Ο πρωθυπουργός, έστω και τώρα, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η κοινή γνώμη έχει αρκετά ώριμη για να έχει κατασταλάξει στα σοβαρά από τα μη σοβαρά. Και να κάνει focus στα πρώτα, αγνοώντας τα δεύτερα, γεγονός το οποίο συνήθως ευνοεί την κυβέρνηση. Όχι πάντα, αλλά συνήθως. Όμως, σε ό,τι αφορά στην κατηγορία των σοβαρών, απλώς, δεν αστειεύεται. Η ζωή το επαληθεύει. Δεν χρειάζεται - φαντάζεται ο «Τειρεσίας» - να γίνει ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα της τραγωδίας των Τεμπών. Είναι κάτι αυτονόητο. Χρειάζεται όμως να γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά στα θέματα της καθημερινότητα, που είναι εδώ και επιμένουν.
Για παράδειγμα, μπορεί η αντίδραση του Άδωνι Γεωργιάδη στο τελευταίο επεισόδιο με το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ να μονοπώλησε το ενδιαφέρον, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάλυψε τα μεγάλα προβλήματα στον χώρο της υγείας, που απασχολούν, πολύ, το Μέγαρο Μαξίμου. Κι αυτό γιατί για το πρωθυπουργικό γραφείο συνιστούν βασικό κομμάτι του μετώπου της καθημερινότητας, που θέλει να βελτιώσει.
Μαζί με το κομμάτι των συγκοινωνιών. Για αυτό το τελευταίο, λέγεται ότι γίνονται και κάποιες ιδιαίτερες σκέψεις που έρχονται να προστεθούν σς αυτές που γίνονται για τα Τέμπη. Μια από αυτές, για παράδειγμα, κάνει, όντως, λόγο για σπάσιμο του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών. Θα λυθεί έτσι το πρόβλημα με τις καθυστερήσεις στις στάσεις των λεωφορείων; Όχι, αλλά αν ένα ολόκληρο υπουργείο ασχολείται με αυτό, εκτιμάται ότι το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο. Προσοχή: σκέψεις γίνονται, δεν έχουν ληφθεί ακόμα αποφάσεις. Έχουν όμως μια λογική βάση.
Επίσης, το Μαξίμου, επειδή αντιλαμβάνεται τι γίνεται «εκεί έξω», ξεκινά νέο κύκλο επαφών με βουλευτές για θέματα με έντονη επικαιρότητα. Ο στόχος; Προφανής. Αφού τους ενημερώσει, να ζητήσει την στήριξη τους. Οι πληροφορίες λένε ότι αφορούν στο αγροτικό και στο θέμα του τέλους απορριμμάτων.
Στην πρώτη περίπτωση, ο Κώστας Τσιάρας βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Και μαζί οι δυο υφυπουργοί του. Λογικό. Στη δεύτερη περίπτωση, το βάρος θα αναλάβει ο Θοδωρής Λιβάνιος. Ως καθ’ ύλη αρμόδιος. Λογικό και στην μια και στην άλλη.
Επίσης, όλη αυτή η ιστορία με τα φαρμακεία του ΕΟΠΠΥ, που προαναφέρθηκε, δεν θα σταματήσει στο κέρασμα των καφέδων και στις συγγνώμες προς τους δεινοπαθούντες στις ουρές ασθενείς (και τους συγγενείς τους). Διαρρέεται ότι εξετάζονται πολύ δραστικά μέτρα, που ξεκινούν από τον τρόπο λειτουργίας τους και φτάνουν ως την διοίκηση του οργανισμού.
Το Μαξίμου υποστηρίζει ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο από τη μάχη της καθημερινότητας. Και αυτό γιατί ξέρει ότι το στοίχημα κινδυνεύει να χαθεί. Για αυτό δεν θα μου κάνει εντύπωση καθόλου, αν επιστρατευτούν τα μεγάλα μέσα. Ο λόγος αφορά στο θέμα της επιστροφής του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο. Όχι τώρα, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε μια επιβάρυνση της τάξης των περίπου 3 δισ. ευρώ ετησίως (μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές). Και προφανώς, τα δημόσια οικονομικά της χώρας δεν μπορούν ακόμα να το «σηκώσουν». Όμως, τίποτα δεν αποκλείεται μια τέτοια προοπτική να εξετασθεί σοβαρά στο μέλλον και πιο συγκεκριμένα σε περίπου δυο χρόνια. Γιατί τότε; Επειδή θα μπαίνουμε στην τελική ευθεία για τις επόμενες εθνικές εκλογές.