γιάννης Ρήγας. 

Οι εμπειρίες από τα πρώτα χρόνια είναι θολές, αλλά η θεατρική παιδεία δέσποζε στις προτεραιότητες της Σχολής.

«Η Σχολή έχει μία πολύ μεγάλη ποιοτική ιστορία από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της. Έχουν αποφοιτήσει σπουδαίοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες», λέει ο κ. Ρήγας.

Η Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος σήκωσε την αυλαία της το 1973. Αρχικά, ξεκίνησε τη λειτουργία της ως παράρτημα της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς υπήρχε η ανάγκη για δημιουργία μίας Κρατικής Σχολής Θεάτρου και στη Βόρεια Ελλάδα. Δεν ήταν βιώσιμο να υπάρχει μόνο μία στην πρωτεύουσα και το ενδιαφέρον οδήγησε στην ίδρυσή της. Αργότερα, απέκτησε την αυτονομία της.

Ο Γιάννης Ρήγας, που είχε αναλάβει τη διεύθυνση της Σχολής το 1995 μέχρι το 2001 και μετά ξαναγύρισε στη θέση το 2009, όπου και παραμένει μέχρι και σήμερα, περιγράφει το πώς μία χαμηλών τόνων Σχολή κατάφερε να προσφέρει στην καλλιτεχνική ζωή της Ελλάδας και όχι μόνο μερικά από τα πιο γνήσια ταλέντα της.

Τα ονόματα

Από τη Σχολή έχουν αποφοιτήσει σπουδαίοι ηθοποιοί. Ονόματα όπως η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, η Φιλαρέτη Κομνηνού, η Έφη Σταμούλη, ο Νίκος Σεργιανόπουλος, η Θέμις Μπαζάκα, ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, ο Φάνης Μουρατίδης, ο Τάσος Νούσιας, ο Παύλος Δανελάτος και πολλοί άλλοι ανέβηκαν στο σανίδι της Σχολής και άρχισαν να λάμπουν.

Οι περισσότεροι ήταν από την πρώτη φουρνιά, την πρώτη περίοδο, περίπου μέχρι το 1995, όταν και άρχισαν να τους διαδέχονται οι νεότεροι. Όπως περιγράφει ο κ. Ρήγας, η αγαπημένη Φιλαρέτη Κομνηνού τελείωσε τη Σχολή το 1978, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη αποφοίτησε το 1979, όπως και ο Νίκος Σεργιανόπουλος, το 1981 ολοκλήρωσε τις σπουδές της και η Θέμις Μπαζάκα. Έναν χρόνο ολοκλήρωσε τις σπουδές του ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, ο Δημήτρης Σιακάρας αποφοίτησε το 1984, το 1987 τελείωσε τη Σχολή και η Ρένια Λουιζίδου. Ο Χριστόδουλος Στυλιανού αποφοίτησε το 1989. Το 1994 αποφοίτησε και ο Νίκος Ψαρράς και δύο χρόνια μετά ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας.Το 1998 ολοκλήρωσε τις σπουδές του και ο σημερινός καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, ο Αστέρης Πελτέκης.

Όμως πολύ διακριτοί καλλιτέχνες ήταν και όσοι διηύθυναν τη Σχολή, η οποία ξεκίνησε υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Κιτσόπουλου. Μετά ακολούθησε ο Αλέξης Διαμαντόπουλος, ο Γιώργος Ιορδανίδης, ο Νικηφόρος Παπανδρέου, ο Στρατής Καρράς, ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, ο Τάσος Ναούμ, ο Δημήτρης Βάγιας και ο ίδιος ο Γιάννης Ρήγας. Όταν αποχώρησε ο κ. Ρήγας ανέλαβε ο Βίκτωρ Αρδίττης, ο Γιώργος Φράγκογλου και ο Κωνσταντίνος Ράτζας. Όλοι αυτοί είχαν έναν σκοπό να επιτελέσουν: να ασχοληθούν με τη διαμόρφωση του τέρατος που λέγεται «ηθοποιός».

Ο Ανδρέας Βουτσινάς και το... μπαστούνι του

Ο διεθνούς ακτινοβολίας Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου, πριν ιδρύσει τη δική του Σχολή, Ανδρέας Βουτσινάς, πέρασε και από τη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ. Μία ιστορία -που καθόλου εντύπωση δεν έκανε σε όσους τον ήξεραν- είναι πως ενόσω δίδασκε και θύμωνε χτυπούσε το μπαστούνι του. «Το χτυπούσε στο πάτωμα, στις πόρτες, στους τοίχους. Αλλά όποιος γνώριζε τον Ανδρέα ήξερε πως αυτό ήταν χαρακτηριστικό του», είπε ο κ. Ρήγας.

Η Μονή Λαζαριστών 

Η Σχολή άλλαξε διάφορες στέγες. Όμως, η αποθέωση έρχεται με τη μετεγκατάστασή της στη Μονή Λαζαριστών το 2000. Εκεί, ένα κομμάτι του χώρου κατασκευάζεται αποκλειστικά για τη Σχολή. Η Δραματική Σχολή εκτείνεται σε τέσσερις ορόφους: στον έναν υπάρχουν τρεις μεγάλες αίθουσες διδασκαλίας, στον από κάτω κάποια εργαστήρια, στον άλλον όροφο έχει ακόμα μία αίθουσα διδασκαλίας και κάτω είναι μία αίθουσα για το μπαλέτο. Το μικρό θέατρο της Μονής για ορισμένα χρονικά διαστήματα χρησιμοποιείται για τις ανάγκες της Σχολής.

Η Δραματική Σχολή έχει δική της διεύθυνση, που ορίζεται όμως από τη Διοίκηση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Νομικά είναι κομμάτι του Κρατικού απλώς έχει τον δικό της χώρο.  

Το Προεδρικό Διάταγμα και η κατάληψη

Σήμερα οι δύο κρατικές Σχολές της χώρας δοκιμάζονται, καθώς, όπως είπε ο κ. Ρήγας, με το νέο Προεδρικό Διάταγμα 85 που ψηφίστηκε στα τέλη του 2022 καθορίστηκε ένα προσοντολόγιο του υπουργείου Εσωτερικών για τις προσλήψεις του Δημοσίου. Οι καλλιτέχνες (ηθοποιοί, μουσικοί, κινηματογραφιστές) υποβαθμίστηκαν από Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΤΕ) σε Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΔΕ).

Η Δραματική Σχολή της Θεσσαλονίκης τελεί υπό κατάληψη εδώ και έναν μήνα περίπου και σπουδαστές, καθηγητές και καλλιτέχνες ζητούν να ανωτατοποιηθούν οι σπουδές τους και να αποκτήσουν φοιτητικά δικαιώματα όπως και σε όλες τις υπόλοιπες σχολές του Δημοσίου.